Στην Ολομέλεια της Βουλής συζητήθηκε η Επίκαιρη Ερώτηση που κατέθεσε ο Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και αναπληρωτής Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Μίλτος Ζαμπάρας, προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, σχετικά με την πολύπαθη σύνδεση του Αγρινίου με την Ιόνια Οδό.
Ο Βουλευτής ανέδειξε τις απαράδεκτες καθυστερήσεις, οι οποίες έχουν οδηγήσει σε πάγωμα του έργου, ενώ απαιτείται νέα μελετητική διαδικασία. Παρότι υπάρχει ώριμη μελέτη από το 2018, η οποία προσφέρθηκε ως δωρεά στο Δημόσιο από τον Χρήστο Ράδο, σήμερα η κυβέρνηση επανασχεδιάζει τη χάραξη, ακυρώνοντας στην πράξη χρόνια προετοιμασίας και προσφοράς.
Το αποτέλεσμα; Παράταση μέχρι τον Μάρτιο του 2026 – χωρίς εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, χωρίς ξεκάθαρο πλάνο, χωρίς καμία διαφάνεια.
«Ένα σύγχρονο και ασφαλές οδικό δίκτυο δεν είναι πολυτέλεια. Είναι αυτονόητη υποχρέωση της Πολιτείας. Δεν γίνεται η περιφέρεια να περιμένει δεκαετίες και η Αιτωλοακαρνανία να είναι νομός Β´ κατηγορίας», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Μίλτος Ζαμπάρας.
Η Αιτωλοακαρνανία, ο μεγαλύτερος νομός της χώρας, εξακολουθεί να στερείται στοιχειωδών υποδομών, με απομονωμένες πόλεις, με επικίνδυνους δρόμους και αδιανόητες συνθήκες καθημερινής μετακίνησης.
Ο Βουλευτής κάλεσε την κυβέρνηση να καταθέσει σαφές, δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση του έργου και να εξασφαλίσει άμεσα τους απαραίτητους πόρους. Όχι άλλες υποσχέσεις, όχι άλλη κοροϊδία.
Απέναντι σε αυτή την παρέμβαση, ο Υφυπουργός παραδέχτηκε ευθέως:
• ότι το έργο καθυστερεί,
• ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα,
• και ότι δεν έχει εξασφαλιστεί καμία χρηματοδότηση.
Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση παραδέχθηκε ότι εγκαταλείπει την Αιτωλοακαρνανία στο έλεος της υποβάθμισης και των επικίνδυνων υποδομών.
Ο Μίλτος Ζαμπάρας δήλωσε: «Δεν ζητάμε χάρη. Ζητάμε ισοτιμία. Ζητάμε αυτά που σε άλλες περιοχές θεωρούνται δεδομένα. Όταν δεν τιμάται ούτε η προσφορά, ούτε η ασφάλεια, ούτε η ανάγκη, ούτε ο χρόνος των πολιτών, αυτό δεν λέγεται αναμονή. Λέγεται εγκατάλειψη. Αν η Αιτωλοακαρνανία αντιμετωπίζεται ως “χαμηλής προτεραιότητας” νομός, να το πείτε καθαρά. Αλλά να ξέρετε: οι πολίτες δεν ξεχνούν – και δεν ανέχονται άλλο την περιφρόνηση».
