Ἀγαπητοί ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
Πρόσφατα ἡ Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, κατά τήν Συνεδρίασή της τῆς 23ης Ἰουνίου 2020, μέ ἀπόφασή της ἐνέταξε στό ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας τόν Μητροπολίτη Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας Καλλίνικο. Στό Δελτίον Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου γράφεται: «Ἀπεφασίσθη, ἐπί τῇ βάσει ἐκθέσεως τῆς Κανονικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ἁγιοκατάταξις τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Ἐδέσσης καί Πέλλης κυροῦ Καλλινίκου, τῆς μνήμης αὐτοῦ μελλούσης ἑορτάζεσθαι τῇ 8ῃ Αὐγούστου».
Ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, κατά τήν Συνεδρίασή της, τῆς 26ης Ἰουνίου 2020, ἐξέφρασε τήν χαρά της γιά τό γεγονός αὐτό καί στό Δελτίον Τύπου τῆς ἡμέρας ἐκείνης μεταξύ ἄλλων γράφεται:
«Ἡ ΔΙΣ μέ πνευματική χαρά καί ἀγαλλίαση ἔλαβε τό μήνυμα τῆς Ἁγιοκατατάξεως τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Ἐδέσσης κυροῦ Καλλινίκου ἀπό τήν Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου κατόπιν προτάσεως τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία τό σπουδαῖο αὐτό γεγονός ἀνακοινώνει σήμερα ἐπισήμως πρός τά πιστά μέλη της καί ἰδιαιτέρως πρός τούς εὐσεβεῖς Χριστιανούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας, τήν ὁποία θεοφιλῶς, θεαρέστως, ἁγιοπνευματικῶς καί ἱεραποστολικῶς διεποίμανε αὐτός ὁ Ἅγιος ἐπίσκοπός της Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλά καί πρός τούς εὐσεβεῖς πιστούς της Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας, ὅπου εὑρίσκεται ἡ γενέτειρά του καί στήν ὁποία διακόνησε ὡς λαϊκός θεολόγος, ἱεροκῆρυξ καί Γραμματεύς καί ἐν συνεχείᾳ ὡς διάκονος, Ἀρχιμανδρίτης καί Πρωτοσύγκελλος αὐτῆς, μέχρι τῆς ἀναδείξεώς του σέ Μητροπολίτη Ἐδέσσης τό 1967. Δέν θά ἦταν ὑπερβολή νά εἰπωθῇ ὅτι ὁ ἐνάρετος αὐτός Ἱεράρχης ἀνεδείχθη ἕνα πραγματικό κόσμημα τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος…».
Ὁ ἐν Ἁγίοις Πατήρ ἡμῶν Καλλίνικος, Μητροπολίτης Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας γεννήθηκε στά Σιταράλωνα Θέρμου Αἰτωλοακαρνανίας τό 1919, καταγόμενος ἀπό τόν Πλάτατο Ναυπακτίας. Διετέλεσε Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας καί στήν συνέχεια Μητροπολίτης Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας ἀπό τό ἔτος 1967 ἕως τό ἔτος 1984, πού ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ, ὕστερα ἀπό ὁσιακή ζωή καί ὁσιακά τέλη.
Ὑπῆρξε πνευματικός μου Πατέρας, ὁ ὁποῖος μέ χειροτόνησε Διάκονο καί Πρεσβύτερο καί ἔμενα μαζί του δέκα πέντε (15) χρόνια στό Μητροπολιτικό Οἴκημα καί τόν διακόνησα καί γιά ἑπτά (7) μῆνες στά Νοσοκομεῖα τοῦ Λνδίνου καί τῶν Ἀθηνῶν, μέχρι τήν τελευταία στιγμή τῆς ἐπιγείου ζωῆς του, ὅταν ἡ ἁγία του ψυχή ἀνεχώρησε γιά τόν οὐρανό.
