Η ανοξικότητα παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του οικοσυστήματος
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία της τετραετούς ερευνητικής δράσης για τον Αμβρακικό Κόλπο της “Συμμαχίας για τον Αμβρακικό” έτσι όπως αποτυπώθηκαν στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Πρέβεζα από την iSea με την συμμετοχή του Δήμου.
Στον χαιρετισμό του ο αντιδήμαρχος Πρέβεζας Λεωνίδας Αργυρός αναφέρθηκε στην σπουδαιότητα του Αμβρακικού Κόλπου και τον καθοριστικό ρόλο που αυτός διαδραματίζει τόσο ως οικοσύστημα, αλλά και ως σημείο αναφοράς για την τοπική οικονομία και τον τουρισμό υπογραμμίζοντας ότι ο Δήμος θα υποστηρίζει κάθε προσπάθεια για την προστασία του,.
Συντονιστής της εκδήλωσης ήταν ο υπεύθυνος της iSea Γιάννης Γιώβος ο οποίος επεσήμανε ότι τα 4 αυτά χρόνια έφεραν κοντά τους επιστημονικούς φορείς και την τοπική κοινωνία διαβεβαιώνοντας ότι η λήξη του προγράμματος δεν θα σημάνει και το τέλος της δράσης της Συμμαχίας.
Οι αναφορές των ομιλητών ανέδειξαν μια σειρά από καίρια ζητήματα για τον Αμβρακικό Κόλπο.Σύμφωνα με τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών Δημήτρη Μουτόπουλο οι επαγγελματίες αλιείς τα τελευταία 40 χρόνια μειώθηκαν κατά 46% με τους ερασιτέχνες να είναι δεκαπλάσιοι ενώ μετά την πανδημία αυξήθηκε και η παράνομη αλιεία με τα ποσοστά της πάντως να είναι πιο χαμηλά απο άλλες περιοχές.
Ο καθηγητής Βιολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών και πρώην πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης Αμβρακικού Κώστας Κουτσικόπουλος μέσα από ιστορικά στοιχεία συνέκρινε το παρελθόν και το παρόν του βιότοπου αλλά και την φυσική του κατάσταση που επιβαρύνουν τα απόβλητα, η νιτρορύπανση, οι αυθαιρεσίες και άλλες παράμετροι ενώ με βάση το “καλό σενάριο” και την λήψη μέτρων τοποθέτησε την βαθιά οικολογική επαναφορά του Αμβρακικού μετά το 2040.
Η ανοξικότητα , το μεγάλο πρόβλημα του θαλάσσιου οικοσυστήματος αποτυπώθηκε με έμφαση από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών Γιώργο Παπαθεοδώρου, ο οποίος ανέφερε ότι το 50% του νερού και του πυθμένα του Αμβρακικού είναι ανοξικό ή υποξικό .
Η έλλειψη οξυγόνου είναι γνωστή από από την ρωμαϊκή περίοδο, ωστόσο τα τελευταία 45 χρόνια η κατάσταση έχει επιδεινωθεί από την λυματολάσπη, τις ιχθυοκαλλιέργειες αλλά και αέρια όπως το μεθάνιο και το υδρόθειο που εκλύονται από κρατήρες που βρίσκονται στην Αμφιλοχία.
Μόνιμα υποξικό είναι το ανατολικό κομμάτι του Αμβρακικού, με το δυτικό εποχικά ανανεώνεται, ενώ η λεπτομερής χαρτογράφηση του βυθού από τους επιστήμονες περιγράφει με μεγάλη ακρίβεια τις αλλαγές που έχουν επέλθει στο πέρασμα του χρόνου είτε από φυσικούς παράγοντες είτε από ανθρώπινες επεμβάσεις.
Η ερευνητική ομάδα θα επανέλθει στον Αμβρακικό και με τη χρήση ρομποτικού μηχανισμού θα επικαιροποιηθούν τα στοιχεία, θα βιντεσκοποιηθούν οι ελπιδοφόροι για το οικοσύστημα ροδόλιθοι αλλά και η αποικία από πίνες μια απο τις ελάχιστες που επιβιώνουν ακόμη στην Ελλάδα.
