Η ανακοίνωση:
Παραχώρηση της Βαλβείου Δημοτικής Βιβλιοθήκης από τον Δήμο… ανοίξαμεν και σας περιμένουμε;
Στην συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου την 18 Μαΐου και με την διαδικασία του Προ Ημερησίας Διάταξης με την ένδειξη του κατεπείγοντος, η Δημοτική Αρχή έφερε ως θέμα την λήψη απόφασης για την δωρεάν παραχώρηση του Δημοτικού κτιρίου της “Βαλβείου Δημοτικής Βιβλιοθήκης” στον “Εκπολιτιστικό Εξωραϊστικό Σύλλογο Πρωτοβουλίας και Ανάπτυξης” για 15 χρόνια.
Η ενέργεια αυτή, πέραν του περιεχομένου της αυτού καθ’αυτού, είναι χαρακτηριστική του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνεται η Δημοτική Αρχή την λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου. Δεν είναι η πρώτη φορά, που σοβαρά θέματα όπως αυτό, φτάνουν στο Δημοτικό Συμβούλιο στο “παρά πέντε” ή στο”και πέντε”.
Έγγραφα, συμβόλαια, παραχωρητήρια κλπ εμφανίζονται την τελευταία στιγμή, μην αφήνοντας το χρονικό περιθώριο για τον ενδελεχή έλεγχο του περιεχομένου τους από τους δημοτικούς συμβούλους.
Με τον τρόπο αυτό η Δημοτική Αρχή ή απαξιώνει την λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου την οποία θεωρεί τυπική διαδικασία αφού διαθέτει την πλειοψηφία, ή δεν επιθυμεί τον ουσιαστικό έλεγχο και την συζήτηση πάνω σε κρίσιμα ζητήματα ή και τα δυο, τα συμπεράσματα βγαίνουν αβίαστα…
Στην προκειμένη περίπτωση, η πρόταση αφορά την δωρεάν παραχώρηση της χρήσεως της “Βάλβειου Βιβλιοθήκης” στον ανωτέρω σύλλογο για 15 χρόνια, με σκοπό αυτός να κάνει αίτηση για την ένταξη στο πρόγραμμα Leader για πλήρη ανακαίνιση, πιθανού προϋπολογισμού 400.000 ευρώ.
Σαν Λαϊκή Συσπείρωση διαφωνήσαμε κάθετα και ως προς την διαδικασία του κατεπείγοντος αλλά και ως προς το περιεχόμενο της πρότασης.
Οι απαντήσεις που πήραμε από την Δημοτική Αρχή είναι ενδεικτικές:
– Το κατεπείγον δικαιολογήθηκε σαν απαραίτητο αφού η καταληκτική ημερομηνία υποβολής αιτήσεως στο Leader είναι 29/5. Θέλουν δηλαδή να πιστέψουμε ότι μέσα σε 10 ημέρες θα φτιαχτεί ολοκληρωμένος μελετητικός φάκελος να κατατεθεί; ότι δεν τα είχαν προσυμφωνήσει και απλώς εμφάνισαν το συμφωνητικό τελευταία στιγμή;;;
– Ο Σύλλογος δηλώνει “οτι διαθέτει στελέχη με εμπειρία στην υλοποίηση αντίστοιχων έργων και οτι τα μέλη του προτίθενται να χρηματοδοτήσουν την υλοποίηση της επένδυσης μέχρι την λήψη της ανάλογης επιδότησης από το τοπικό Leader”.
Δηλαδή, όποιος Σύλλογος διαθέτει σαν μέλος κάποιον Μηχανικό ή Οικονομολόγο ή κάποιον άλλο, που έχει συντάξει φάκελλο για κάποιο πρόγραμμα Leader (με ποιο ακριβώς αντικείμενο αδιάφορο)… ας έρθει στο Δήμο να του παραχωρήσουμε ένα κομμάτι της Δημοτικής Περιουσίας, να έχει να πορεύεται βρε αδελφέ…
Χώρια, που έχουμε και την παγκόσμια πρωτοτυπία, να βάζει ο ιδιώτης χρήματα από την τσέπη του, να μην ξέρει πότε θα τα πάρει πίσω… λες και το κίνητρο δεν είναι πάντα και μόνο το κέρδος…
Το παραπάνω ζήτημα δεν αποτελεί ένα ακόμα επεισόδιο στο σήριαλ “πωλείται όπως είναι επιπλωμένο”.
Είναι επί της ουσίας εφαρμογή έργων ΣΔΙΤ από την πίσω πόρτα. Ένα κτίριο που έχει παραχωρηθεί στον Δήμο για συγκεκριμένη χρήση, που ο Δήμος δεν μπορεί να συντηρήσει – επιδιορθώσει λόγω υποχρηματοδότησης, παραχωρείται για 15 χρόνια σε έναν πολιτιστικό σύλλογο για να το εντάξει σε πρόγραμμα leader. Σε ένα πρόγραμμα που χρηματοδοτεί ένα ποσοστό του έργου. Τα υπόλοιπα χρήματα? Θα βάλει εισιτήριο για 15 χρόνια ο σύλλογος στην Βάλβειο?
Αυτή είναι η συνέπεια της υποχρηματοδότησης των Δήμων και συνοδεύεται από σαφείς οδηγίες “ανταποδοτικότητας”, ώστε ο πολίτης να ξαναπληρώσει για αυτά που δικαιούται και για τα οποία έχει ήδη υπερφορολογηθεί.
Αυτό όμως δεν σημαίνει οτι η Δημόσιοι χώροι και η Δημόσια περιουσία είναι τσιφλίκι κανενός, να δωρίζεται και να παραχωρείται κατά το δοκούν.
Οι δημότες μπορούν και πρέπει να βγάλουν συμπεράσματα από τα έργα και τις ημέρες των αιρετών που υποστηρίζουν την παραπάνω πολιτική….
Απαιτείται συλλογικός αγώνας απέναντι στην πολιτική που αφήνει τα σχολεία μας ασυντήρητα, τα σπίτια μας να πλημμυρίζουν ή να καίγονται, τους δρόμους μας άφτιαχτους, τις δημόσιες υπηρεσίες υποστελεχωμένες, τα νοσοκομεία μας χωρίς προσωπικό, την δημόσια περιουσία να ξεπουλιέται.
Απαιτείται συλλογικός αγώνας απέναντι στο κράτος που εξυπηρετεί τις ανάγκες των λίγων ενάντια στις ανάγκες της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας.
