Ο σακχαρώδης διαβήτης συγκαταλέγεται πλέον ανάμεσα στις πιο συχνές, μη μεταδοτικές, παθήσεις παγκοσμίως, επηρεάζοντας πάνω από το 10% του ενήλικου πληθυσμού.
Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Medicine, ο παγκόσμιος οικονομικός αντίκτυπος της νόσου μέχρι το 2050 εκτιμάται ότι θα φτάσει τα 78,8 τρισεκατομμύρια δολάρια, γεγονός που καταδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης όχι μόνο σε επίπεδο δημόσιας υγείας αλλά και σε οικονομικό επίπεδο.
Η έρευνα, στην οποία συμμετείχαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Οικονομικών και Διοίκησης της Βιέννης και το Διεθνές Ινστιτούτο Ανάλυσης Εφαρμοσμένων Συστημάτων (IIASA), ανέλυσε δεδομένα από 204 χώρες και περιοχές.
Οι ερευνητές αξιολόγησαν τον οικονομικό αντίκτυπο του διαβήτη για την περίοδο 2020-2050, λαμβάνοντας υπόψη την απώλεια παραγωγικότητας λόγω νοσηρότητας και πρόωρης θνησιμότητας, τις δαπάνες για τη μετατόπιση ανθρώπινων και οικονομικών πόρων, καθώς και το κόστος της άτυπης φροντίδας που προσφέρουν συγγενείς.
Το συνολικό βάρος της νόσου — χωρίς να περιλαμβάνεται η άτυπη φροντίδα — ανέρχεται σε 10,2 τρισεκατομμύρια δολάρια, που αντιστοιχούν στο 0,22% του παγκόσμιου ΑΕΠ.
Όταν συνυπολογιστεί και η άτυπη φροντίδα, το κόστος αυξάνεται κατακόρυφα, κυμαινόμενο από 5,5 έως και 152,1 τρισεκατομμύρια δολάρια (μέση εκτίμηση: 78,8 τρισ. ή περίπου 1,7% του ΑΕΠ). Η επίδραση του διαβήτη, τόσο άμεσα όσο και έμμεσα, ξεπερνά ακόμη και εκείνη ασθενειών όπως η άνοια, το Αλτσχάιμερ ή ο καρκίνος, σύμφωνα με τα ευρήματα της ίδιας μελέτης.
Παρότι η ασθένεια είναι πιο διαδεδομένη σε χώρες με χαμηλά ή μεσαία εισοδήματα, το μεγαλύτερο οικονομικό βάρος πέφτει σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ινδία. Σε σχέση με το ποσοστό του ΑΕΠ, οι μεγαλύτερες επιπτώσεις εντοπίζονται στην Τσεχία (0,5%), τις ΗΠΑ και τη Γερμανία (0,4%). Αντίστοιχα, Ιρλανδία, Μονακό και Βερμούδες καταγράφουν το υψηλότερο κατά κεφαλήν κόστος.
Επιπλέον, οι συγγραφείς της μελέτης εξέτασαν πώς επηρέασε η πανδημία Covid-19 την επιβάρυνση από τον διαβήτη, λαμβάνοντας υπόψη τη συσχέτιση με τη νοσηρότητα και τη θνητότητα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η οικονομική ζημιά γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν ενσωματωθεί η επίδραση της πανδημίας.
Τα συμπεράσματα της ανάλυσης αναδεικνύουν τις τεράστιες ανισότητες που σχετίζονται με τον διαβήτη παγκοσμίως και την επιτακτική ανάγκη για πιο συντονισμένες πολιτικές πρόληψης. Οι επιστήμονες καταλήγουν ότι η επένδυση σε υγιεινότερους τρόπους ζωής αποτελεί τη βασικότερη στρατηγική για τον περιορισμό τόσο της εξάπλωσης της νόσου όσο και των παγκόσμιων οικονομικών συνεπειών της.
