Οι αγροτικές κινητοποιήσεις στην Αιτωλοακαρνανία ολοκληρώθηκαν. Όχι επειδή υπήρξε λύση. Όχι επειδή δόθηκαν απαντήσεις. Αλλά επειδή οι άνθρωποι του πρωτογενούς τομέα δεν είχαν την πολυτέλεια να συνεχίσουν. Έπρεπε να επιστρέψουν στη δουλειά τους, σε μια καθημερινότητα που παραμένει αμείλικτη.
Ας είμαστε ειλικρινείς:
αν οι αγρότες βγήκαν στους δρόμους, δεν το έκαναν για να ακουστούν. Το έκαναν γιατί δεν ακούγονταν.
Η λήξη των κινητοποιήσεων δεν συνιστά πολιτική επιτυχία για κανέναν. Αντίθετα, αποτελεί προειδοποίηση. Γιατί τα αίτια που τις προκάλεσαν είναι ακόμα εδώ: υψηλό κόστος παραγωγής, χαμηλές τιμές, καθυστερημένες και ανεπαρκείς αποζημιώσεις, έλλειψη υποδομών, απουσία στρατηγικού σχεδιασμού.
Ο πρωτογενής τομέας δεν αντέχει άλλες αναβολές
Η Αιτωλοακαρνανία δεν είναι μια τυχαία αγροτική περιοχή. Είναι ένας νομός με τεράστια παραγωγική συμβολή, με ανθρώπους που κράτησαν όρθια την τοπική οικονομία σε δύσκολες εποχές. Κι όμως, σήμερα αντιμετωπίζονται σαν κόστος και όχι σαν επένδυση.
Η Πολιτεία εξακολουθεί να λειτουργεί αποσπασματικά, με μέτρα πυρόσβεσης και επικοινωνιακές διαχειρίσεις. Χωρίς όραμα. Χωρίς σχέδιο. Χωρίς ουσιαστική σύνδεση με τις ανάγκες της περιφέρειας.
Και εδώ ακριβώς αναδεικνύεται και η ευθύνη της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας. Δεν αρκεί να καταγράφουμε προβλήματα. Δεν αρκεί να μεταφέρουμε υπομνήματα. Χρειάζεται διεκδίκηση, πίεση, ξεκάθαρη πολιτική στάση.
Χρειάζεται σύγκρουση με τη στασιμότητα
Ο πρωτογενής τομέας δεν θα σωθεί με γενικόλογες δηλώσεις στήριξης. Θα σωθεί μόνο αν:
μειωθεί ουσιαστικά το κόστος παραγωγής,
αποκατασταθεί η αξιοπιστία των αποζημιώσεων,
στηριχθούν πραγματικά οι συνεταιρισμοί και η μεταποίηση,
γίνουν έργα υποδομής και όχι εξαγγελίες,
Να δοθεί πραγματικός λόγος στους νέους να μείνουν και να επενδύσουν
Ιδιαίτερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί στους νέους ανθρώπους της υπαίθρου. Όχι με συνθήματα, αλλά με απτές πολιτικές επιλογές που καθιστούν τον πρωτογενή τομέα βιώσιμη και ελκυστική προοπτική ζωής. Σήμερα, πολλοί νέοι θέλουν να μείνουν στον τόπο τους, αλλά δεν μπορούν: χωρίς πρόσβαση σε κεφάλαιο, χωρίς σύγχρονες υποδομές, χωρίς στήριξη στα πρώτα –και πιο κρίσιμα– βήματα.
Απαιτούνται στοχευμένα κίνητρα για νέους αγρότες: ευνοϊκή χρηματοδότηση, φορολογικές ελαφρύνσεις, τεχνική υποστήριξη, πρόσβαση στη γνώση και στην καινοτομία. Προγράμματα που δεν εξαντλούνται στην επιδότηση, αλλά δημιουργούν συνθήκες παραγωγικής προοπτικής και αξιοπρεπούς εισοδήματος.
Χαρακτηριστικό και θετικό παράδειγμα αποτελεί το νέο πρόγραμμα ενίσχυσης θερμοκηπίων 2025 στο πλαίσιο της ΣΣ ΚΑΠ 2023–2027. Με προϋπολογισμό 150 εκατ. ευρώ και επιδότηση που φτάνει έως και το 70% για νέους γεωργούς, το πρόγραμμα αυτό δείχνει τον δρόμο: επένδυση στον εκσυγχρονισμό, στη μεταφορά τεχνογνωσίας, στην αύξηση της προστιθέμενης αξίας της παραγωγής. Η στήριξη της κατασκευής σύγχρονων θερμοκηπιακών μονάδων, του εξοπλισμού και των συνοδών υποδομών δεν είναι απλώς ένα ακόμα μέτρο· είναι αναπτυξιακή επιλογή.
Τέτοιες παρεμβάσεις χρειάζονται συνέχεια, διεύρυνση και ουσιαστική προσαρμογή στις ανάγκες κάθε περιοχής. Γιατί αν δεν δημιουργηθούν πραγματικές ευκαιρίες για τους νέους, ο πρωτογενής τομέας δεν θα γεράσει απλώς — θα συρρικνωθεί ανεπανόρθωτα.
Όποιος δεν είναι έτοιμος να συγκρουστεί με τη λογική του «βλέποντας και κάνοντας», ας το πει καθαρά. Γιατί ο πρωτογενής τομέας της Αιτωλοακαρνανίας δεν έχει άλλο χρόνο.
Το μήνυμα παραμένει ενεργό
Οι κινητοποιήσεις τελείωσαν. Το μήνυμα όμως όχι. Και είναι πιο δυνατό από ποτέ.
Οι αγρότες ζητούν πολιτικές αποφάσεις, όχι κατανόηση. Ζητούν λύσεις, όχι διαπιστώσεις.
Η επόμενη μέρα δεν είναι ουδέτερη.
Είναι μέρα επιλογών — και οι επιλογές θα κριθούν.
Χρήστος Κωστακόπουλος
Περιφερειακός Σύμβουλος Δυτικής Ελλάδας
Παράταξη «Νέα Δυτική Ελλάδα»
