Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Συζητάμε σήμερα στην Ολομέλεια δύο κυρώσεις Συμβάσεων για το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.
Όπως όλοι γνωρίζουμε, το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης συστάθηκε το 2014 σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εξυγίανση των προβληματικών τραπεζών.
Προκρίθηκε ως λύση απέναντι στα προβλήματα που δημιούργησε η μεγάλη κρίση του 2008.
Κρίση που διόγκωσε το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος στην Ευρωζώνη, αποκαλύπτοντας τις ατέλειες στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Μία από τις ατέλειες, ήταν η απουσία Τραπεζικής Ένωσης για την οικονομική διακυβέρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στο πλαίσιο αυτό, θεσπίστηκε ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, για τη διασφάλιση της χρηματοοικονομικής σταθερότητας της Ευρωζώνης, του ευρώ αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Η Ευρώπη, το 2010, θεώρησε ότι η Ελλάδα ήταν το πρόβλημα.
Το πρόβλημα, όμως, δεν ήταν η Ελλάδα, αλλά οι ατελείς δομές της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Και εκεί έγινε το δεύτερο λάθος.
Εστίασαν περισσότερο στη λιτότητα παρά στις μεταρρυθμίσεις.
Ωστόσο, μέσα από τις θυσίες των Ελλήνων πολιτών και την οδυνηρή ελληνική εμπειρία της κρίσης, κατάφερε η Ευρώπη να κάνει δειλά βήματα μπροστά.
Το ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος Παπανδρέου, δώσαμε μεγάλη μάχη για τη δημιουργία ενός μόνιμου μηχανισμού στήριξης.
Παλέψαμε -θα έλεγα- στις συνόδους κορυφής, ώστε να διασφαλιστεί η χρηματοοικονομική σταθερότητα και να διατεθεί χρηματοδότηση όχι μόνο για τη χώρα μας, αλλά συνολικά για την Ευρωζώνη.
Γι’ αυτό και θεωρώ, ότι ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, όπως επίσης και το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης αποτελούν μια παρακαταθήκη του ΠΑΣΟΚ στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Τα αναφέρω αυτά, γιατί οφείλουμε να θυμόμαστε την ιστορία και να ανατρέχουμε σ’ αυτή.
Δεν μπορώ να ξεχάσω, ότι η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, μετά από μια καταστροφική πενταετή διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ήταν εκείνη που κλήθηκε να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά.
Δεν μπορώ να ξεχάσω, την αμηχανία που είχε δημιουργηθεί στους υπουργούς, τους βουλευτές και όλη τη Δημοκρατική Παράταξη, μετά το Καστελόριζο.
Τότε που το ΠΑΣΟΚ, κλήθηκε να σώσει τη χώρα από τη χρεοκοπία.
Δεν μπορώ να ξεχάσω, τα χρόνια της δημαγωγίας που ακολούθησαν, με τη Νέα Δημοκρατία με τα 3 Ζάππεια και τα 18 δις ισοδύναμα.
Ούτε το αντιμνημονιακό μέτωπο, του ΣΥΡΙΖΑ με το Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης.
Για να καταλήξουν όλοι τελικά να τροχοδρομήσουν στον δρόμο της υπευθυνότητας, που χάραξε το ΠΑΣΟΚ.
Έχοντας, λοιπόν, στο μυαλό μου αυτή την ιστορία, η δημιουργία του Ενιαίου Ταμείο Εξυγίανσης αποτελεί για εμάς ένα σπουδαίο βήμα στην ευρωπαϊκή ιστορία.
Ένα ταμείο, που χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου από τον τραπεζικό τομέα της Ευρωζώνης και μεριμνά για τη συγκέντρωση πόρων ίσων τουλάχιστον με το 1% των εγγυημένων καταθέσεων στην ευρωζώνη.
Στην Επιτροπή θέσαμε τον βασικό μας προβληματισμό.
Υπογραμμίσαμε, πόσο σημαντικό είναι να υπάρξει ουσιαστική τραπεζική ένωση. Διότι, παρά τα βήματα που έχουν συντελεστεί, βλέπουμε ότι εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορετικές ταχύτητες.
Συμφώνησε ο Υφυπουργός Οικονομικών, ο κ. Ζαββός, ότι πράγματι υπάρχουν σημαντικές διαφορές στα επιτόκια χορηγήσεων μεταξύ της Ελλάδας και άλλων χωρών της Ευρωζώνης. Και ανέφερε, ότι αυτές θα υποχωρήσουν με την επιτάχυνση της ολοκλήρωσης της τραπεζικής ένωσης.
Τίθεται, ωστόσο, ένα βασικό ερώτημα: Θα περιμένουμε όλα να τα λύσουν οι Ευρωπαίοι εταίροι;
Εσείς, δηλαδή, κύριε Υπουργέ, το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το ΤΧΣ, ως μεγάλος μέτοχος των συστημικών τραπεζών ποιες κατευθύνσεις δίνει;
Διότι το χάσμα στο κόστος χρηματοδότησης προκαλεί και χάσμα στην ανταγωνιστικότητα μεταξύ των επιχειρήσεων και των χωρών.
