Τη δυνατότητα μείωσης των φόρων κάθε χρόνο μέσω της αύξησης των εσόδων του Κράτους, έθεσε ως μία από τις προτεραιότητες της κυβερνητικής πολιτικής, ο Παύλος Μαρινάκης.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, μιλώντας στο Action 24, τόνισε ότι η δεύτερη διετία της δεύτερης θητείας είναι «πολύ δύσκολη περίοδος για μία κυβέρνηση, καθώς συσσωρεύονται παράπονα και υπάρχει η περιβόητη φθορά».
Ξεκαθάρισε δε ότι «η δουλειά της κυβέρνησης αυτής τα επόμενα 1,5 – 2 χρόνια είναι να καταφέρει να τρέξει πιο γρήγορα από τη φθορά που δημιουργεί ένα μεγάλο πρόβλημα, το αυξημένο κόστος ζωής. Με λίγα λόγια να «μιλάει λίγο» και να φέρνει παραδοτέα». Μάλιστα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απάντησε και σε πιο προσωπικές ερωτήσεις, σχετικά με την οικογένεια του, το επάγγελμα του δικηγόρου ή το αυτοάνοσο νόσημα με το οποίο έχει διαγνωστεί. Επίσης, αποκάλυψε αν πιστεύει ότι η πολιτική έχει ημερομηνία λήξης και απάντησε στο αν η επικοινωνία επηρεάζει αρνητικά την πολιτική. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τόνισε ότι εκπροσωπώντας την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό «κάποια πράγματα που όταν τα λες πρέπει να είσαι σίγουρος ότι είναι ώριμα να ειπωθούν. Γιατί όταν εκπροσωπείς μια κυβέρνηση, πολλώ δε μάλλον τον Πρωθυπουργό της χώρας, πρέπει να ξέρεις ότι μια σου φράση για κάτι το οποίο μπορεί να ανακοινώσεις, αν δεν είναι σίγουρο, μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα. Πρέπει να μετράμε τα λόγια μας όταν κάτι ακόμα είναι υπό διεργασία», ενώ για το αν έχει κάνει κάποια «γκάφα» δήλωσε: «Προσέχω όσο μπορώ παραπάνω να διπλοτσεκάρω τις πληροφορίες, γιατί ο εκάστοτε εκπρόσωπος, βασίζεται πάρα πολύ στην πληροφορία που παίρνει μαζί με τους συνεργάτες του από τα υπουργεία, τα οποία κάνουν την καλύτερη δυνατή δουλειά… Έχουμε, λοιπόν, μια εμπειρία πλέον μετά από περίπου 2,5 χρόνια, μαζί με το επιτελείο, με τα παιδιά που δουλεύουμε και λόγω και της διαπροσωπικής σχέσης με τους υπουργούς και τους υφυπουργούς, να τσεκάρουμε αυτές τις πληροφορίες και γενικά πρέπει να μην είσαι και πολύ απόλυτος όταν μεταφέρεις κάτι. Δόξα τω Θεώ αυτά τα χρόνια -να χτυπήσω ξύλο- έχουν πάει καλά. Το πρώτο πράγμα που μου είπαν όσοι έχουν περάσει από αυτή τη θέση και πολύ πιο παλιοί, είναι ότι είναι μια «ηλεκτρική καρέκλα». Είναι πράγματι, αλλά οφείλεις να την διαχειριστείς».
