Ο Παναιτωλικός μοιάζει με καράβι που πάει προς τα βράχια. Σε τέτοιες περιπτώσεις οι ευθύνες βαραίνουν όλους. Από τον καπετάνιο μέχρι τον τελευταίο μούτσο. 

Εκείνος που παίρνει τις αποφάσεις, έχει πάντα μεγαλύτερο μερίδιο και σε αυτή την περίπτωση είναι η διοίκηση. Μετά πάει ο προπονητής. Ο Παναιτωλικός προσέλαβε τον Τραϊανό Δέλλα τον Νοέμβριο. Έκτοτε εκείνος έχει κάτσει στον πάγκο σε 26 παιχνίδια και ουσιαστική βελτίωση δεν έχει υπάρξει.

Πάνω και κάτω έχουν όλες οι ομάδες, αλλά ο Δέλλας πλέι εκτίθεται και εκθέτει αυτούς που τον προσέλαβαν. Είναι πολλοί οι κομβικοί αγώνες που ο Παναιτωλικός δεν παρουσίασε το πρόσωπο που έπρεπε. Από τους δύο στη Λάρισα, τον διασυρμό από τη Λαμία, την ήττα με κάτω τα χέρια από τον αδιάφορο Βόλο και αυτή από τον Ατρόμητο τώρα. Σε ορισμένα ματς ήταν εμφανές το λάθος διάβασμά του στα ματς και η αδυναμία του να προετοιμάσει ψυχολογικά τους παίκτες του.

Υπάρχουν και άλλα στοιχεία που έχουν προβληματίζει έντονα. Το ένα είναι η διάθεσή του να αλλάζει διαρκώς θέση ορισμένους ποδοσφαιριστές. Το άλλο ότι έχει χάσει τα αποδυτήρια. Πολλοί παίκτες δεν τον αισθάνονται κοντά τους. Δεν τους εμπνέει.

Σε όλα αυτά προστίθενται και οι δηλώσεις του. Όσο βαδίζουμε και πιο κοντά προς την ολοκλήρωση της σεζόν, τόσο αυξάνεται η πίεση. Και ο Δέλλας στα όσα λέει κάνει το ένα φάουλ μετά το άλλο. Σε κάθε στραβή πλέον φταίνε οι παίκτες. Το κορυφαίο ήταν αυτό που είπε μετά την ήττα από τον Ατρόμητο.

«Η ιστορία γράφεται με χρυσά ή μαύρα γράμματα. Είμαστε υποχρεωμένοι να γράψουμε με χρυσά γράμματα την ιστορία του Παναιτωλικού». Με χρυσά γράμματα επειδή μπορεί να σωθεί ο Παναιτωλικός στα μπαράζ; Η ομάδα που το καλοκαίρι σύμφωνα με τους διοικούντες είχε θέσει ως στόχο την εξάδα; Μία ακόμη φορά που ο Δέλλας εκτέθηκε από τα λεγόμενά του. Και εάν αυτά ξεχνιόνται γρήγορα, τα αποτελέσματα και η ασύνδετη και προβληματική εικόνα που παρουσιάζει η ομάδα του, όχι.

sportime.gr