Λέγεται συνήθως ὅτι «οὐδείς μέγας κατά τόν θαλαμηπόλον αὐτοῦ», ἀλλά αὐτό ὄχι μόνον δέν ἰσχύει γιά τόν ἅγιο Καλλίνικο, ἀλλά ἰσχύει καί τό ἀντίθετο. Ὅσον, δηλαδή, τόν πλησίαζε κανείς, τόσον ἔβλεπε τό μεγαλεῖο του καί τήν ἁγιότητά του. Ὁ ἅγιος αὐτός Ἐπίσκοπος εἶχε μεγάλα πνευματικά χαρίσματα, εἶχε ἐσώτερο βάθος, καί κυρίως συνδύαζε εὐφυΐα μέ ἔντονη πνευματική ζωή.
Ἀμέσως μετά τήν κοίμησή του, πού ἔγινε τόν Αὔγουστο τοῦ 1984, ἐγράφησαν διάφορα κείμενα γι’ αὐτόν, στά ὁποῖα τοῦ ἔδωσαν διάφορους χαρακτηρισμούς. Θά ἀναφέρω μερικούς ἀπό αὐτούς: «Βυζαντινή ἁγιογραφία καί ἁγιοπατερική μεγαλοπρέπεια», «κεκοσμημένος μέ τό ἁγιοπατερικόν ἦθος», «ἕνας ἀθόρυβος Ἱεράρχης», «ἐκλεκτός δοῦλος τοῦ Θεοῦ καί ἅγιος Ἐπίσκοπος», «καλός ποιμήν», «χαρισματικός ἡγέτης», «πολυτάλαντος κληρικός», «εὐαίσθητος Ἀρχιερέας», «καρτερικός καί γλυκύς Μητροπολίτης», «ἱεροπρεπής καί ζηλωτής», «κόσμημα τῆς Ἐκκλησίας» καί ἄλλα.
Ἤδη τό 1998 ὁ Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους π. Γεώργιος (Καψάνης) σέ ἐπιστολή του ἔγραφε:
«Ἐν τῇ καρδίᾳ του ἡσυχαστής καί συγχρόνως ἀκαταπόνητος ποιμήν καί ἱεραπόστολος. Συνδυασμός δυσεύρετος. Πῶς νά λησμονήσωμεν τό πρᾶον, τό ἀνεξίκακον, τό φιλάνθρωπον, τό προσηνές, τό κατανυκτικόν, τό σοβαρόν, τό ἁπλοῦν τῆς ἁγίας προσωπικότητός Του;
Εὐχαριστοῦμεν τόν Κύριον διότι ἠξιώθημεν νά τόν γνωρίσωμεν ἀλλά καί νά λάβωμεν τήν εὐλογίαν Του κατά τήν ἀρχήν τῆς ἐν Ἁγίῳ Ὄρει ἐγκαταβιώσεώς μας. Αἱ ὁμιλίαι Του εἰς τήν Ἱεράν Μονήν μας μένουν ἀνεξίτηλοι εἰς τάς καρδίας μας».
Πράγματι, ὁ ἅγιος Καλλίνικος ἦταν ἡσυχαστής στήν καρδιά, ἀκαταπόνητος ποιμήν λογικῶν προβάτων καί ἱεραπόστολος, δηλαδή ἕνας δυσεύρετος συνδυασμός.
Σᾶς γράφω τά ἀνωτέρω ἀφ’ ἑνός μέν γιά νά χαρῆτε πνευματικά, γιατί ἕνας Ἐπίσκοπος ἐτέθη στό ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας, ἀφ’ ἑτέρου δέ γιά νά ἑορτάζετε τήν μνήμη του κατά τήν ἡμέρα τῆς κοιμήσεώς του, δηλαδή τήν 8η Αὐγούστου.
Νά ἔχουμε τίς πρεσβεῖες του.
Μέ θερμές εὐχές
Ὁ Μητροπολίτης
+ Ὁ Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ
