Εκδήλωση για την παρουσίαση των θέσεων της 4ης συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 24 Μάρτη στη λέσχη Ρωγμή. Η συνδιάσκεψη θα πραγματοποιηθεί στις 21-22 Απριλίου στην Αθήνα.
Κεντρικός ομιλητής της παρουσίασης των θέσεων ήταν ο Χατζηθωμάς Κωνσταντίνος μέλος της ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ενώ κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης έγιναν και τοποθετήσεις από τα μέλη και τους φίλους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Ο εισηγητής αναφέρθηκε στην εκτίμηση των θέσεων για την διεθνή κατάσταση της κρίσης του καπιταλισμού εδώ και δέκα χρόνια περίπου, στο ότι έχει δημιουργηθεί μια κατάσταση που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί και πρόκειται να συνεχιστεί η ύφεση και οι χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης. Για την Ελληνική κρίση εκτιμάται ότι θα συνεχιστούν να παίρνονται αντιλαϊκά αντεργατικά μέτρα στο πλαίσιο των μνημονίων που έχουν ψηφιστεί τα προηγούμενα χρόνια. Δεν διαφαίνεται κανένα ξεπέρασμα, καμία ανάπτυξη που θα μας βγάλει από το σημερινό αδιέξοδο της ανεργίας , της φτώχειας, της εξαθλίωσης ( άγρια φορολογία, περικοπές μισθών και συντάξεων, ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, περιορισμός των δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων, τρομοκρατία και καταστολή, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας κ.α.)
Επιβεβαιώνεται η εκτίμηση για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ ότι δεν μπορούσε ούτε και ήθελε να εφαρμόσει φιλολαϊκή πολιτική. Η γρήγορη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ σε αστικό κόμμα εφαρμογής νεοφιλελεύθερων πολιτικών προς το συμφέρων του ελληνικού κεφαλαίου σε συνεργασία με την Ε.Ε , το ΔΝΤ και του λοιπούς εταίρους, ήταν μια εκτίμηση των θέσεων μας σε προηγούμενες συνδιασκέψεις που επαληθεύτηκε. Σύμφωνα με τις θέσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ η κυβέρνηση φοβάται την λαϊκή αγανάκτηση και δυσαρέσκεια και με το φόβο της ανάπτυξης και ανασυγκρότηση ενός εργατικού κινήματος ψηφίζει νόμους για τον περιορισμό της απεργίας.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σύμφωνα με τον εισηγητή και τις τοποθετήσεις συντρόφων θα δώσει τη μάχη το επόμενο διάστημα ώστε αυτή η πολιτική να ηττηθεί και να ανατραπεί. Χρειάζεται μεγαλύτερη παρέμβαση ανάδειξης των λαϊκών προβλημάτων στους χώρους δουλειάς με τα πρωτοβάθμια εργατικά σωματεία, συλλογικότητες ενάντια στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, επιτροπές αγώνα γειτονιάς, παρέμβαση στο αγροτικό κίνημα, δουλειά μέσα από την τοπική και περιφερειακή αυτοδιοίκηση, χρειάζεται να βρεθούμε στο δρόμο του αγώνα με τους χιλιάδες που ψήφισαν το ΣΥΡΙΖΑ και έχουν απογοητευτεί από την πολιτική που εφαρμόζει, οι οποίοι δεν θεωρούνται ‘’εχθροί’’ σε αντίθεση με τα στελέχη που συνειδητά διάλεξαν την καρέκλα και ψηφίζουν ότι τους υποδείξουν, όπως επίσης πρέπει να βρεθούμε με τα λαϊκά στρώματα που έχουν εγκλωβιστεί στα άλλα αστικά κόμματα. Η πάλη μας περνά μέσα από την προώθηση του αντικαπιταλιστικού προγράμματος στους μαζικούς χώρους για ρήξη και έξοδο από την ΕΕ και το ΔΝΤ, για κατάργηση όλων των μνημονίων, με διαγραφή τους χρέους, αυξήσεις στα μεροκάματα και στις συντάξεις, επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, εθνικοποίηση των μεγάλων επιχειρήσεων(ΟΤΕ, ΔΕΗ, τράπεζες κ.α.) κατάργηση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών της λαϊκής περιουσίας και κατοικίας, κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και της άγριας φορολογίας των χαμηλόμισθων, έξοδο από το ΝΑΤΟ και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του, να φύγουν οι αμερικάνικες βάσεις από την Ελλάδα, σύνορα ελεύθερα για την μετακίνηση μεταναστών, προσφύγων, ίσα δικαιώματα για Έλληνες και ξένου εργαζόμενους, δράση για τον περιορισμό της Χρυσής Αυγής και όλων το φασιστών στη κοινωνία, στα σχολεία και στους μαζικούς χώρους δουλειάς, γιατί οι φασίστες είναι το μακρύ χέρι του συστήματος, ο πιο αντιδραστικός και βίαιος τρόπος εφαρμογής των επιλογών του κεφαλαίου και της αστικής πολιτικής, εχθρός τους είναι ο λαός και το εργατικό κίνημα που αντιστέκεται, και γενικότερα το αριστερό και αντικαπιταλιστικό κίνημα.
