Η μεγάλη οικογένεια της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας με θλίψη και συγκίνηση αποχαιρετά σήμερα μία «αρχόντισσα» του Μεσολογγιού, την Σπυριδούλα (Λούλα) Αλεξανδροπούλου, τέως Λυκειάρχη Μεσολογγίου και πολυαγαπημένη μας συνεργάτιδα, η οποία υπηρέτησε για δεκαετίες ως Έκτακτη Επιμελήτρια Αρχαιοτήτων στο πλευρό σπουδαίων αρχαιολόγων που διετέλεσαν Έφοροι Αρχαιοτήτων Αιτωλοακαρνανίας. Πολυγραφότατη η ίδια με πλούσιο συγγραφικό έργο, απόσταγμα των μακροχρόνιων ερευνητικών της αναζητήσεων, χάρισε στην επιστημονική κοινότητα πολύ σπουδαία συγγράμματα και παράλληλα διέσωσε με την πένα της σημαντικές πληροφορίες για τα μνημεία της περιοχής, ανέσκαψε και διέσωσε αρχαιότητες σε όλη την Αιτωλοακαρνανία, συμβάλλοντας στη διατήρηση τους.

Αστείρευτες πηγές γνώσεων αποτελούν για εμάς τους αρχαιολόγους οι χειρόγραφες αναφορές της που σώζονται στο αρχείο της Εφορείας μας, οι προφορικές γνώσεις που μας μετέδιδε σε κάθε συνομιλία μας, το πλούσιο φωτογραφικό αρχείο που διατηρούσε μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής της. Με μια τεράστια πολυδιάστατη δράση, με ένα πολυσήμαντο συγγραφικό έργο, υπηρέτησε άοκνα την ιδιαίτερη πατρίδα της, το μαρτυρικό Μεσολόγγι, και διαφύλαξε για τις επόμενες γενεές μια μεγάλη και πλούσια παρακαταθήκη. Με την προσήλωση και την αγάπη που την χαρακτήριζαν για τα μνημεία και τον πολιτισμό κατάφερε να μεταλαμπαδεύσει σε πολλούς νέους και νέες αυτές τις αρετές που η ίδια ακατάπαυστα υπηρέτησε τόσο από τη θέση της Λυκειάρχου όσο και από τη θέση της Επιμελήτριας Αρχαιοτήτων. Σε περιόδους που δεν υπήρχαν τα σύγχρονα μεταφορικά μέσα και το προσωπικό της Υπηρεσίας μας ήταν λιγοστό, με τον ζήλο και τη θέρμη που την διακατείχαν κατάφερε να ξεπεράσει τον χρόνο, τις δυσκολίες, τον κόπο, τα έξοδα για να μπορέσει να ανασκάψει, διασώσει και προφυλάξει αρχαιότητες σε όλη την Αιτωλοακαρνανία. Το χρέος μας μεγάλο σε μια σπουδαία γυναίκα του πολιτισμού και των γραμμάτων. Ας είναι αιωνία η μνήμη της στις καρδιές όλων όσων την αγαπήσαμε.