Τηλεργασία αλλά και δακτύλιος είναι δύο από τις λύσεις για να λυθεί το ατμοσφαιρικό πρόβλημα που υπάρχει στη Θεσσαλονίκη

Ο Χημικός Μηχανικός και αναπληρωτής καθηγητής περιβαλλοντικής μηχανικής στο ΑΠΘ, Δημοσθένης Σαρηγιάννης, μίλησε στην ΕΡΤ με αφορμή την έρευνα που έγινε για τις χώρες που έχουν το εντονότερο πρόβλημα ατμοσφαιρικής ρύπανσης και αναφέρθηκε σε τρεις παράγοντες που μπορούν να βοηθήσουν την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη να διατηρήσει το όριο ρύπων στα επιτρεπτά επίπεδα.

Στη σχετική έρευνα η Ελλάδα κατατάσσεται στην 57η θέση της λίστας όσον αφορά στην ποιότητα του αέρα.

Ο καθηγητής εξέφρασε την επιθυμία του να μην χρειάζεται, τα επόμενα 30 χρόνια, να συνεχίζει να λέει και να εργάζεται με τον ίδιο τρόπο που κάνει ήδη εδώ και τρεις δεκαετίες. «Ξεκίνησα να μιλάω για ανανεώσιμη ενέργεια και ατμοσφαιρική ρύπανση το 1988» είπε, σημειώνοντας για να εξηγήσει το σκεπτικό του.

Στο πλαίσιο αυτό εξήγησε πως το ΑΠΘ έχει «στήσει σχέδιο δράσης για την περιφέρεια Αττικής, όπου είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα, για να μην ξεπερνιούνται τα όρια για τη ρύπανση».

Έκανε λόγο για «στοχευμένη δέσμη μέτρων» η οποία δεν απαιτεί τίποτα δύσκολα, αλλά «ζητά να αναθεωρήσουμε γενναία τον τρόπο που λειτουργούμε».

Τα μέτρα αυτά είναι τα εξής τρία: να υπάρξουν ζώνες χαμηλών ρύπων, να δοθούν κίνητρα για ηλεκτροκίνηση αλλά και να εφαρμοστεί η τηλεργασία στον τομέα των Υπηρεσιών.

Όσον αφορά στο πρώτο, εξήγησε πως πρόκειται για «κάτι σαν Δακτύλιος, αλλά πιο μοντέρνος», ενώ για την τηλεργασία διευκρίνισε πως μπορεί να εφαρμόζεται μία φορά την εβδομάδα στα κέντρα Αθήνας και Θεσσαλονίκης.

Σε περίπτωση που κινηθεί η χώρα προς αυτή την κατεύθυνση, έκρινε πως το 2030 οι δύο μεγαλουπόλεις θα έχουν καταφέρει να κρατήσουν τη ρύπανση κάτω από το όριο όλο τον χρόνο.