Κυρία Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,
Κύριε Υπουργέ,
Θα μου επιτρέψετε λόγω των γεγονότων τόσο στον Έβρο όσο και στη νησιωτική Ελλάδα και της τουρκικής προκλητικότητας, να πω τα εξής.
Η Κυβέρνηση οφείλει σήμερα να θέσει την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προ των ευθυνών της. Ο ρόλος του παρατηρητή για την Ευρωπαϊκή Ένωση έχει λάβει τέλος.
Ο ελληνικός λαός έδειξε την αλληλεγγύη του ανθρωπιστικώς για τους πρόσφυγες αλλά και για τους μετανάστες. Κι αυτό θα πρέπει να επισημανθεί.
Τώρα, μετά τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στα σύνορά μας στον Έβρο αλλά και στη νησιωτική Ελλάδα, ο ελληνικός λαός είναι αποφασισμένος να προστατεύσει την ασφάλειά του και τα σύνορα της πατρίδας μας
Και τούτο με εθνική γραμμή, ομοψυχία και συνεννόηση. Να τονίσω επίσης ότι είμαστε όλοι στο πλευρό των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων, που με το αξιόμαχο με το οποίο διακατέχονται, εγγυώνται και διασφαλίζουν το απαραβίαστο των χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων μας.
Είναι σημαντικό αγαπητοί συνάδελφοι, όπως ανέφερε και η Πρόεδρός μας κα Φώφη Γεννηματά, να ενεργοποιηθεί η ρήτρα αλληλεγγύης του άρθρου 222 της Συνθήκης, που προβλέπεται για τις περιπτώσεις ανθρωπογενούς καταστροφής.
Και τούτο, ώστε να ληφθούν μέτρα ενίσχυσης από την Frontex και να σταματήσει η παράνομη διακίνηση ανθρώπων σε Έβρο και νησιωτική Ελλάδα, κάτι που σήμερα γίνεται με τη βοήθεια της Τουρκίας.
Και έρχομαι στο Νομοσχέδιο.
Συζητάμε σήμερα αγαπητοί συνάδελφοι, ένα νομοσχέδιο που φέρνει αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο που διέπει τους αγροτικούς συνεταιρισμούς.
Ένα θεσμικό πλαίσιο, που μέχρι σήμερα χαρακτηρίζεται από πολυνομία και αποσπασματικότητα, που δεν έχει καταφέρει να ανταποκριθεί στις βασικές ανάγκες και στις ιδιαιτερότητες των συνεταιρισμών.
Το νομοσχέδιο έρχεται να τροποποιήσει διατάξεις του πρόσφατου ν. 4384/2016, έχοντας ως στόχο σύμφωνα με την Κυβέρνηση να επιλύσει προβλήματα των συνεταιρισμών.
Ωστόσο, οι στόχοι αυτοί δυστυχώς δεν επιτυγχάνονται.
Το παρόν νομοσχέδιο δεν απλοποιεί διαδικασίες, δεν δίνει κίνητρα ανάπτυξης, δεν παρουσιάζει την προοπτική της Πολιτείας για την ενίσχυση του πρωτογενή τομέα, βασικός πυλώνας του οποίου θα είναι οι αγροτικοί συνεταιρισμοί.
Αρκείται σε διαδικαστικές και γραφειοκρατικές ρυθμίσεις, που μπορεί κάποιες να είναι θετικές ωστόσο στο σύνολό τους δεν θέτουν τις βάσεις για τη σύγχρονη λειτουργία και ανάπτυξη των συνεταιρισμών.
Ακούσαμε τους φορείς, στην ακρόασή τους στην Επιτροπή, να καταθέτουν συγκεκριμένες και ολοκληρωμένες απόψεις επί των ρυθμίσεων.
Να αναφέρονται με σαφήνεια στα προβλήματα που πρόκειται να δημιουργηθούν εφόσον το Νομοσχέδιο ψηφιστεί ως έχει σήμερα.
Βασική ρύθμιση κ. Υπουργέ, είναι η είσοδος ιδιωτών στους συνεταιρισμούς και η παροχή μάλιστα σε αυτούς διευρυμένων δικαιωμάτων και δυνατοτήτων.
Ένας ιδιώτης, θα μπορεί πλέον να συμμετέχει στο συνεταιρισμό και κατέχοντας το 35% του συνόλου των ψήφων του να καθορίζει τη μετέπειτα πορεία του.
Δηλαδή ο συνεταιρισμός, θα ακολουθεί περισσότερο την πορεία και τη δομή των εμπορικών εταιριών, παρά τις επιταγές και τις βασικές αρχές του συνεταιρίζεσθαι.
Γνωρίζουμε ότι η προώθηση των ιδιωτών αποτελεί βασικό στοιχείο της πολιτικής της Κυβέρνησης.
Ο συνεταιρισμός όμως κ. Υπουργέ, δεν είναι κεφαλαιουχική εταιρεία.
Λειτουργεί με άλλο πλαίσιο, με άλλες αρχές.
