Η αυτοβελτίωση και η αύξηση της απόδοσής μας σε κάποιες δραστηριότητες μπορεί να ενισχυθεί από το να μιλάμε φωναχτά στον εαυτό μας, είτε όταν είμαστε ξαπλωμένοι, είτε μπροστά από έναν καθρέφτη.

«Ως παιδί, συνειδητοποίησα ότι ένα άτομο με το οποίο απολάμβανα να μιλάω ήταν ο εαυτός μου. Αυτή η συμπεριφορά δεν ενθαρρύνθηκε και δεν είδα άλλους να την κάνουν, οπότε υπέθεσα ότι το να μιλάω στον εαυτό μου ήταν εκκεντρικό και ανεπιθύμητο», λέει ο Ρόμπερτ Κραφτ, Ph.D, ομότιμος καθηγητής γνωστικής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Otterbein, εξηγώντας γιατί το να μιλάμε στον εαυτό μας μπορεί να είναι μερικές φορές καλό.

«Αργότερα, στο πανεπιστήμιο, ωστόσο, ανακάλυψα ότι υπήρχαν και άλλοι άνθρωποι που μιλούσαν επίσης στον εαυτό τους. Και ακόμα αργότερα, ως καθηγητής ψυχολογίας, παρατήρησα την επικράτηση και τη χρησιμότητα του να μιλάς στον εαυτό σου», προσθέτει.

Η εσωτερική αυτοδιάθεση καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της ζωής μας και αποδεχόμαστε την εσωτερική μας φωνή ως κυρίαρχη μορφή σκέψης. Αυτό που είναι δυνητικά προκλητικό είναι η εξωτερίκευση αυτής της εσωτερικής φωνής και η ακρόασή της.

Είναι ενδιαφέρον ότι ο γραπτός διάλογος με τον εαυτό μας είναι όχι απλά αποδεκτός, αλλά μερικές φορές ενθαρρύνεται. Γράφοντας σε ένα ημερολόγιο, μιλάμε σε έναν φανταστικό άλλον, αλλά στην πραγματικότητα μιλάμε στον εαυτό μας.

«Και οι δύο είναι εξωτερικευμένες μορφές ομιλίας στον εαυτό μας, και είναι και οι δύο ωφέλιμες για την ευημερία μας και την αυτοβελτίωση», εξηγεί ο καθηγητής.

Πως μπορεί να μας βοηθήσει το να μιλάμε δυνατά στον εαυτό μας;

1. Καθοδήγηση κατά τη διάρκεια σύνθετων δραστηριοτήτων

Το να μιλάμε δυνατά στον εαυτό μας μας κρατάει συγκεντρωμένους σε εργασίες που έχουν πολλά βήματα, όπως η συναρμολόγηση επίπλων ή το ράψιμο ενός κουμπιού. «Πίεσε τη βελόνα μέσα από την τρύπα, πρόσεχε το δάχτυλό σου, πέρασε την κλωστή μέσα από ένα διαφορετικό άνοιγμα».

Το να μιλάς δυνατά στον εαυτό σου παρέχει επίσης ανατροφοδότηση, εποικοδομητική κριτική και ενίσχυση («λάθος κατεύθυνση… γύρνα το κλειδί από την άλλη… μπράβο»).

2. Επεξεργαζόμαστε πρωτόγνωρες εμπειρίες

Το να μιλάμε δυνατά στον εαυτό μας μας βοηθά να κατανοήσουμε και να διαχειριστούμε ασυνήθιστα γεγονότα στον κόσμο, καθώς και δυσάρεστες εξελίξεις που σχεδόν όλοι μας βιώνουμε, όπως δυσκολίες στις σχέσεις και ασθένειες.

Άτομα που ταξιδεύουν μόνοι ή ασχολούνται με δραστηριότητες όπως η πεζοπορία διαπιστώνουν ότι η ομιλία φωναχτά στον εαυτό τους σε πρωτότυπα περιβάλλοντα καθιστά αυτά τα περιβάλλοντα πιο κατανοητά, παρέχοντας παράλληλα αυτοενίσχυση, αυτοδιαχείριση και κοινωνική αξιολόγηση, λέει ο Δρ. Κραφτ.

