Ο Κώστας Τσουρός συνάντησε τον Παναγιώτη Κουρουμπλή ο οποίος μίλησε στο «MEGA Καλημέρα» για το ατύχημα που του κόστισε την όρασή του, την εμπιστοσύνη του Ανδρέα Παπανδρέου και την υπόσχεση στη μητέρα του.
Ο Παναγιώτης Κουρουμπλής είναι βουλευτής και πολιτεύεται στη Β2′ του δυτικού τομέα Αθηνών.
Ο γνωστός πολιτικός μίλησε για τη ζωή του και για την ενασχόλησή του με την πολιτική.
«Επέλεξα να πολιτευτώ σε αυτή την περιοχή μετά το «σπάσιμο» της Β’ Αθηνών. Είναι μια κοινωνία που περίπου ταυτίζεται με τα δικά μου χαρακτηριστικά, ένας κόσμος εργασίας, μαχόμενος για την αξιοπρεπή επιβίωσή του. Η δική μου πορεία ξεκίνησε από ένα μικρό ποντιακής καταγωγής χωριό της Αιτωλοακαρνανίας, το Ματσούκι. Η μάνα μου ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος, με δίδαξε να μην παραιτούμαι ποτέ μπροστά σε οποιαδήποτε δυσκολία, μετά το γεγονός, που μου συνέβη στα 10 μου χρόνια», είπε αρχικά ο Παναγιώτης Κουρουμπλής.
Για το ατύχημα που του κόστισε την όρασή του αποκάλυψε πως, «ήμουν ένα παιδί πολύ ζωηρό, πολύ δυναμικό, πολύ περίεργο. Στις 29 Μαΐου του 1961, 7 παιδιά βρεθήκαμε στο ποτάμι στον Αχελώο και εκεί βρήκαμε μια χειροβομβίδα, την περιεργαστήκαμε. Ο καλύτερός μου φίλος βρήκε την χειροβομβίδα και την περιεργαζόταν, ενώ στεκόμουν από πάνω του. Όταν έγινε η έκρηξη ο φίλος μου, δυστυχώς, σκοτώθηκε σε ηλικία 10 ετών και εγώ έχασα, εντελώς, το φως μου. Ποτέ δεν ξεχνάω αυτήν τη στιγμή. Αποτελεί πάντα μια πηγή να επαναπροσδιορίζω τη θέλησή μου να συνεχίσω μια πορεία στην οποία, δεν υπέκυψα ποτέ».
Για τους γονείς του και την αντίδρασή τους αποκάλυψε επίσης πως, «έσπασα πολλές φορές τα μούτρα μου, δεν ήταν ο δρόμος εύκολος. Ξέρετε πολλές φορές οι άνθρωποι θέλοντας να εκφράσουν την συμπαράστασή τους, γίνονταν πιο τραυματικοί. Λέει ένας συγγραφέας «καλύτερα να σε μισούνε παρά να σε λυπούνται». Η αλήθεια είναι ότι υπήρχαν τέτοια συναισθήματα. Ο πατέρας μου με τον τρόπο του έδινε και στους άλλους το αίσθημα και την άποψη ότι αυτό το παιδί δεν είναι χαμένη υπόθεση. Κάποτε έπιασα την μάνα μου να κλαίει για εμένα και της λέω «μάνα θα δεις ότι μια μέρα θα γινώ ο καλύτερός του χωριού. Στο διαδίκτυο πολλοί λένε ότι ο Κουρουμπλής κάτι βλέπει, αλλά δεν υπάρχει ούτε σκιά… καταστράφηκαν τα 2 μάτια μου όταν έγινε η έκρηξη».
Για τον γάμο του ο Παναγιώτης Κουρουμπλής υπογράμμισε πως, «ο γάμος έρχεται το ‘88, ήμουν στην βουλγαρικά σε ένα συνέδριο εκεί, τότε γνώρισα την Ελένη και ξεκίνησε το ειδύλλιο. Ήρθε μετά στην Ελλάδα, αφού είχε τελειώσει και παντρευτήκαμε και από το γάμο αυτόν υπάρχουν 2 παιδιά, η Κατερίνα και ο Λευτέρης. Έχω μια πάρα πολύ καλή οικογένεια. Η γυναίκα μου ήταν πάντοτε δίπλα μου, μου έλεγε ότι θέλω να κάνω και εγώ καριέρα, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε και οι δυο».
Ήμουν σκληρός «Αντρεϊκός» – Στο γραφείο μου έχω φωτογραφία του Α. Παπανδρέου και ας με διέγραψαν από το ΠΑΣΟΚ
Μεταξύ άλλων μίλησε για τον Ανδρέα Παπανδρέου.
«Το ‘93 ο Ανδρέας Παπανδρέου με προσωπική του απόφαση με διόρισε Γενικό Γραμματέα στο υπουργείο Υγείας. Ήταν η 1η φορά που ένας τυφλός επιστήμονας αναλάμβανε μια τόσο υψηλή και κυβερνητική θέση. Ο Ανδρέας Παπανδρέου έλεγε στους κοντινούς του «εγώ εμπιστεύομαι το μυαλό του και γι’ αυτό αποφάσισα να τον διορίσω Γενικό Γραμματέα». Ήμουν σκληρός «Αντρεϊκός», δεν θα το ξεχάσω και δεν θα παραιτηθώ από αυτή την άποψη ποτέ. Σήμερα στο γραφείο μου δεσπόζει η φωτογραφία του Ανδρέα Παπανδρέου. Ας έφυγα, ας με διέγραψαν απ’ το ΠΑΣΟΚ. Σε αποδέχονται μέχρι το σημείο που δεν θα αισθανθεί κάποιος ότι τον υπερφαλαγγίζεις, το έζησα όταν διεκδίκησα να είμαι υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας», σημείωσε ο Παναγιώτης Κουρουμπλής.
«Έλεγε ένας γιατρός σε ένα χωριό «τόσα χρόνια ψηφίζω τους ανοιχτομάτηδες και δεν έγινε τίποτα στον νομό, τώρα ήρθε ένας άνθρωπος και έκανε τόσα πράγματα που φοράει γυαλιά μαύρα , ε… δεν πειράζει θα τον ψηφίσω. Ο Κουρουμπλής έλεγαν στο καφενείο «είναι ένα αμάξι χωρίς φώτα» συμπλήρωσε ο γνωστός πολιτικός.
Για την γνωριμία του με τον Αλέξη Τσίπρα είπε: «γνώρισα τον Τσίπρα στην κηδεία του Κύρκου, περπατάγαμε δίπλα-δίπλα και μου λέει κ. Κουρουμπλή θα ήθελα να σας δω. Αποφάσισα να προσχωρήσω στον ΣΥΡΙΖΑ. Έφαγα πολύ “ξύλο” από παλιούς μου συντρόφους, γιατί έφυγα. Δεν έφυγα με διέγραψαν και ως εκ τούτου δεν μπορεί να με κατηγορήσει κάνεις, συνέχισα την πορεία μου συγκρουόμενος πολλές φορές. Τρεις φορές έχω διαγραφεί».
«Τα έσοδα από το βιβλίο μου «Το ακανθερό βλέμμα του κοινωνικού αποκλεισμού» θα πάνε στην ταινιοθήκη τυφλών του πανελλήνιου συνδέσμου τυφλών», δήλωσε κλείνοντας.
