Για την πολιτική επικαιρότητα έγραψε άρθρο στο Documento, σήμερα (25/06/2020), ο βουλευτής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.- Προοδευτική Συμμαχία, Θάνος Μωραΐτης.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο:
Η κανονικότητα της Κυβέρνησης είναι όντως η κανονική δεξιά, όπως την ξέρουμε.
Ο πολιτικός χώρος της υπονόμευσης των πολιτικών αντιπάλων, του ισχυρού παρακράτους, ο διαχρονικός πολέμιος του προοδευτισμού.
Η παράταξη που διαχρονικά επενδύει στη γιγάντωση των φοβικών συνδρόμων, που ενεργοποιεί τα πιο συντηρητικά αντανακλαστικά με ψηφοθηρική πατριδοκαπηλεία.
Ο ρόλος της επιτελείται όταν κανονικοποιεί την καταστολή. Όταν διαστρεβλώνει την πραγματικότητα εξαγοράζοντας την ελευθερία της ενημέρωσης. Κι ο στόχος της ολοκληρώνεται όταν δημιουργεί δυστοπικό κοινωνικό κλίμα.
Με αυτή τη στρατηγική υλοποιεί κάθε φορά που παίρνει την εξουσία το νεοφιλελεύθερο οικονομικό της πρόγραμμα: Απορυθμίζει τα εργασιακά, απαξιώνει το δημόσιο σύστημα Υγείας, επιτάσσει γενικευμένη λιτότητα.
Σήμερα, λοιπόν, αποδεικνύεται ότι είναι στο dna της δεξιάς το να επιλέγει τον ίδιο δρόμο, ανεξαρτήτως διεθνούς συγκυρίας. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ακολουθεί την ίδια συνταγή αποπροσανατολισμού. Χτίζει το νέο βρώμικο παιχνίδι για να στρίψει την ατζέντα.
Το αφήγημα του “Μεσσία Πρωθυπουργού”, της οικονομικής ευημερίας και του… άσπιλου επιτελείου, είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Η “Κυβερνητική αποτελεσματικότητα” καταρρέει σαν χάρτινος πύργος. Δεν αποψιλώνεται η πολιτική της μόνο εκ των έσω, αλλά κυρίως και πιο τρανταχτά στην πραγματική δυσπραγία.
Η διψήφια ύφεση που δε μπορούν πλέον να αποτρέψουν με ευχολόγια και αυτοθαυμασμούς, γκρεμίζει την πραγματική οικονομία -με τα πρώτα δεινά αποτελέσματα σε όλους τους παραγωγικούς τομείς, ήδη εμφανή.
Ο Τουρισμός, η σανίδα σωτηρίας της ελληνικής οικονομίας, δεν θα αποφέρει ούτε τα ελάχιστα στα δημόσια ταμεία. Παλινωδίες, εμπαιγμός και καθυστερήσεις έχουν οδηγήσει σε κλειστά ξενοδοχεία, άδεια θέρετρα και εγκατάλειψη επιχειρήσεων και εργαζομένων.
Τα εύκολα χρήματα που θα έρχονταν από την Ευρώπη, δεν ευόδωσαν τη φαντασίωση της Κυβέρνησης για άμεση ρευστότητα χωρίς προαπαιτούμενα. Η Επιτροπή “εσωτερικών δημοσίων σχέσεων” κατέληξε άλλο ένα επεισόδιο επικοινωνιακής διαχείρισης της κρίσης.
Την ίδια ώρα, ως αποκύημα του αλαζονικού συντηρητισμού, η ιστορία επαναλαμβάνεται, μέσω χυδαίων αντιπερισπασμών. Και όχι ως φάρσα.
Η Νέα Δημοκρατία ποινικοποιεί και ευτελίζει την πολιτική ζωή, με όργανό της τις παράνομες ηχογραφήσεις, τους διαμεσολαβητές και τις μαφιόζικες πρακτικές. Κι όχι ως αδιάφθορη και διαφανής, αλλά πανικοβλημένη από την οικονομική λαίλαπα που έφερε και δε μπορεί πλέον ούτε να εξηγήσει ούτε να διαχειριστεί.
Η συγκάλυψη κατευθυνόμενων “συνταγογραφήσεων”, που γέμισαν τις τσέπες συζύγων, οι παράνομες διαδρομές της μίζας εκατομμυρίων, που χρηματοδότησαν προεκλογική εκστρατεία της δεξιάς, η αδιαφανής διαχείριση δημοσίου χρήματος για φίμωση των ΜΜΕ, η διασπάθιση κονδυλίων για την τηλεκατάρτιση – φιάσκο, οι κοπτοραπτικές και οι παρακολουθήσεις, η εξυπηρέτηση των λίγων και ισχυρών είναι ο πραγματικός κόσμος της Νέας Δημοκρατίας.
Από την άλλη, η ανέχεια, τα ρημαγμένα ταμεία, το σπιράλ της ύφεσης, η αυξανόμενη ανεργία, οι απολύσεις, τα άδεια τραπέζια και μαγαζιά, τα απλήρωτα δάνεια είναι ο πραγματικός κόσμος κάθε πολίτη.
Κι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. γνωρίζει αυτήν την πραγματικότητα. Όλο αυτό το διάστημα είναι δίπλα στον κόσμο της εργασίας και στις υγιείς παραγωγικές δυνάμεις, ασκώντας υπεύθυνη και θεσμική αντιπολίτευση.
Έβαλε πλάτη στην κρίση του Έβρου, κάλεσε τον κόσμο με ενωτική διάθεση να μείνει σπίτι κατά την πανδημία, δε βυσσοδομεί και δεν πατά επί πτωμάτων.
Το να κατηγορείται ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. για “εξωθεσμική’ συμπεριφορά και εναγκαλισμούς με το παρακράτος, είναι ολοφάνερη λάσπη στον ανεμιστήρα. Είναι η αποτυχημένη προσπάθεια κατασκευής ψεύτικων εχθρών για την πολιτική ζωή, τη Δημοκρατία και την κοινωνία.
Στον κόσμο της Κυβέρνησης ο λαός μπορεί να χορτάσει από την εικονική πραγματικότητα που επιχείρησε με κάθε τρόπο και μέσο να του δημιουργήσει.
Όταν εξαντλούνται τα επιχειρήματα της καταστροφικής οικονομικής διαχείρισης, αναλαμβάνουν οι σκευωρίες και οι μεθοδεύσεις.
Η παραχάραξη της ιστορίας δε θα σβήσει ούτε τη μνήμη ούτε την κρίση του λαού.