3. Εκμάθηση νέου υλικού

Όταν μαθαίνουμε ένα δύσκολο μάθημα, ή κάποιο άλλο δύσκολο υλικό, είναι πολύ καλό να το λέμε δυνατά. Για παράδειγμα, έρευνα σε φοιτητές έδειξε ότι η δυνατή ομιλία όταν είναι μόνοι τους και μαθαίνουν το υλικό προώθησε την ανάπτυξη δεξιοτήτων συλλογιστικής, ενώ παράλληλα αύξησε την ικανοποίηση από την εκμάθηση αυτών των δεξιοτήτων.

4. Βελτίωση της απόδοσης

Το να μιλάμε δυνατά στον εαυτό μας βελτιώνει την απόδοσή μας στις επερχόμενες δραστηριότητες. Οι παίκτες μπάσκετ, για παράδειγμα, αποδίδουν πιο γρήγορα και καλύτερα αφού έχουν μιλήσει δυνατά για τις κινήσεις τους.

Γενικότερα, η θετική αυτοδιάθεση αυξάνει το κίνητρο πριν από μια παράσταση, ειδικά σε αθλητές και καλλιτέχνες.

5. Επεξεργασία προηγούμενων γεγονότων

Μετά από ένα γεγονός που μας απογοήτευσε, όπως μια αμήχανη κοινωνική συναναστροφλη ή μια κακή ακαδημαϊκή επίδοση, μπορούμε να ξεπεράσουμε τη λύπη και να μειώσουμε την αυτοκριτική πιο αποτελεσματικά μιλώντας φωναχτά στον εαυτό μας, λέει ο καθηγήτης.

6. Παρακολούθηση του εσωτερικού μας διαλόγου

Η εσωτερική αρνητική συζήτηση με τον εαυτό είναι επιβλαβής, και το ίδιο ισχύει και για την εξωτερική συζήτηση. Είναι σημαντικό ότι το να εξωτερικεύουμε αυτήν την συζήτηση κάνει τα αρνητικά στοιχεία πιο εμφανή, επιτρέποντάς μας να ακούσουμε την αρνητικότητά μας και να τη διορθώσουμε πιο εύκολα.

Με αυτόν τον τρόπο, το να μιλάμε δυνατά στον εαυτό μας μεγιστοποιεί τα οφέλη της ευνοϊκής και καταφατικής αυτοδιάλεξης, διατηρώντας τον αρνητικό διάλογο υπό έλεγχο.

7. Αυτοαποστασιοποίηση

Το να μιλάμε δυνατά στον εαυτό μας χρησιμοποιώντας την αντωνυμία «Εσύ» ή, ακόμα καλύτερα, το μικρό μας όνομα προάγει την αυτο-αποστασιοποίηση, η οποία στη συνέχεια ενισχύει την ικανότητά μας να ρυθμίζουμε τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά μας.

«Με το ‘Εσύ’ ή το όνομά μας, είμαστε σε καλύτερη θέση να παρατηρούμε τον εαυτό με τον οποίο μιλάμε και να ενεργούμε με βάση τις παρατηρήσεις μας», εξηγεί ο καθηγητής

Αν αμφισβητείτε μια συναισθηματική αντίδραση, για παράδειγμα, θα μπορούσατε να πείτε: «Γιατί νιώθω έτσι;» Ή (αν το μικρό σας όνομα είναι Έμιλυ), θα μπορούσατε να πείτε: «Γιατί νιώθεις έτσι, Έμιλυ ;» Αυτή η δεύτερη διατύπωση, χρησιμοποιώντας το δικό σας όνομα, είναι πιο αυτοαποστασιοποιημένη και πιο αποτελεσματική στην κατανόηση των συναισθημάτων σας.

Ο καθηγητής καταλήγει πως το να μιλάμε δυνατά στον εαυτό μας μπορεί να μας ωφελήσει σημαντικά να φέρουμε εις πέρας πολύπλοκες δραστηριότητες, να διαχειριστούμε ανησυχητικά γεγονότα, να μάθουμε δύσκολο υλικό, να κάνουμε πρόβες για παραστάσεις, να αναλογιστούμε γεγονότα του παρελθόντος και να προσέχουμε την αρνητικότητα στην αυτοδιάθεσή μας.