Μερικά από όσα ανέφερε ο Παύλος Μαρινάκης:
Για την αύξηση των μισθών: «Ένας ελεύθερος επαγγελματίας ή μισθωτός το ίδιο είναι, σε κάποιες περιπτώσεις απλά διαφέρει η κλίμακα. Φόρος εισοδήματος μέχρι να αναλάβουμε εμείς 29%. Πόσο έχει πάει σήμερα; 20. Είχε πάει 22%. Τώρα το πήγαμε 20% και αν έχεις παιδιά 18%, 16% και πάει λέγοντας. Προκαταβολή φόρου 100% ήταν, άρα 29% και 29%, κάντε τον λογαριασμό 58% αν δεν κάνω λάθος. Το 20% τώρα δεν είναι επί 2, προκαταβολή φόρου, είναι 50%. Οι εισφορές 6 μονάδες λιγότερες, τα μερίσματα στις επιχειρήσεις έχουν συντελεστή 5%. Όλα αυτά είναι το λεγόμενο μη μισθολογικό κόστος, δηλαδή οι φόροι και εισφορές που πληρώνει κάποιος επιπλέον του μισθού του. Ένας ελεύθερος επαγγελματίας τις πληρώνει στο εκκαθαριστικό του, ο μισθωτός το βλέπει σε κρατήσεις και εκεί που πρέπει να πάρει 2 χιλιάρικα, παίρνει 1.300. Τώρα με αυτά που ανακοινώσαμε όλοι θα δουν λιγότερες κρατήσεις, άρα μεγαλύτερο μισθό. Πολύ παραπάνω, ποιοι; Οι νέοι: ο μέχρι 25, μηδέν φόρο μέχρι 20.000 και ο μέχρι 30 χιλ. 9% φόρο και όσοι έχουν παιδιά. Ο στόχος ποιος είναι; Κάθε χρόνο με τα έσοδα του κράτους να μειώνουμε τους φόρους σε μια χώρα που λειτουργούσε με όρους -στην οικονομία- κομμουνιστικών κρατών, υπερφορολόγηση τα προηγούμενα χρόνια μέχρι, να αναλάβουμε την εξουσία».
Για την πορεία του μέχρι τώρα: «Όλη μου η ζωή είναι μία αμφισβήτηση όσων ήμουν απόλυτος. Από μένα τον ίδιο. Δηλαδή πέρασα στη Νομική λέγοντας ότι «παιδιά, αποκλείεται να γίνω δικηγόρος, θα πάρω το πτυχίο και θα γίνω δημοσιογράφος». Και τώρα έχω δικηγορική εταιρεία και έχω περάσει από αρκετά δικηγορικά γραφεία. Όταν ξεκίνησα να σπουδάζω έλεγα «μακριά από την ενασχόληση με τις φοιτητικές παρατάξεις». Στη συνέχεια εξελέγην πρόεδρος μετά από κάποια χρόνια της ΟΝΝΕΔ, αφού έκανα μία πορεία «ερασιτεχνικής» ενασχόλησης και τώρα είμαστε εδώ. ‘Αρα, ποτέ μη λες ποτέ. Δεύτερον, όταν αναλαμβάνεις κάτι -γιατί μου έχει δώσει δύο πολύ μεγάλες ευκαιρίες ο Πρωθυπουργός και όταν εξελέγην γραμματέας του κόμματος και τώρα ως κυβερνητικός εκπρόσωπος- δεν ξέρεις αν μπορείς να το κάνεις αυτό καλά ή όχι. Σφίγγεις τα δόντια και προχωράς.».
Για την δεύτερη θητεία της Κυβέρνησης: «Η δεύτερη τετραετία και μάλιστα η δεύτερη διετία της δεύτερης τετραετίας, είναι πολύ πιο δύσκολη περίοδος για μία κυβέρνηση. Γιατί συσσωρεύονται κάποια παράπονα, υπάρχει η περιβόητη φθορά… Από την άλλη έχεις και παραπάνω πράγματα να πεις. Νομίζω ότι η ισορροπία είναι μεταξύ του να προβάλεις με πολύ πιο συγκεκριμένο και απλό τρόπο, όχι απλοϊκό, στον κόσμο, το πως αυτό που κάνεις εφάπτεται, ακουμπάει στη ζωή του άλλου. Τί σημαίνει δηλαδή ότι μειώθηκε αυτός ο φόρος; Τί σημαίνει το Ταμείο Ανάκαμψης; Σου λέει ο άλλος τρώγεται το Ταμείο Ανάκαμψης; Τί με νοιάζει εμένα;» ενώ μίλησε και για το αν υπάρχουν ψευδείς ειδήσεις στις οποίες καλείται να απαντήσει: «Η ζωή μου, δηλαδή τα τελευταία δυόμιση χρόνια και ειδικά το τελευταίο εξάμηνο και λίγο παραπάνω, είναι να απαντάω σε ψέματα τα οποία δεν μπορείς να φανταστείς ότι διατυπώνονται από το πολιτικό σύστημα- ένα μέρος του- και κάποιους δημοσιογράφους που τα αναπαράγουν. Εκεί είναι ακόμα πιο δύσκολο, γιατί υπάρχουν πράγματα που έχουν «ποτίσει». Δηλαδή τα έχουν κάνει λόγω και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, δεύτερη φύση των ανθρώπων με τον τρόπο που τα διαδίδουν οι διάφοροι του πολιτικού συστήματος».
