Σε επίκαιρη ερώτησή μας στην Βουλή, προς τον Υπουργό Υποδομών & Μεταφορών Κ. Καραμανλή, στις 05.02.2020, τονίζαμε μεταξύ άλλων: “Πώς εγγυάται ο Υπουργός ότι, με την εξαγγελθείσα από τον ίδιο ματαίωση του προηγούμενου διαγωνισμού και επαναδημοπράτηση του έργου Άκτιο-Αμβρακία δεν θα ανοίξει νέος κύκλος προδικαστικών και δικαστικών προσφυγών επί του νέου διαγωνισμού;”

Τα γεγονότα που επακολούθησαν είναι ακόμη χειρότερα! Η Αρχή Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών φαίνεται, με απόφασή της στις 03.03.2020, να δικαιώνει την προσφυγή κατά της ματαίωσης του προηγούμενου διαγωνισμού. Και πως απάντησε ο Υπουργός; Με non paper! Στο οποίο, αφού ισχυρίζεται, ούτε λίγο ούτε πολύ ότι επί της ουσίας, η απόφαση αυτή τον δικαιώνει, προαναγγέλλει αυτή την φορά προσφυγή του ίδιου του Υπουργείου στο ΣτΕ.

Ο κ. Καραμανλής, σε νέες περιπέτειες, κινδυνεύει να μείνει στην ιστορία ως εκείνος που δίνει περισσότερη δουλειά στους νομικούς παρά στον κατασκευαστικό κλάδο. Εζήλωσε φαίνεται τον ρόλο δικομανούς, δυστυχώς όμως εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

Άραγε, μετά από αυτές τις νομικές επιπλοκές, θα επιμείνει και στην επιλογή του για διάλυση των ήδη υπογεγραμμένων και υλοποιούμενων συμβάσεων στο Πάτρα-Πύργος, προετοιμάζοντας έτσι την επόμενη νομική του ήττα, η έστω και τώρα, θα παραμερίσει τα προσωπικά γινάτια και θα κάνει κάτι παραγωγικό, παύοντας επιτέλους να επιδίδεται σχεδόν αποκλειστικά στην αποδόμηση των πεπραγμένων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ;

Εκτός κι αν θέλει να παίζει με σημαδεμένα non papers, μέχρι να κερδίσουν τα έργα αυτοί τους οποίους επιθυμεί. Με τεράστιο όμως κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό και κυρίως με την απώλεια κι άλλων ανθρώπινων ζωών στην άσφαλτο.