Πολυτεχνείο:Η υπέρτατη μάχη για τη Δημοκρατία είναι διαρκής. Δεν παύει ποτέ. Είναι στάση ζωής, ενός μόνιμου, διαρκούς και καθημερινού αγώνα
Σήμερα, εν τω μέσω μιας πρωτοφανούς παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης που στερεί ελευθερίες και δικαιώματα στους ανθρώπους, ο εορτασμός της επετείου για τα 47 χρόνια από την Εξέγερση του Πολυτεχνείου θα είναι διαφορετικός.
Η πανδημία του κορωνοϊού μας υποχρεώνει να παραμερίσουμε προσωρινά ατομικές ελευθερίες για να θωρακίσουμε την κοινωνία μας. Ίσως είναι η δική μας «θυσία» για να προστατεύσουμε ένα αγαθό, τη δημόσια υγεία, προϋπόθεση για την ευημερία της χώρας.
Το Πολυτεχνείο μας συγκινεί και μας εμπνέει. Γι’ αυτό και σήμερα αποτίουμε έναν σιωπηρό φόρο τιμής σε όλους όσοι αγωνίστηκαν πριν 47 χρόνια για τη Δημοκρατία, την Ελευθερία, τη Λαϊκή Κυριαρχία.
Τιμάμε τους ανθρώπους που εγκατέλειψαν τον φόβο και τάχθηκαν με σθένος και με πίστη στον αντιδικτατορικό αγώνα. Τιμάμε τους νέους που κλείστηκαν στο Πολυτεχνείο και έκαναν το σώμα τους ασπίδα για την προάσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου.
Η εικόνα του στρατιώτη, που παρά την έκκληση των φοιτητών να μην εισέλθει με το τανκ στον χώρο, να ρίχνει την πύλη του Πολυτεχνείου έχει σημαδέψει μια ολόκληρη γενιά και έχει μεγαλώσει όλες τις επόμενες με ένα βαθιά αγωνιστικό περιεχόμενο, αυτό της αυτοθυσίας υπέρ της ελευθερίας. Το Πολυτεχνείο αποτελεί ένα διαχρονικό σύμβολο ελπίδας, ότι οι νέοι αλλάζουν τον κόσμο.
Με αυτές τις σκέψεις και με δεδομένο ότι οι Έλληνες γνωρίζουμε καλά ότι οι μάχες στο πέρασμα της ιστορίας χρειάζονται αγωνιστικότητα, ανιδιοτέλεια και ομοψυχία, σας καλώ να γιορτάσουμε την επέτειο αυτή με σεβασμό και πίστη στην επιστήμη. Άλλωστε, η μεγάλη η υπέρτατη μάχη για τη δημοκρατία, τη λαϊκή κυριαρχία και την κοινωνική δικαιοσύνη είναι διαρκής. Δεν παύει ποτέ. Είναι στάση ζωής, ενός μόνιμου, διαρκούς και καθημερινού αγώνα.
