Σε μια εποχή που πολλοί επιλέγουν τη σιωπή όταν τα πράγματα δυσκολεύουν, ο Θωμάς Κουτσουπιάς δείχνει ότι προτιμά τη σύγκρουση από την αφάνεια. Η δημόσια τοποθέτησή του για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν ήταν μια τυπική ανακοίνωση, αλλά μια πολιτική παρέμβαση με σαφές μήνυμα: η Ένωση Αγρινίου δεν πρόκειται να αποδεχθεί να μπει στο ίδιο «κάδρο» με όσους εκμεταλλεύτηκαν τις αγροτικές ενισχύσεις.
Ο πρόεδρος της Ένωσης επέλεξε να ενημερώσει ανοιχτά τα μέλη του συνεταιρισμού, υπερασπιζόμενος τους εργαζόμενους και τα στελέχη του οργανισμού, ενώ παράλληλα επανέλαβε ότι η μοναδική εντολή προς όλους είναι η απόλυτη τήρηση της νομιμότητας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Κουτσουπιάς επιλέγει τη σύγκρουση. Εδώ και χρόνια η Ένωση Αγρινίου καταγγέλλει δημόσια τις στρεβλώσεις στο σύστημα των αγροτικών ενισχύσεων, υποστηρίζοντας ότι σημαντικοί πόροι δεν καταλήγουν στους πραγματικούς παραγωγούς. Αντί να ακολουθήσει τον εύκολο δρόμο της σιωπής, επιμένει να αναδεικνύει τις παθογένειες, ακόμη κι όταν αυτό σημαίνει αντιπαράθεση με κατεστημένες πρακτικές.
Η πορεία της Ένωσης τα τελευταία χρόνια δείχνει έναν συνεταιρισμό που επενδύει, αναπτύσσεται και διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο στον αγροτικό χώρο. Για πολλούς, αυτό οφείλεται και στη διοικητική φιλοσοφία του προέδρου της, ο οποίος έχει επιλέξει να δίνει μάχες για τα συμφέροντα του συνεταιρισμού και των παραγωγών, αντί να ακολουθεί τον δρόμο των εύκολων ισορροπιών.
Το μήνυμα που επιχείρησε να περάσει είναι ξεκάθαρο: η Ένωση Αγρινίου θεωρεί ότι ο πραγματικός αγρότης πρέπει να προστατευθεί, οι επιδοτήσεις να καταλήγουν σε όσους παράγουν και οποιαδήποτε σκιά να αντιμετωπίζεται με στοιχεία και όχι με επικοινωνιακές εντυπώσεις. Και όπως φαίνεται, ο Θωμάς Κουτσουπιάς είναι αποφασισμένος να συνεχίσει αυτή τη γραμμή, ακόμη κι αν χρειαστεί να συγκρουστεί με ισχυρά συμφέροντα.
Ο Κουτσουπιάς επιλέγει τη σύγκρουση όταν θεωρεί ότι αδικούνται οι αγρότες – Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη δύναμη της Ένωσης Αγρινίου
Σε μια περίοδο όπου η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ κυριαρχεί στην επικαιρότητα και αρκετοί επιλέγουν χαμηλούς τόνους, ο Θωμάς Κουτσουπιάς έκανε το αντίθετο. Συγκέντρωσε τα μέλη της Ένωσης Αγρινίου, άνοιξε όλα τα χαρτιά του και υπερασπίστηκε δημόσια τον συνεταιρισμό, τους εργαζόμενους και κυρίως τους πραγματικούς παραγωγούς.
Δεν είναι τυχαίο ότι ξεκαθάρισε από την πρώτη στιγμή πως η εντολή προς όλους τους υπαλλήλους είναι μία: απόλυτη εφαρμογή της νομιμότητας. Όπως είπε, όποιος λειτουργεί νόμιμα δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, ενώ όποιος επιλέξει διαφορετικό δρόμο δεν θα έχει την κάλυψη της Ένωσης.
Το πιο ενδιαφέρον όμως ήταν η πολιτική διάσταση που έδωσε στην υπόθεση. Υποστήριξε ότι δεν μπορεί να κατηγορείται κάποιος χωρίς αποδείξεις και αναφέρθηκε στην υπόθεση της Κοζάνης, σημειώνοντας πως άνθρωποι βρέθηκαν κατηγορούμενοι για ζητήματα όπως η αναντιστοιχία ενός Αριθμού Ταυτότητας Ακινήτου (ΑΤΑΚ) και όχι επειδή προέκυψαν στοιχεία παράνομων συναλλαγών, παρά τις πολύμηνες έρευνες που είχαν προηγηθεί.
Με ιδιαίτερη έμφαση στάθηκε και στην προσωπική ταλαιπωρία ανθρώπων που, όπως είπε, διασύρθηκαν δημόσια, ενώ εξέφρασε τη στήριξή του στα στελέχη του ΚΥΔ Κοζάνης και στις οικογένειές τους, δηλώνοντας ότι η Ένωση δεν εγκαταλείπει τους ανθρώπους της στις δύσκολες στιγμές.
Αυτό όμως που δείχνει τη σταθερή γραμμή του συνεταιρισμού είναι μια άλλη παραδοχή του: η Ένωση Αγρινίου βρίσκεται από το 2017 στα δικαστήρια καταγγέλλοντας το σύστημα που, όπως υποστηρίζει, λεηλατεί τις αγροτικές επιδοτήσεις. Σύμφωνα με τον ίδιο, από τα περίπου δύο δισεκατομμύρια ευρώ των άμεσων ενισχύσεων, μόλις το ένα δισεκατομμύριο καταλήγει στους πραγματικούς παραγωγούς, ενώ ιδιαίτερα στην κτηνοτροφία οι δηλωμένοι δικαιούχοι εμφανίζονται πολλαπλάσιοι των πραγματικών κτηνοτρόφων.
Ο Κουτσουπιάς δεν δίστασε επίσης να καταγγείλει ότι το κράτος επί χρόνια αδυνατεί ή δεν επιθυμεί να πραγματοποιήσει ουσιαστικές διασταυρώσεις στοιχείων, ενώ χαρακτήρισε στρεβλό ένα σύστημα που, όπως υποστήριξε, βάζει εμπόδια στους συνεταιρισμούς και αφήνει χώρο σε άλλες πρακτικές. Χαρακτηριστική ήταν και η αναφορά του ότι στην Αιτωλοακαρνανία δηλώνονται περίπου 17.000 αγρότες, αριθμός που –κατά την άποψή του– δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Το μήνυμα που θέλησε να στείλει ήταν σαφές: «Εμείς είμαστε με τον παραγωγό και θα συνεχίσουμε να είμαστε». Παράλληλα υπογράμμισε ότι η Ένωση Αγρινίου ήταν, είναι και θα παραμείνει εγγυήτρια της διαφάνειας και της νομιμότητας, ενώ δεν δίστασε ποτέ να συγκρουστεί με κατεστημένες αντιλήψεις και συμφέροντα όταν διακυβεύονταν τα συμφέροντα των αγροτών.
Και ίσως εκεί βρίσκεται η εξήγηση γιατί η Ένωση Αγρινίου εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για τον αγροτικό κόσμο της περιοχής. Γιατί ο πρόεδρός της δείχνει ότι προτιμά να αναλαμβάνει το πολιτικό κόστος μιας σύγκρουσης παρά να επιλέγει την ασφάλεια της σιωπής. Είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί με τις θέσεις του, δύσκολα μπορεί να του καταλογίσει ότι δεν βγαίνει μπροστά όταν θεωρεί πως θίγονται ο συνεταιρισμός και οι άνθρωποί του.