Για το αν υπάρχουν φαινόμενα αλαζονείας που έχουν προκαλέσει φθορά στην Κυβέρνηση: «Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι αντιλαμβάνονται το εφήμερο της πολιτικής. Λόγω και της επαγγελματικής μου ενασχόλησης και καλών φίλων που έχω, το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι όταν κάθομαι σε μία καρέκλα είναι ότι είμαι προσωρινός. Υπάρχουν και άνθρωποι που δεν το αντιλαμβάνονται διαχρονικά και επί των δικών μας ημερών και νομίζουν ότι είναι για πάντα. Έχοντας καθημερινή και στενή συνεργασία- έχοντας αυτή την τιμή- με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, θεωρώ ότι είναι μία από τις πιο άδικες κατηγορίες που η αντιπολίτευση του έχει επιρρίψει. Είναι το αντίθετο της αλαζονείας: η στάση του, η ζωή του, η προσωπική του ζωή. Από κει και πέρα, ναι, υπήρξαν συμπεριφορές τα τελευταία χρόνια και την πρώτη τετραετία και τη δεύτερη τετραετία. Θεωρώ λιγότερες αναλογικά σε σχέση με άλλες κυβερνήσεις, οι οποίες πλήγωσαν τον κόσμο και στοίχισαν σε όλους μας και τις είδαμε και στις ευρωεκλογές. Είναι στο χέρι μας λοιπόν να καταλάβουμε ότι στις θέσεις αυτές είμαστε για όσο θέλει ο Πρωθυπουργός, που είναι στη θέση αυτή, για όσο θέλει ο κόσμος. ‘Αρα ποιος είναι ο τελικός κριτής; Η κοινωνία. Δύο πράγματα δεν συγχωρούνται. Η αχαριστία και η αλαζονεία και ειδικά στην πολιτική. Η δουλειά της κυβέρνησης αυτής τα επόμενα 1,5 – 2 χρόνια είναι να καταφέρει να τρέξει πιο γρήγορα από τη φθορά που δημιουργεί ένα μεγάλο πρόβλημα, το αυξημένο κόστος ζωής. Με λίγα λόγια να «μιλάει λίγο» και να φέρνει παραδοτέα».
Για το κομμάτι της επικοινωνίας: «Θεωρώ ότι αυτό που χρειάζεται η κυβέρνηση και ευτυχώς έχει τέτοια στελέχη, είναι να βγαίνουν μπροστά και να υπερασπίζονται τις θέσεις όχι μόνο του δικού τους χαρτοφυλακίου, που είναι το βασικό τους που πρέπει να κάνουν, αλλά και συνολικά σε δύσκολες στιγμές. Για παράδειγμα, όταν είχαμε την επέτειο των Τεμπών του τραγικού δυστυχήματος και μαζί με τη συλλογική ανάγκη για δικαιοσύνη της κοινωνίας, χτίστηκε και το πιο απαράδεκτο αφήγημα εργαλειοποίησης από την αντιπολίτευση. Εκεί ήταν πάρα πολύ σημαντικό ότι κάποια κυβερνητικά στελέχη βγήκαν μπροστά και βοήθησαν στη δική μας δουλειά. Γιατί στο τέλος της ημέρας επιχειρήθηκε να σπιλωθεί όχι μια κυβέρνηση, ένας Πρωθυπουργός, μια ολόκληρη παράταξη με πράγματα τα οποία λίγους μήνες μετά φάνηκε, ότι δεν είχαν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Τότε ναι, «μετρούσαμε» αυτούς οι οποίοι πραγματικά το «έλεγε η καρδιά τους».»
