Η 21^η Σεπτεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα για τη νόσο Αλτσχάιμερ με σκοπό την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης, αλλά και την αφύπνιση και ενεργοποίηση της Πολιτείας. Η νόσος περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1906 από το Γερμανό ψυχίατρο και νευροπαθολόγο Αλόις Αλτσχάιμερ (1864-1915), εξ ου και η ονομασία της.

Η Νόσος Alzheimer είναι μια χρόνια νευροεκφυλιστική ασθένεια του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος. Είναι η πιο συχνή μορφή άνοιας και αποτελεί μείζον ιατρικό, κοινωνικό και οικονομοτεχνικό πρόβλημα για τις ανεπτυγμένες κοινωνίες με μεγάλο προσδόκιμο επιβίωσης. Χαρακτηρίζεται από ένα σύνολο εκφυλιστικών συνδρόμων του εγκεφάλου που επηρεάζουν τη μνήμη, τη σκέψη, τη συμπεριφορά και το συναίσθημα.

Συνήθως, τα πρώτα συμπτώματα της νόσου είναι εξασθένηση της μνήμης, προβλήματα προσανατολισμού, δυσκολία σε ορισμένες απλές δραστηριότητες όπως το ντύσιμο, διαταραχές της σκέψης και του λόγου, διαταραχές της συμπεριφοράς και αλλαγή στοιχείων του χαρακτήρα π.χ. ανησυχία και επιθετικότητα. Το πρόβλημα με τα συμπτώματα αυτά είναι πως είναι μη ειδικά και συνήθως αποδίδονται από το περιβάλλον στην ηλικία, το άγχος ή και την πεσμένη διάθεση. 

Η έγκαιρη διάγνωση του Alzheimer έχει σημασία γιατί η νόσος επηρεάζει όχι μόνο τον πάσχοντα, αλλά και το οικογενειακό του περιβάλλον τόσο ψυχολογικά όσο και σωματικά, οικονομικά και κοινωνικά. Η πρώιμη διάγνωση δίνει τα χρονικά περιθώρια ενημέρωσης, αποδοχής της κατάστασης, διατήρησης της ποιότητας ζωής και προγραμματισμού για το μέλλον όλων αυτών των ατόμων.

Στα αρχικά στάδια της νόσου οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να ζουν μόνοι, χρειάζεται όμως ένα υποστηρικτικό δίκτυο, σε οργανωτικά κυρίως ζητήματα, προκειμένου να μείνουν όσο το δυνατό περισσότερο ανεξάρτητοι. Όσο η νόσος εξελίσσεται είναι σημαντικό να έχουν γύρω τους ανθρώπους που τους αγαπούν πραγματικά για να μπορούν να νιώσουν ζεστασιά και ασφάλεια. Η απομόνωση και η μειωμένη επικοινωνία με τους οικείους τους προκαλεί επιπλέον νοητικά προβλήματα και δυσκολίες στη διαχείριση της καθημερινότητας, ενώ η φροντίδα τους γίνεται ακόμα πιο δύσκολη.

Παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει δυνατότητα να σταματήσουμε την εξέλιξη της ασθένειας, τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούνται φαρμακευτικές ουσίες οι οποίες επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου και ελέγχουν τα συμπτώματά της.

Πρακτικές Συμβουλές

1. Εμπιστευτείτε τους επαγγελματίες υγείας και ρωτήστε ό,τι θέλετε.
2. Ακολουθήστε την ανάλογη φαρμακευτική αγωγή .
3. Προσπαθήστε να δημιουργήσετε και να ακολουθήσετε μια ρουτίνα στην καθημερινότητά σας
4. Περπατήστε!
5. Κρατείστε σημειώσεις ώστε να υπενθυμίζετε διαρκώς τις εκκρεμότητες σας στον εαυτό σας
6. Προσέξτε την διατροφή σας καταναλώνοντας όσο περισσότερα φρούτα και λαχανικά και αποφύγετε τις λιπαρές τροφές.
7. Προσέξτε τον ύπνο σας και μην παραμελείτε προβλήματα που μπορεί να συνδέονται με αυτόν.
8. Συμπεριλάβετε μια νοητική άσκηση στην καθημερινότητα σας όπως σταυρόλεξα, πλέξιμο ή κέντημα.
9. Ζητήστε βοήθεια όπου το κρίνετε σκόπιμο.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                               Ο ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

  ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΓΡΑΦΙΩΤΗΣ                                                        ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΡΩΣΣΑΣ