Η νόσος Πάρκινσον είναι η δεύτερη πιο συχνή νευροεκφυλιστική διαταραχή και αυτή που αναμένεται να παρουσιάσει τη μεγαλύτερη αύξηση τις επόμενες δεκαετίες. Κατά συνέπεια, ο εντοπισμός δυνητικά τροποποιήσιμων περιβαλλοντικών παραγόντων αποτελεί προτεραιότητα για τη δημόσια υγεία.
Η μακροχρόνια έκθεση στον θόρυβο που προκαλείται από την οδική κυκλοφορία σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου, όπως διαπιστώνει μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «JAMA Neurology».
Στη μελέτη διερευνήθηκαν στοιχεία για πάνω από τρία εκατομμύρια άτομα στη Δανία, ηλικίας άνω των 40 ετών, που παρακολουθήθηκαν για 13 χρόνια, κατά μέσο όρο.
Ως υψηλό επίπεδο θορύβου ορίστηκαν τα 60 ντεσιμπέλ και ο θόρυβος υπολογίστηκε με βάση τις διευθύνσεις διαμονής των συμμετεχόντων σε πέντε διαφορετικά έτη και σε διαφορετικά χρονικά σημεία κατά τη διάρκεια της ημέρας και της νύχτας. Διαπιστώθηκε ότι όσοι εκτίθενται σε μεγάλο θόρυβο είναι συχνότερα άνδρες, ζουν μόνοι, έχουν χαμηλότερο εισόδημα και ζουν σε περιοχές που έχουν λιγότερους χώρους πρασίνου κοντά τους και υψηλότερα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης.
Στα αποτελέσματα της μελέτης συνυπολογίστηκαν κοινωνικοδημογραφικοί παράγοντες, η ατμοσφαιρική ρύπανση, το κάπνισμα, η σωματική δραστηριότητα και η πρόσβαση σε χώρους πρασίνου.
Τελικά διαπιστώθηκε ότι η μακροχρόνια έκθεση στον θόρυβο των δρόμων στην περιοχή κατοικίας συσχετίστηκε με υψηλότερο κίνδυνο για νόσο του Πάρκινσον. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι άνθρωποι εκτίθενται σε επίμονο θόρυβο, ακόμα και νυχτερινές ώρες, με αποτέλεσμα να διαταράσσεται ο ύπνος τους και να έχουν υψηλότερα επίπεδα στρες.
Αντίθετα, όσοι ζουν σε σπίτια με ήσυχη πρόσοψη έχουν μικρότερο κίνδυνο για εμφάνιση Πάρκινσον, καθώς έχουν τη δυνατότητα να απομονωθούν σε πιο ήσυχους χώρους.
Οι ερευνητές υπογραμμίζουν τη σημασία της ησυχίας στις γειτονιές όπου υπάρχουν κατοικίες, κάτι που θα πρέπει να τίθεται στο επίκεντρο του αστικού σχεδιασμού και της κατασκευής κατοικιών.
Η έκθεση σε θόρυβο μπορεί να συμβάλει στην αυξημένη φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες, τόσο εντός όσο και εκτός του νευρικού συστήματος, οι οποίες είναι βασικές διεργασίες που εμπλέκονται στην ανάπτυξη της νόσου του Πάρκινσον. Ο θόρυβος κατά τη διάρκεια της νύχτας μπορεί να βλάψει τους προστατευτικούς μηχανισμούς του εγκεφάλου και να προωθήσει βιολογικές διεργασίες που εμπλέκονται στην ανάπτυξη ασθενειών. Επομένως, απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για την καλύτερη κατανόηση των βιολογικών μηχανισμών που θα μπορούσαν να εξηγήσουν τη συσχέτιση μεταξύ της έκθεσης σε θόρυβο και της νευροεκφυλιστικής αυτής νόσου.
