Το Νοσοκομείο του Μεσολογγίου εδώ και χρόνια έχει σοβαρές ελλείψεις σε υγειονομικό προσωπικό, σε κλίνες ΜΕΘ και κρίσιμο υλικοτεχνικό εξοπλισμό. Οι γιατροί, οι νοσηλευτές και το διοικητικό και βοηθητικό προσωπικό του Νοσοκομείου καταβάλλουν υπεράνθρωπη προσπάθεια να ασκούν με σεβασμό το λειτούργημά τους για την προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Η εικόνα που βλέπουμε σήμερα στο Μεσολόγγι είναι η εικόνα όλης της Ελλάδας. Ένα ΕΣΥ που εδώ και δέκα χρόνια αφέθηκε στον αυτόματο πιλότο, χωρίς επαρκείς πόρους και χωρίς επαρκή κίνητρα για να προσελκύσει νέους επιστήμονες. Η οπισθοχώρηση αυτή συνδέεται αναμφισβήτητα με τη δημόσια χρηματοδότηση. Το δημόσιο μερίδιο της χρηματοδότησης στην Ελλάδα είναι χαμηλότερο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στους περισσότερους τομείς, όπως στην ενδο- και έξω- νοσοκομειακή περίθαλψη, την οδοντιατρική περίθαλψη, τα φάρμακα και τις θεραπευτικές συσκευές. Η δυναμικότητα των ελληνικών νοσοκομείων σε κλίνες και ΜΕΘ είναι πολύ περιορισμένη. Οι δε υλικοτεχνικές υποδομές χρήζουν βελτίωση κυρίως στα νοσοκομεία της περιφέρειας. Αυτό όμως που χρειάζεται να μας αφυπνίσει είναι ότι ενώ η χώρα καταγράφει τον υψηλότερο κατά κεφαλήν αριθμό ιατρών μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι γιατροί αυτοί δεν απορροφούνται από το ΕΣΥ, ενώ την ίδια στιγμή σημειώνονται μαζικές αποχωρήσεις λόγω συνταξιοδότησης. Όσο για τους νοσηλευτές μας, η χώρα έχει τον χαμηλότερο αριθμό σε σχέση με τον πληθυσμό. Αυτά τα χρόνια πλέον προβλήματα αντικατοπτρίζονται στην πρωτοβάθμια φροντίδα και τις νοσοκομειακές υποδομές της χώρας.

Το ΕΣΥ πλέον λειτουργεί με την αφοσίωση και το φιλότιμο των γιατρών, του νοσηλευτικού και διοικητικού προσωπικού. Για πόσο ακόμα; Αυτό είναι το ερώτημα που πρέπει να μας προβληματίσει όλους. Αν βασική προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι η παροχή από το ΕΣΥ ποιοτικών υπηρεσιών υγείας στους πολίτες, η σηματοδότηση αυτού του στόχου πρέπει να γίνει σήμερα, εδώ, από το Μεσολόγγι, με συγκεκριμένες δεσμεύσεις από τον Υπουργό Υγείας που θα απαντούν στα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων.