«14 Σεπτεμβρίου 1944 – Από τη Λαϊκή Αυτοδιοίκηση στη σημερινή Αυτοδιοίκηση

Πριν από 82 χρόνια, το Αγρίνιο απελευθερώνεται. Ο ΕΛΑΣ αφοπλίζει το Τάγμα Ασφαλείας και συλλαμβάνει τους συνεργάτες των Γερμανών. Την ίδια ημέρα συγκροτείται το πρώτο μετακατοχικό Δημοτικό Συμβούλιο και λίγες εβδομάδες αργότερα, στις πρώτες ελεύθερες δημοτικές εκλογές, εκλέγεται δήμαρχος ο Θανάσης Κακογιάννης.
Για ένα σύντομο διάστημα εφαρμόζεται μια διαφορετική αντίληψη για την Αυτοδιοίκηση: ο Δήμος ως θεσμός της κοινωνίας και όχι ως προέκταση του κράτους.
Τον Μάρτιο του 1945, όμως, οι Άγγλοι μπαίνουν στο Δημαρχείο με τα όπλα προτεταμένα και απομακρύνουν τον εκλεγμένο δήμαρχο. Η προσπάθεια της Λαϊκής Αυτοδιοίκησης τελειώνει βίαια και μαζί της ένας διαφορετικός δρόμος για την τοπική δημοκρατία.
Η σύνδεση με το σήμερα είναι προφανής.
Άλλαξαν οι νόμοι και οι διοικητικές δομές. Αυτό που δεν άλλαξε στον πυρήνα του είναι η εξάρτηση της Αυτοδιοίκησης από την κεντρική εξουσία. Το κράτος εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να αποφασίζει και οι δήμοι να διαχειρίζονται όσα τους επιτρέπονται.
Γι’ αυτό η ιστορία της Λαϊκής Αυτοδιοίκησης δεν είναι απλώς μια ιστορική αναφορά. Είναι ένα διαφορετικό παράδειγμα για το τι θα μπορούσε να σημαίνει πραγματική Αυτοδιοίκηση.
Και εδώ υπάρχει μια συγκεκριμένη εκκρεμότητα του Δήμου Αγρινίου:
Ζητάμε από τον Δήμαρχο και το Δημοτικό Συμβούλιο Αγρινίου να φέρουν προς συζήτηση και λήψη απόφασης το αίτημα για την επίσημη ανάρτηση του πορτρέτου του Θανάση Κακογιάννη στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου, δίπλα στα πορτρέτα των υπόλοιπων εκλεγμένων δημάρχων της πόλης.
Ο Θανάσης Κακογιάννης έχει ήδη έναν δρόμο με το όνομά του. Απομένει το Δημοτικό Συμβούλιο να κάνει το επόμενο, αυτονόητο θεσμικό βήμα: να αναγνωρίσει και επίσημα, στον ίδιο τον χώρο της δημοτικής δημοκρατίας, την ιστορική του ιδιότητα ως εκλεγμένου δημάρχου.
Δεν ζητάμε να συμφωνήσουν όλοι με την ιστορική και πολιτική αποτίμηση εκείνης της περιόδου.
Ζητάμε να μην υπάρχει επιλεκτική μνήμη.»