Αφιερωμένη στα άτομα με αναπηρία είναι η σημερινή ημέρα. Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία γιορτάζεται από το 1992 στις 3 Δεκεμβρίου, επειδή τη συγκεκριμένη ημέρα υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το Πρόγραμμα δράσης για τα ΑμΕΑ.
Στην Ελλάδα η 3η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε το1996 ως Εθνική Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία. Σηματοδοτεί δε τον σεβασμό και την ισότιμη αντιμετώπιση των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες και την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού.
Είναι ημέρα ενδυνάμωσης των διεκδικήσεων του αναπηρικού κινήματος, για τη αποδοχή στη διαφορετικότητα, την ίση μεταχείριση, την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής και της πλήρους κοινωνικής ένταξης-ενσωμάτωσης.
Τα βήματα που έχει κάνει η Ελληνική κοινωνία προς την αποδοχή της αναπηρίας είναι μικρά και αποσπασματικά. Σε όλο το φάσμα της εκπαίδευσης οι μαθητές ΑμεΑ αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες καθώς οι ελλείψεις στα σχολεία, σε εκπαιδευτικούς Ειδικής Αγωγής, σε Ειδικό Εκπαιδευτικό και Ειδικό Βοηθητικό Προσωπικό είναι μεγάλες, ιδιαίτερα στη δύσκολη περίοδο της πανδημίας του κορωνοϊού.
Στη σημερινή σχολική πραγματικότητα, προτεραιότητα πρέπει να είναι η προετοιμασία και η λήψη κατάλληλων μέτρων ώστε η εκπαιδευτική κοινότητα να προβεί σε αντισταθμιστικές ενέργειες λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες και τα δικαιώματά όλων των παιδιών. Η αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, οι συγχωνεύσεις τμημάτων, με πλήθος αντικρουόμενων ρυθμίσεων που είναι ενταγμένες στη λογιστική λογική της «εξοικονόμησης πόρων», δεν εξασφαλίζει τα συνταγματικά δικαιώματα των παιδιών με αναπηρία και με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες. Παρότι το 2008 έχει θεσπιστεί η υποχρεωτικότητα της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, αρκετά παιδιά με αναπηρία μένουν εκτός σχολικού πλαισίου.
Αποτελεί επίσης παραδοχή ότι ο έγκαιρος εντοπισμός των δυσκολιών και η πρώιμη παρέμβαση, μειώνουν τις μαθησιακές αδυναμίες και τα προβλήματα συμπεριφοράς, βελτιώνουν την κοινωνικοποίηση και εξασφαλίζουν στα παιδιά με κινητικές και αναπτυξιακές δυσκολίες καλύτερη ποιότητα ζωής. Δυστυχώς όμως στα περισσότερα Νηπιαγωγεία οι χώροι δεν πληρούν τις προδιαγραφές για την κάλυψη των πολλαπλών αναγκών των παιδιών. Τα Τμήματα Ένταξης σε πολλές περιπτώσεις στεγάζονται σε διαδρόμους, γραφεία εκπαιδευτικών, αποθήκες, σκοτεινά υπόγεια. Και ενώ έχει θεσπιστεί η υποχρεωτική διετής προσχολική Αγωγή και Εκπαίδευση, παραμένουν σε αναστολή πολλά Τμήματα Ένταξης παρά την επιτακτική ανάγκη για άμεση λειτουργία αυτών καθώς και την ίδρυση νέων σε κάθε Νηπιαγωγείο.
Τα τελευταία χρόνια στα Δημοτικά Σχολεία οι δομές της Ειδικής Αγωγής και εκπαίδευσης δέχθηκαν πολλές «τροποποιητικές» νομοθετικές ρυθμίσεις με στόχο την «αλλοίωση» του θεσμικού ρόλου των Τμημάτων Ένταξης και την κατάργηση αρκετών, συρρικνώνοντας την απαιτούμενη υποστήριξη των μαθητών προκειμένου να διευκολυνθεί η αποτελεσματική εκπαίδευσή τους.
Το υπουργείο Παιδείας έχει εγκρίνει την υποστήριξη μαθητών με εκπαιδευτικό Παράλληλης Στήριξης, αλλά δε φρόντισε για το διορισμό τους. Έτσι αναγκάζονται γονείς να χρηματοδοτούν οι ίδιοι την υποστήριξη .
Έχουμε λοιπόν υποχρέωση ως κοινωνία, σεβόμενοι τη διαφορετικότητα να προχωρήσουμε στην εξασφάλιση των αυτονόητων τη συνεκπαίδευση- συμπερίληψη των ατόμων με αναπηρία στο γενικό-τυπικό Σχολείο και τη διαμόρφωση κουλτούρας «ενός σχολείου για όλα τα παιδιά».
