Ο Νίκος Σκιαδάς, που έφυγε για το μεγάλο ταξίδι, δεν ήταν απλώς ένας γεωπόνος που διετέλεσε διευθυντής της ΕΑΣ. Ήταν ένας ενεργός πολίτης που δεν προσδοκούσε μόνο την, κατά τον ποιητή, “επανάσταση φυτών και λουλουδιών”, αλλά εργαζόταν για την καλλιέργεια του πολιτισμού και την διάσωσή του ως Πρόεδρος της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Ήταν δραστήριος και πρόθυμος να συμμετάσχει σε κάθε αξιόλογη προσπάθεια. Όταν πληροφορήθηκε ότι προωθούσα, σε συνεννόηση με την προηγούμενη κυβέρνηση, την μετατροπή του Καπνικού Σταθμού σε Μουσείο και πολιτιστικό κύτταρο, επέμενε να συμμετάσχει στο εγχείρημα και η Εταιρεία. Το ίδιο και όταν πιέζαμε για την πολιτιστική αξιοποίηση των καπναποθηκών Παπαπέτρου, αλλά πέσαμε πάνω στην μνημονιακή ξηρασία και στην έλλειψη κονδυλίων, όπως μας είπαν.
Φέτος, η Αρχαιολογική Εταιρεία δεν έκοψε την πίτα της, και αυτό ήταν σημάδι ότι ο Νίκος κατέπεσε έπαψε να με παίρνει τηλέφωνο, ακόμη και μέσα από την μονάδα αιμοκάθαρσης, για να μου αναπτύξει διάφορες ιδέες του. Πλέον ο Νίκος δεν θα ξαναφορέσει την γραβατούλα του για να κόψει την πίτα της Εταιρείας στην Pizza Roma και να συζητήσουμε τις ιδέες για την πολιτιστική αναγέννηση αυτού του τόπου, που φαίνεται να μαραζώνει ξανά και να βυθίζεται στον βάλτο των ανεκπλήρωτων προσδοκιών. Έχουμε χρέος να προσπαθήσουμε ώστε ο σπόρος που έριξε ο Νίκος Σκιαδάς να καρποφορήσει.