Δεν είναι δυνατόν, οι Έλληνες να έχουν πληρώσει επανειλημμένως την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, με τελευταίο παράδειγμα τις απώλειες από την ανακεφαλαιοποίηση της Τράπεζας Πειραιώς και να μην «ανοίγει μύτη», να θεωρούνται όλα «φυσιολογικά». Δεν είναι δυνατόν στην Ελλάδα, να δανειοδοτούνται μόνο οι μεγάλες επιχειρήσεις, σε βάρος των μικρομεσαίων. Σ’ ένα περιβάλλον, που επιχειρήσεις και νοικοκυριά είναι μέσα στα χρέη.
Μίλησε ο Υφυπουργός ο κ. Ζαββός, για τον αγώνα της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων και για την επιτυχημένη πορεία όπως είπε του σχεδίου «Ηρακλής». Η διαφωνία μας γνωστή. Το Σχέδιο Ηρακλής αποδείχθηκε αναποτελεσματικό.
Οι δανειολήπτες έπρεπε να προηγηθούν των funds στην εξαγορά των δανείων τους με τους ίδιους όρους. Πρόταση που κατέθεσα εγώ προσωπικά από το βήμα της Βουλής και επί ΣΥΡΙΖΑ και επί Νέας Δημοκρατίας. Η Κύπρος έδειξε το δρόμο, αλλά εμείς δεν ακολουθήσαμε το δρόμο αυτό. Ταυτόχρονα, δεν υπάρχει κανένα σχέδιο της Κυβέρνησης για τη νέα γενιά κόκκινων δανείων που τόσο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όσο και η Τράπεζα της Ελλάδος έχουν προβλέψει ότι θα υπάρξει λόγω της πανδημίας.
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Το 2010, στα χρόνια της μεγάλης κρίσης, προκρίθηκε η δημιουργία του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.
Στόχος να διαφυλαχθεί η σταθερότητα εντός Ευρωζώνης με την παροχή οικονομικής βοήθειας υπό τη μορφή δανείου προς τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.
Σήμερα, δέκα χρόνια μετά, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Παρά την πανδημία και τα προβλήματα που δημιουργεί, υπάρχουν τα εργαλεία για να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά τέτοιου είδους κρίσεις. Έχουν ωριμάσει οι συνθήκες και ο ESM μπορεί να διαμορφωθεί σε ένα ευρωπαϊκό ΔΝΤ. Κι αυτό είναι μια ευκαιρία που ως ευρωπαϊκή κοινότητα δεν πρέπει να χάσουμε.
Ωστόσο, αγαπητοί συνάδελφοι, να θυμίσω ότι το Κίνημα Αλλαγής έχει αναδείξει το πώς τροποποιήθηκε η δανειακή σύμβαση του 2015 προκειμένου να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος το Υπερταμείο. Τότε που υποθηκεύθηκε η δημόσια περιουσία για 99 χρόνια για την κάλυψη του δημόσιου χρέους.
Βαριά λοιπόν η κληρονομιά των μνημονίων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τις μακροχρόνιες δεσμεύσεις που ανέλαβε για τη χώρα χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση γι’ αυτό.
Όπως όλοι ομολογούν, δεν υπάρχει πιο ακραίας μορφής λιτότητα από τα υπερβολικά πλεονάσματα του 3,5% και τα υπερπλεονάσματα που βγαίνουν με αφαίρεση πόρων και εισοδημάτων από την πραγματική οικονομία.
Κι εδώ είναι απορίας άξιο,
γιατί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν διαπραγματεύθηκε έως σήμερα
- ούτε το παράλογο πρωτογενές πλεόνασμα
- ούτε την άρση της προστασίας της πρώτης κατοικίας
- μετά την κατάργηση του νόμου ΠΑΣΟΚ.
Επίσης, δεν προχώρησε η Κυβέρνηση στην άμεση και καθολική ακύρωση της μεταβίβασης του συνόλου των 10.119 ακινήτων, παρότι το 90% των ακίνητων είναι μη μεταβιβάσιμα βάσει του νόμου και της ακυρωτικής απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Αντιθέτως, επέλεξε να υπαγάγει το ΤΑΙΠΕΔ στον αυστηρότερο διοικητικό έλεγχο του Υπερταμείου τη στιγμή που του παραχωρεί όλα τα μεγάλα έργα του Ταμείου Ανάκαμψης και του ΕΣΠΑ.
Δεν υπάρχει, ως εκ τούτου, περιθώριο πανηγυρισμών σήμερα, τουλάχιστον μέχρι να αρθούν αυτές οι υποτιμητικές για την πατρίδα μας δεσμεύσεις.
Ολοκληρώνοντας, ψηφίζουμε θετικά τις δύο Συμβάσεις, περιμένουμε ωστόσο από την Κυβέρνηση ουσιαστικές λύσεις στα προβλήματα του τραπεζικού συστήματος.
