Ερώτηση προς τους Υπουργούς Εσωτερικών και Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας κατέθεσε ο Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και Αναπληρωτής Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ, Μίλτος Ζαμπάρας, αναδεικνύοντας τον σοβαρό κίνδυνο απολύσεων εργαζομένων στις κοινωνικές υπηρεσίες των Δήμων και τη συνεπαγόμενη περαιτέρω αποδυνάμωση του ήδη πιεσμένου δικτύου κοινωνικής προστασίας.

Σύμφωνα με καταγγελίες της ΠΟΕ–ΟΤΑ, διαμορφώνεται ένα νέο πλαίσιο λειτουργίας που οδηγεί σε ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και απειλεί με απολύσεις προσωπικό σε βρεφικούς και παιδικούς σταθμούς, καθώς και σε ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΑμεΑ, δομές που αποτελούν βασικό πυλώνα στήριξης για χιλιάδες οικογένειες.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση στηρίχθηκε τα προηγούμενα χρόνια σε ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά προγράμματα, η σταδιακή λήξη των οποίων δημιουργεί πλέον σοβαρό χρηματοδοτικό κενό και έντονη αβεβαιότητα για τη συνέχιση της λειτουργίας κρίσιμων κοινωνικών υπηρεσιών.

Οι βρεφικοί και παιδικοί σταθμοί, όπως και τα ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΑμεΑ:

• στηρίζουν ουσιαστικά την καθημερινότητα των οικογενειών,
• συμβάλλουν καθοριστικά στην κοινωνικοποίηση και δημιουργική ανάπτυξη των παιδιών,
• αποτελούν βασικούς μηχανισμούς κοινωνικής ένταξης για τα άτομα με αναπηρία.

Χωρίς αυτές τις δομές, χιλιάδες οικογένειες θα αναγκαστούν να στραφούν σε ιδιωτικές υπηρεσίες, επιβαρυνόμενες με δυσβάσταχτο οικονομικό κόστος, σε μια περίοδο ήδη έντονης ακρίβειας και κοινωνικών ανισοτήτων.

Την ίδια στιγμή, εκπαιδευτικοί και παιδαγωγοί εργάζονται επί χρόνια σε καθεστώς επισφάλειας, παρά τις αυξημένες ανάγκες των δομών και την ανεκτίμητη κοινωνική προσφορά τους. Αντί η Πολιτεία να ενισχύσει τη σταθερότητα και την ποιότητα των υπηρεσιών, επιλέγει πολιτικές που οδηγούν σε περαιτέρω απαξίωση και αποδυνάμωση του δημόσιου χαρακτήρα της κοινωνικής φροντίδας.

Η εξέλιξη αυτή δεν είναι ουδέτερη. Συνιστά μια σαφή πολιτική επιλογή που ανοίγει τον δρόμο στην ιδιωτικοποίηση βασικών κοινωνικών υπηρεσιών και μετακυλίει το κόστος στις οικογένειες.

Ο Μίλτος Ζαμπάρας καλεί τους αρμόδιους Υπουργούς:

• να διασφαλίσουν την απρόσκοπτη συνέχιση της χρηματοδότησης των δομών,
• να προχωρήσουν σε κάλυψη των αναγκών με μόνιμο και επαρκές προσωπικό,
• να εγγυηθούν ότι κανένας ωφελούμενος δεν θα μείνει εκτός δομών,
• και να εξασφαλίσουν τη σταθερότητα και μονιμότητα των εργαζομένων που κρατούν όρθιο το δίκτυο κοινωνικής φροντίδας της χώρας.

Η κοινωνική συνοχή δεν είναι πολυτέλεια. Είναι υποχρέωση της Πολιτείας. Και δεν μπορεί να τίθεται σε διαπραγμάτευση