«Τα κατάφερε τελικά η κ. Διευθύντρια του 1ου Γυμνασίου Αγρινίου και θα καθίσουν στο ειδώλιο του κατηγορουμένου οι «επικίνδυνοι εγκληματίες ανήλικοι μαθητές» που τόλμησαν να κλείσουν το Γυμνάσιο για 1 ολόκληρη μέρα ζητώντας άκουσον – άκουσον καλύτερους υγειονομικούς όρους και προϋποθέσεις για την όσο το δυνατόν ασφαλέστερη διεξαγωγή των μαθήματων τους. Η ίδια φρόντισε μετά από λίγους μήνες βέβαια να εισηγηθεί το κλείσιμο για 14 μέρες του σχολείου κάτι το όποιο έγινε από τις αρμόδιες υπηρεσίες, βασιζόμενη στο υψηλό ιικό φορτίο (με τι μετρήσεις άραγε;).
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Όλα ξεκίνησαν την περίοδο του Οκτωβρίου του 2020, όταν σε μια περίπτωση επιχειρήθηκε και στην δεύτερη -με διαφορά δυο ημερών- έγινε κατάληψη στο σχολείο, με αποτέλεσμα να μην γίνουν μαθήματα. Η διεύθυνση του σχολείου έστειλε τότε αναφορές όπου κατονομάστηκαν συνολικά οκτώ μαθητές, που κλήθηκαν μαζί με τους γονείς τους να δώσουν ανωμοτί καταθέσεις στην τοπική Αστυνομία, μετά από σχετική εντολή του Εισαγγελέα.
Αρχικά στο πλευρό της Διευθύντριας στάθηκε και ο Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων υποστηρίζοντας τις αναφορές και ζητώντας να «πληρώσουν οι υπεύθυνοι».
Ύστερα από την κατακραυγή του υγιούς κομματιού της τοπικής κοινωνίας ο Σύλλογος έκανε πίσω δηλώνοντας ότι είδε «άτομα με κουκούλες και όχι μαθητές» να κάνουν την κατάληψη, αδειάζοντας ουσιαστικά την Διεύθυνση. Η ίδια απάντησε τον Φεβρουάριο μέσω πληρεξούσιου δικηγόρου στα τοπικά sites επισημαίνοντας, αυτή τη φορά, ότι δεν είχε σκοπό να τιμωρήσει τους μαθητές και τους γονείς ,αλλά να προφυλάξει τους «μαθητές που ίσως παρασύρθηκαν από εξωσχολικούς», οι οποίοι εμφανίστηκαν κάποια στιγμή με κουκούλες full face, έκαναν την κατάληψη, με συνέπεια τα παιδιά να χάσουν το μάθημά τους, χωρίς ωστόσο να προκληθεί στο σχολείο φθορά ή κλοπή.
Αφού επιχειρήθηκε συνάντηση με την ίδια και από τα μέλη της ένωσης του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων σχολείων του Αγρινίου, η Διευθύντρια παρουσιάστηκε ανένδοτη και δεν είχε καμία διάθεση να αποσύρει καμιά κατηγορία, παρόλο που στην πιο πάνω ανακοίνωση φαίνεται ξεκάθαρα και οι δικές της αμφιβολίες. Ίσως η ίδια να είναι ικανοποιημένη με την εξέλιξη αυτή, να δει δηλαδή ανήλικους με τους γονείς τους να κάθονται στο εδώλιο. Το βέβαιο είναι ότι έχει χάσει το στοίχημα που θα έπρεπε να βάζει κάθε εκπαιδευτικός με τον εαυτό του, να αποτελεί δηλαδή πηγή έμπνευσης για τους μαθητές του.
Η στάση της αυτή πολύ φοβούμαστε ότι θα κάνει μεγαλύτερη την αποστροφή των παιδιών για το ήδη υποβαθμισμένο εδώ και πολλά χρόνια δημόσιο σχολείο. Εμείς από τη μεριά μας δεσμευόμαστε ότι θα είμαστε απέναντι σε τέτοιες πρακτικές, που παραπέμπουν σε άλλες εποχές, και θα σταθούμε στο πλευρό των παιδιών. Γιατί πολύ απλά έχουν το δίκιο με το μέρος τους».