Και σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μια διεθνώς αποτυχημένη πρακτική.
Το είπε ξεκάθαρα ο εκπρόσωπος της Διεθνούς Συνεταιριστικής Συμμαχίας, αλλά και άλλοι φορείς ότι ο θεσμός έχει εφαρμοστεί διεθνώς και έχει αποτύχει.
Τι απαντάτε λοιπόν;
Γιατί αγνοείτε τα όσα τεκμηριωμένα έθεσαν οι φορείς με συγκεκριμένες μάλιστα αναφορές στη βιβλιογραφία;
Γιατί δίνετε τη δυνατότητα σε έναν ιδιώτη να συγκεντρώσει το 35% των ψήφων και να αποφασίζει ουσιαστικά μόνος για το μέλλον του συνεταιρισμού ;
Πώς περιμένετε αυτό να λειτουργήσει στην πράξη και τι προσδοκάτε;
Ταυτόχρονα, η ρύθμιση αυτή θα έχει σοβαρές επιπτώσεις και στους αλιευτικούς συνεταιρισμούς, που μισθώνουν από το Δημόσιο λιμνοθάλασσες προκειμένου να τις εκμεταλλευτούν παραγωγικά.
Οι συνεταιρισμοί αυτοί έχουν ιδιαιτερότητες σε σχέση με τους αγροτικούς συνεταιρισμούς και θα έπρεπε να διέπονται από ξεχωριστό νομικό πλαίσιο.
Τα μέλη των αλιευτικών συνεταιρισμών είναι υποχρεωτικά αλιείς και η παραγωγή τους τιμολογείται και διακινείται εις όφελος του συνεταιρισμού.
Στη μίσθωση των λιμνοθαλασσών, σύμφωνα με τον Αλιευτικό Κώδικα, οι αλιευτικοί συνεταιρισμοί προηγούνται ως μισθωτές έναντι των ιδιωτών.
Με τα δεδομένα αυτά, το άρθρο 6 που προβλέπει τη συμμετοχή με δικαίωμα ψήφου μελών-επενδυτών και μάλιστα έως το 35% των ψήφων θα αλλοιώσει την σύστασή τους αποκλειστικά από αλιείς με σοβαρές επιπτώσεις στις τοπικές αλιευτικές κοινότητες.
Ένας επενδυτής, θα μπορεί πλέον να ελέγχει το συνεταιρισμό που συνήθως αποτελείται από οικονομικά αδύνατους αλιείς και να ανταγωνίζεται την ίδια την παραγωγή μιας λιμνοθάλασσας ακόμα και αν είναι έμπορος ψαριών ή ακόμα και κάτοχος οικονομικής δραστηριότητας εντατικής ιχθυοκαλλιέργειας.
Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να υπάρξει ειδική πρόβλεψη για τους αλιευτικούς συνεταιρισμούς με διακριτό άρθρο, ώστε να αποφευχθεί και ο κίνδυνος σύγκρουσης με διατάξεις του Αλιευτικού Κώδικα.
Με τα δεδομένα αυτά κ. Υπουργέ, είναι σαφές ότι προχωράτε σε μια ρύθμιση η οποία είναι καταδικασμένη να αποτύχει και αντίθετα δεν δίνετε σημασία σε βασικά προβλήματα των συνεταιρισμών.
Όπως η απουσία εκπαίδευσης των μελών τους.
Διότι αγαπητοί συνάδελφοι, όσο δεν ενισχύεται η εκπαίδευση των συνεταιριστών, τόσο το συνεταιριστικό κίνημα θα οδηγείται σε μαρασμό.
Τέλος, να αναφερθώ στις διατάξεις των άρθρων 26 και 32, στις οποίες επίσης υπήρξαν εκτενείς επισημάνσεις από τους φορείς.
Το συμπέρασμα ένα:
Η διανομή των κερδών στα μέλη του συνεταιρισμού και η διανομή της συνεταιριστικής περιουσίας θέτουν σε κίνδυνο τις φοροαπαλλαγές που η πολιτεία παρέχει σε αγροτικούς συνεταιρισμούς.
Διότι έτσι δημιουργούνται ζητήματα παραβίασης του ελεύθερου ανταγωνισμού και των αρχών της ενιαίας αγοράς.
Δεν θα πρέπει να λησμονούμε άλλωστε, ότι ένας συνεταιρισμός δεν είναι μια απλή ανώνυμη εταιρία, η οποία έχει ξεχωριστή εταιρική περιουσία.
Η συνεταιριστική περιουσία σχηματίστηκε από τη διαδοχή γενεών συνεταιριστών αλλά και από παραχωρήσεις του ελληνικού δημοσίου προς τους συνεταιρισμούς.
Συνεπώς, δεν μπορούμε να μιλάμε για διανομή της περιουσίας αυτής, εκμετάλλευση αυτής από τα τωρινά μέλη και μετατροπή του συνεταιρισμού σε ΑΕ όπως ορίζει το νομοσχέδιο.
Ευχαριστώ
