Οπως σημειώνει η Oxford Economics, «το ξέσπασμα του πολέμου στο Ιράν πυροδότησε μια περίοδο πίεσης στην αγορά χρυσού, με τους επενδυτές να αυξάνουν τη ζήτηση για δολάρια ΗΠΑ. Αυτή η ζήτηση ώθησε το δολάριο υψηλότερα, πιέζοντας πιο ρευστά περιουσιακά στοιχεία, όπως τον χρυσό, για να καλύψουν τα “margin calls” και τις υποχρεώσεις σε δολάρια, προκαλώντας σημαντικές εκροές από τα ETF χρυσού, από τους ιδιώτες επενδυτές».

Βραχυπρόθεσμα, η Oxford Economics αναμένει ότι η αντίστροφη σχέση μεταξύ των αποδόσεων των ομολόγων και του χρυσού έχει επανέλθει στην επιφάνεια από την έναρξη της πολεμικής σύγκρουσης και οι αυξημένες αποδόσεις θα επηρεάσουν τις τιμές του χρυσού.

Ωστόσο, ο οίκος παραμένει «overweight» στον χρυσό, μακροπρόθεσμα, καθώς οι αγορές από τις κεντρικές τράπεζες συνεχίζονται και το ενδιαφέρον από ιδιώτες επενδυτές αυξάνεται.

Ανάλογες είναι και οι απόψεις της UBS για τον χρυσό. Ο ελβετικός οίκος παραμένει θετικός για τον χρυσό στο επόμενο 12μηνο. Το βασικό σενάριό του παραμένει ότι ο πληθωρισμός σταδιακά θα μετριαστεί, επιτρέποντας στη Fed να μειώσει τα επιτόκια έως και 50 μονάδες βάσης το 2027. Επίσης, συνεχίζει να βλέπει αδυναμία του δολαρίου ΗΠΑ. Ενα ασθενέστερο δολάριο, ιστορικά, υπήρξε ένας ισχυρός «άνεμος» για τον χρυσό.

Δομική απάντηση

Η Gold Switzerland επισημαίνει ότι «η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με χρέος άνω των 350 τρισ. δολάρια, ενώ μόνο οι ΗΠΑ έχουν ξεπεράσει τα 40 τρισ. δολάρια δημόσιου χρέους, γεγονός που καθιστά το σύστημα εξαιρετικά ευάλωτο. Οι ΗΠΑ δαπανούν πλέον τεράστιο ποσοστό των φορολογικών εσόδων τους μόνο για πληρωμές τόκων, ενώ το ετήσιο έλλειμμα παραμένει σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα. Αυτή η κατάσταση οδηγεί αναγκαστικά σε συνεχή έκδοση νέου χρέους και δημιουργία χρήματος, κάτι που τροφοδοτεί περαιτέρω πληθωριστικές πιέσεις και αποδυνάμωση του νομίσματος. Με απλά λόγια, το σύστημα για να επιβιώσει χρειάζεται περισσότερο χρέος και περισσότερο “φθηνό χρήμα”, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο. Σε αυτό το περιβάλλον, ο χρυσός δεν παρουσιάζεται ως βραχυπρόθεσμο trade, αλλά ως δομική απάντηση σε ένα σύστημα που βασίζεται όλο και περισσότερο σε συνεχή δημιουργία χρήματος».

Επιφυλάξεις

Από την άλλη, σε υποβάθμιση των προβλέψεών της για την τιμή του χρυσού προχώρησε η Deutsche Bank, καθώς οι επενδυτές γίνονται πιο επιφυλακτικοί σχετικά με τις προοπτικές της νομισματικής πολιτικής των ΗΠΑ και η επενδυτική ζήτηση για το πολύτιμο μέταλλο μειώνεται.

Σύμφωνα με τον οίκο, η τιμή του χρυσού αναμένεται πλέον στις 4.300 δολάρια ανά ουγκιά για το γ’ τρίμηνο 2026 και στις 4.800 δολάρια για το τελευταίο τρίμηνο. Οι πιο επιφυλακτικές εκτιμήσεις της Deutsche Bank ακολούθησαν την κίνηση της Goldman Sachs, η οποία μείωσε την πρόβλεψη, για το τέλος του 2026, στις 4.900 δολάρια ανά ουγκιά, καθώς δεν βλέπει μειώσεις επιτοκίων από την κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ για φέτος.

Σε ανάλυσή της, η Morgan Stanley επισημαίνει ότι «ο χρυσός εξακολουθεί να αναζητά σαφή κατεύθυνση. Οι αγορές χρυσού από τις κεντρικές τράπεζες συνεχίζουν να στηρίζουν τις τιμές, ενώ τα ETFs περιόρισαν τις τοποθετήσεις τους λόγω των ανησυχιών για τα επιτόκια. Ωστόσο, υπάρχουν σημαντικά περιθώρια επιστροφής των επενδυτών στα ETFs, καθώς η αγορά προεξοφλεί ότι η Fed θα διατηρήσει αμετάβλητα τα επιτόκια έως το τέλος του έτους και θα επανεκκινήσει τις μειώσεις μέσα στο 2027». Η Morgan Stanley προβλέπει ότι «ο χρυσός θα διαμορφωθεί στις 4.450 δολάρια ανά ουγκιά το τέταρτο τρίμηνο του έτους, ενώ η τιμή του αργύρου εκτιμάται ότι θα φθάσει τα 65,40 δολάρια ανά ουγκιά».

Ο δισεκατομμυριούχος διαχειριστής hedge fund, Τζον Πόλσον, εκτιμά ότι ο χρυσός βρίσκεται μόλις στην αρχή μιας μακροπρόθεσμης ανοδικής πορείας. «Καθώς οι άνθρωποι χάνουν την εμπιστοσύνη τους στα παραστατικά νομίσματα (fiat), ο χρυσός θα συνεχίσει να ενισχύεται ως εναλλακτικό αποθεματικό μέσο. Η ζήτηση από τις κεντρικές τράπεζες συνεχίζει να αυξάνεται, ενώ το ίδιο συμβαίνει και στον ιδιωτικό τομέα», δήλωσε ο Πόλσον στην εκπομπή «The Exchange» του CNBC.