Κάθε αναφορά που γίνεται για  τον πρόξενον του μεγάλου θανατικού είναι μάλλον ένας έμμεσος ύμνος σ’ αυτόν τον φθορέαν. ‘Επρεπε να γίνεται; Έπρεπε να είχε δοθεί τόση ουρανομήκης προβολή σε ιοβόλον και θανατηφόρον παράγοντα; Έπρεπε άπαντα  τα δελτία ειδήσεων να ασχολούνται  μονοθεματικώς με αυτόν; Έπρεπε να «παραδίδονται»  καθημερινώς  και ακουσίως μαθήματα ιατρικής όλων των τμημάτων με ακροατήριον τον δεινοπαθούντα  και κεκλεισμένον οίκοι  Έλληνα;

Δεν θα ήταν προτιμώτερον το καθημερινόν δελτίον του Υπουργείου Υγείας το οποίον είναι  υπέρ αρκετόν  και κατά τα λοιπά στο θεματολόγιόν τους τα δελτία ειδήσεων να ασχολούνται με αντικείμενα  μορφωτικά από το απέραντο πεδίον του Ελληνικού Πολιτισμού, από την λογοτεχνίαν,  από αναφορές σε σπουδαία μνημεία του τόπου και  άλλα αναρίθμητα;

Αυτήν την στιγμήν η λέξη «κορωναϊός» κατέχει τα πρωτεία  μεταξύ όλων των λέξεων του λεξιλογίου των ανθρώπων από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα! Ξεπέρασε σε αναφορές τις λέξεις, Θεός, Δημοκρατία, Ελλάδα,   Σωκράτης, Αριστοτέλης, Πλάτων  Ακρόπολις, Παρίσι, Λονδίνον. Αμερική και τις όμοιες πολυαναφερόμενες! Έτσι νομίζω.  Με την ακατάσχετη αναφορά τουλάχιστον από 4 δισεκατομμύρια ανθρώπους επί της Γης να τον αναφέρουν ανά πάσαν στιγμήν, τα Μέσα Ενημερώσεως το ίδιον, αυτή η εντύπωση μου δίδεται. Ότι  δηλαδή κάμαμεν τον θανατηφόρον εχθρόν έναν κυρίαρχον  «ήρωα» στο λεξιλόγιόν  μας!

Δεν είναι καθόλου  ευχάριστη αυτή η ουρανομήκης αναφορ.  Θα πρέπει να σταματήσει για να ηρεμήσει και ο πάσχων Λαός! Ο πάσχων οικονομικώς και ψυχικώς.

Ζήσαμεν τις Άγιες Ημέρες σε αποχήν. Ακούσαμεν το Χριστός Ανέστη από Ραδιοφώνου και Τηλεράσεως. Ας ακούσομεν μετά πάροδον ελλειπούς αναφοράς το «νενέκρωται κορωναϊός»!

Αυτήν την είδηση θέλομεν και όχι ότι είναι   εισέτι ζων και θανατηφόρος!!

Χριστός Ανέστη και  ΄Ετη πολλά.

                                        Μιχαήλ Στρατουδάκης