Με αφορμή τα εγκαίνια του κτιρίου της ΕΛΕΠΑΠ στο Αγρίνιο, που λειτουργεί εδώ και δύο χρόνια, και έγιναν την περασμένη εβδομάδα η δημοτική παράταξη «Ανυπότακτο Αγρίνιο» με ανακοίνωσή της επαναφέρει το θέμα της μη τήρησης της απόφασης του δημοτικού συμβουλίου Αγρινίου για παραχώρηση της δημοτικής έκτασης τόσο στην ΕΛΕΠΑΠ όσο και στο Ειδικό Σχολείο «Μαρία Δημάδη». Το «Ανυπότακτο Αγρίνιο» επιρρίπτει ευθύνες πέραν από την πρώην και στη νυν δημοτική αρχή κάνοντας λόγο για ρουσφέτι στην ΕΛΕΠΑΠ και υπενθυμίζει ότι εκκρεμεί το αίτημα για συζήτηση του θέματος στο δημοτικό συμβούλιο.
Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Τα εγκαίνια ενώνουν ή αλλιώς «ως ευ παρέστητε»
Ήταν όλοι τους εκεί, πρώην και νυν, σφιγμένοι σε μια χαμογελαστή γροθιά για τα εγκαίνια του νέου κτιρίου της ΕΛΕΠΑΠ, «πρωτοστατούντος» του πρώην δημάρχου Αγρινίου, ο οποίος βραβεύτηκε από τη διοικούσα επιτροπή του τοπικού παραρτήματος για τις πολύτιμες υπηρεσίες που προσέφερε στην «κοινωνία» του «μη κερδοσκοπικού» σωματείου (ενός νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου δηλ.) της ΕΛΕΠΑΠ. Το γεγονός ότι παρά το ρουσφέτι οι ψήφοι δεν «έφτασαν», δεν έχει και τόση μεγάλη σημασία, αφού το βραβείο θα παραμένει στην ιδιωτική προθήκη του πρώην δημάρχου, αγκαλιά με τα τρόπαια της πολιτικής του διαδρομής, για να του θυμίζει, ότι χάρη σ’ αυτόν η ιδιωτική «μη κερδοσκοπία», κέρδισε κατά κράτος (και με τη βοήθεια του «τοπικού κράτους») τη δημόσια πρόνοια.
Γιατί το οικόπεδο πάνω στο οποίο χτίστηκε το καινούργιο και υπερσύγχρονο «εργαλείο» της ΕΛΕΠΑΠ ήταν του Δήμου Αγρινίου, ενός Δήμου με σημαντική ανεπάρκεια σε σχολικές υποδομές. Της παραχωρήθηκε βέβαια για να συστεγαστεί εκεί μαζί με το δημόσιο ειδικό σχολείο ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΑΔΗ, μετά την ολοκλήρωση της παραχώρησης. Όμως, ο όρος αυτός ξεχάστηκε και έτσι στο πρόγραμμα του ΕΣΠΑ εντάχθηκε η μελέτη και η κατασκευή αυτού του υπέροχου κτιρίου μαζί με τον υπερσύγχρονο εξοπλισμό του, χωρίς να γίνει κουβέντα για το δημόσιο σχολείο, ούτε από το Δήμο Αγρινίου, ο οποίος ήταν και ο φορέας υλοποίησης του έργου.
Είναι λογικό όμως, όταν ασχολείσαι με τα μεγάλα, να σου ξεφεύγουν τα μικρά. Έτσι, όταν όλα τα δάχτυλα έδειχναν την πολυτέλεια της «μη κερδοσκοπίας», όλοι κοίταζαν την πολυτέλεια, αδιαφορώντας για κείνο το μικρό χαντάκι που έκρυβε μέσα του ένα ρέμα. Δίπλα στο υπερσύγχρονο κτίριο δεν φρόντισαν να γίνει η σωστή διευθέτηση του ρέματος, με αποτέλεσμα φέτος με τις μεγάλες νεροποντές να πλημμυρίσει και να αποκαλύψει στους προχθεσινούς χειροκροτητές των εγκαινίων το «ευ παρέστητε» της προχειρότητας των αρπακτικών και των κερδοσκόπων.
Έτσι, χωρίς να καταβάλει ούτε ένα ευρώ το «μη κερδοσκοπικό σωματείο» της ΕΛΕΠΑΠ κατάφερε να αυξήσει την περιουσία του κατά 2.700.000 ευρώ, χωρίς καμιά δέσμευση της διοίκησής του για την παροχή δωρεάν παροχής υπηρεσιών σε κανένα «μη έχοντα» και ανασφάλιστο, αφού κανείς δεν του ζήτησε κάτι τέτοιο. Ούτε οι πρώην, ούτε οι νυν.
Στον αντίποδα αυτών των πολιτικών το δημόσιο ειδικό σχολείο (δημοτικό και νηπιαγωγείο) ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΑΔΗ που εξακολουθεί να βρίσκεται στριμωγμένο στο παμπάλαιο, πλην ηρωικό, κτίριο του «Πατριωτικού Ιδρύματος Κοινωνικής Πρόνοιας και Αντιλήψεως (ΠΙΚΠΑ)», χρησιμοποιήθηκε ως πρόσχημα προκειμένου να περάσει από το δημοτικό συμβούλιο η απόφαση υπ’ αριθμ. 303/2008 για παραχώρηση του οικοπέδου στην ΕΛΕΠΑΠ, έτσι ώστε αυτή να μεγαλώσει ακόμα πιο πολύ και ανέξοδα την πάγια και λαμπρή περιουσία της.
«Δεν έφταναν τα μέτρα», υποστηρίζουν οι εμπλεκόμενοι.
Και πραγματικά, χάθηκε κάθε μέτρο τσίπας, που όφειλαν να διαθέτουν, πριν εγκαταλείψουν στον Καιάδα των πολιτικών τους επιλογών, τα παιδιά του ειδικού δημόσιου σχολείου, τα οποία θα περιμένουν μαζί με τους γονείς τους, να βρεθεί ένα οικόπεδο… και μετά ένα πρόγραμμα, που θα ανοίξει κάποια πρόσκληση, για να υπάρξει ένα χρηματοδοτικό εργαλείο, που θα υλοποιήσει μια αντίστοιχη δημόσια υποδομή… που θα… που θα… κ.ο.κ.
Το Ανυπότακτο Αγρίνιο έφερε το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο με ποικίλους τρόπους: με ερωτήσεις, αιτήματα, δηλώσεις, μήπως και προλάβει να σώσει κάτι από την μη εφαρμογή της παραπάνω απόφασης, υπερασπιζόμενο πάντα τις ανάγκες του δημόσιου σχολείου.
Να σημειώσουμε ότι ακόμα εκκρεμεί το αίτημα για συζήτηση και η πριν από ενάμιση περίπου χρόνο δέσμευση του Δημάρχου, για τη συγκρότηση διαπαραταξιακής -η οποία, ειρήσθω εν παρόδω ποτέ δεν «εγκαινιάστηκε» – που θα εξετάσει το ζήτημα της μη τήρησης του όρου παραχώρησης του οικοπέδου.
Όλοι κρινόμαστε από τις πράξεις μας και κυρίως εκείνοι που διαφεντεύουν τις τύχες μας με τις αποφάσεις που παίρνουν.
Ας βγάλουν επιτέλους τα αναγκαία συμπεράσματα οι συμπολίτες μας και ας πράξουν τα δέοντα με την ενεργό συμμετοχή τους σε κάθε τι που βελτιώνει τους όρους της ζωής τους.