Το ζήτημα της μετωπικής πολιτικής είναι ένα θέμα που αναπτύχθηκε από τον εισηγητή αλλά και από τις τοποθετήσεις των μελών και φίλων. Η διεύρυνση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με οργανώσεις και ανένταχτους αγωνιστές είναι πάγιος και βασικός στόχος. Υπάρχουν δυνατότητες συνεργασίας με τη ΛΑΕ στα σωματεία και στους χώρους δουλειάς, στις συλλογικότητες στις επιτροπές αγώνα, στην τοπική αυτοδιοίκηση και ήδη έχουν γίνει τέτοια βήματα συνεργασίας. Όμως δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία εφ όλης της ύλης με την ΛΑΕ. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί ένα επαναστατικό μέτωπο δυνάμεων με βασικό στόχο την αντικαπιταλιστική επανάσταση, τον σοσιαλισμό, τον κομμουνισμό. Θέση της είναι ότι δεν συμμετέχει σε καμιά αριστερή κυβέρνηση της διαχείρισης του συστήματος, η εμπειρία από τη Γαλλία, την Ιταλία, αλλά και από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μας έδειξε ότι τέτοιες κυβερνήσεις προχωρούν γρήγορα στο δρόμο της ενσωμάτωσης και δεν βοηθούν στην κατεύθυνση που έχουμε ως στόχο. Συνεργασία και κοινή δράση με βάση το πρόγραμμα μας θα μπορούσε να υπάρξει με το ΚΚΕ αλλά αυτό αρνείται την μετωπική πολιτική και συμπεριφέρεται εχθρικά σε άλλες αριστερές και κομμουνιστικές δυνάμεις
Τέλος το ζήτημα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και την θέση της Ελλάδας στην έπαρση επιθετικότητας της Τουρκίας είναι κάτι το οποίο δεν θα μπορούσε να λείψει από την συζήτηση. Η Τουρκία αποτελεί μια μεγάλη περιφερειακή στρατιωτική δύναμη, και η αυξημένη επιθετικότητα της οφείλεται στην εξόρυξη των πετρελαίων στην περιοχή της Κύπρου. Ο άξονας Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου τους χαλάει τα σχέδια, αποκλείοντας τους από την περιοχή εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων με το ΝΑΤΟ την Αμερική και την ΕΕ να έχουν τον πρώτο λόγο. Θεωρούμε τον άξονα αυτό αντιδραστικό γιατί ο λαός της Ελλάδος δεν έχει να κερδίσει τίποτα, η εκμετάλλευση περνά στις πολυεθνικές και κομμάτι της πίτας θα πάρει και το ελληνικό κεφάλαιο, δηλαδή ιδιωτικές εταιρίες με συνθήκες εργασίας τριτοκοσμικές, με ξένους και ντόπιος εργάτες χωρίς να υπάρχει καμιά συγκεκριμένη σύμβαση εργασίας. Το ζήτημα της επιθετικότητας πρέπει να αντιμετωπιστεί με βάση το συμφέρον της εργατικής τάξης και του λαού. Δε θα γίνουμε κρέας στα κανόνια των καπιταλιστών, υπερασπιζόμαστε την περιουσία του λαού από κάθε εισβολή. Να χαλάσουν τα σχέδια των ιμπεριαλιστικών βλέψεων της αστικής τάξης Τουρκίας και Ελλάδας, οι λαοί δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα, διεθνιστικό κίνημα εργατικό φιλειρηνιστικό για την ανατροπή των πολέμων. Όχι στην άνοδο του εθνικισμού, του επεκτατισμού, των χαμένων πατρίδων, του αλυτρωτισμού, των φασιστικών αντιλήψεων που μας φέρνουν πιο κοντά στη σύγκρουση.
