Πολιτική, πολιτιστική εκδήλωση (κοπή βασιλόπιτας) διοργάνωσε η Εργατική Πάλη Οικοδόμων το Σάββατο 2 Φεβρουαρίου στην Ερυθραία του Αγίου Κωνσταντίνου. Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν μέλη διοικήσεων άλλων σωματείων, οικοδόμοι και εργαζόμενοι άλλων κλάδων. Τη συζήτηση άνοιξε ο Κοκκινοβασίλης Πολυδεύκης μέλος του ΔΣ του ΕΚΑ και μέλος του ΔΣ του σωματείου Οικοδόμων. Πέρα από το καλωσόρισμα και την αναφορά στην καθιέρωση της κοπής βασιλόπιτας από την Εργατική Πάλη Οικοδόμων από το 2003 και μετά, αναφέρθηκε στην πολιτική κατάσταση που διανύουμε, στα οξυμένα προβλήματα του κλάδου των οικοδόμων , την άσχημη φάση στην οποία βρίσκεται το εργατικό κίνημα. Αναφορά έγινε και για το Μακεδονικό, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, την ένταση στο Αιγαίο, την Βενεζουέλα.
Επισημάνθηκε εκτίμηση ότι η ίδια αντιλαϊκή πολιτική θα συνεχιστεί πάρα τις εξαγγελίες την κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ για τέλος των μνημονίων και επαναφορά στην κανονικότητα, που δεν είναι τίποτα άλλο πάρα από ψεύτικες ελπίδες. Παραμένοντας η ίδια κατάσταση που έχει διαμορφωθεί από το ξεκίνημα της οικονομικής κρίσης το 2010 και μετά, γεγονός που μαρτυρά η οικονομική ασφυξία που υπάρχει στα λαϊκά εργατικά νοικοκυριά και μεταδίδεται στην αγορά, στους ελεύθερους επαγγελματίες, επαγγελματοβιοτέχνες, στην διατήρηση της ανεργίας σε ποσοστά του 20%, έχοντας μια κυβέρνηση που αναφέρετε στην μείωση της ανεργίας προσμετρώντας σαν θέσεις εργασίας της θέσεις μερικής απασχόλησης και τα 8μηνα προγράμματα των 500 ευρώ, την ίδια ώρα που τα μεροκάματα είναι ελάχιστα, οι υπερορίες απλήρωτες και η ανασφάλιστη εργασία στο αποκορύφωμα της.
Την άσχημη κατάσταση που επικρατεί μαρτυρά η ίδια η καθημερινότητα της φτώχειας και την εξαθλίωσης, που το 70% του κοινωνικού μερίσματος πήγε σε χρέη στην ΔΕΗ και ότι περίσσεψε για τέλη κυκλοφορίας και ΕΝΦΙΑ. Οι διακοπές ρεύματος και νερού, τα χρέη στην εφορία, τα κόκκινα δάνεια στις τράπεζες και οι πλειστηριασμοί είναι τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών. Οι ελάχιστοι πλέον επαγγελματίες των καταστημάτων της πόλης «παλεύουν» με τα έξοδα και δουλεύουν όλη τη μέρα για να βγάλουν ένα εικοσάευρω μεροκάματο. Η άσχημη κατάσταση στους αγρότες και τους κτηνοτρόφους της χώρας μας και του νομού μας του ξανά βγάζουν στο δρόμο. Οι οικοδόμοι με σταθερή ανεργία στο 80% είναι ο κλάδος που χτυπήθηκε περισσότερο από την οικονομική κρίση. Τώρα που τελείωσαν και τα έργα της Ιώνιας οδού τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα. Χωρίς συλλογική σύμβαση , με την οικονομική δραστηριότητα να είναι τελειωμένη σύμφωνα με τα στοιχεία μας, η αναζήτηση πλέον για ένα μεροκάματο γίνεται στα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου στη χώρας αλλά και σε χώρες του εξωτερικού( Ολλανδία, Γαλλία Καναδάς και αλλού).
Στο εργατικό κίνημα η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Στην πανελλαδική απεργία της 16 Νοέμβρη η ΓΣΕΕ απάντηση με μια άλλη απεργία στις 28 του μήνα, με μια διασπαστική τακτική που την έχουμε ξαναδεί στο παρελθόν αλλά και όταν διαπραγματεύονταν το ξεπούλημα των εργατικών κατακτήσεων εξυπηρετώντας τα κυβερνητικά και εργοδοτικά σχέδια. Η ενότητα όλων των δυνάμεων ταξικής αναφοράς που πιστεύουν στον αγώνα άσχετα σε ποια παράταξη ανήκουν , το ενιαίο κέντρο αγώνα αποτελεί προϋπόθεση για την άνοδο του κινήματος για να νικήσουν οι αγώνες που θα έρθουν.
Για το μακεδονικό έγινε αναφορά στο ζήτημα της συμφωνίας των Πρεσπών. Στα μεγάλα συλλαλητήρια της Αθήνας και Θεσσαλονίκης δεν ακούστηκε ούτε μια αναφορά στα σχέδια των Αμερικανών και Ευρωπαίων στα Βαλκάνια, στη δημιουργία Νατοϊκής βάσης στην περιοχή, για το ποιος θα πάρει τον έλεγχο των αγωγών μεταφοράς του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Η συμφωνία παρά το γεγονός ότι μειώνει τις αλυτρωτικές βλέψεις των Σκοπίων απέναντι μας γίνεται για τους παραπάνω λόγους. Πρέπει όμως να σταθούμε απέναντι και στις αλυτρωτικές βλέψεις της εγχώριας πλευράς, των εθνικιστικών και ακροδεξιών κύκλων της χώρας μας που προσπαθούν να το παίξουν μεγαλέξανδροι, καλλιεργώντας το μίσος απέναντι στους γειτονικούς λαούς και φέρνουν με την ρητορική τους την σύγκρουση και τον πόλεμο πιο κοντά. Η φιλία των λαών είναι προϋπόθεση για την ειρήνη στα βαλκάνια. Οι εντάσεις στο Αιγαίο με την Τουρκία δεν είναι σημερινό φαινόμενο αλλά έχουν ενταθεί λόγο της εξόρυξης υδρογονανθράκων στην Κύπρο, με την τουρκική πλευρά να θέλει να πάρει κομμάτι των κερδών. Ο λαοί των χωρών δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από τις από τις διαμάχες τους. Κερδισμένοι είναι οι Αμερικάνικες και Ευρωπαϊκές πολυεθνικές.
Στο θέμα της Βενεζουέλας αναφορά έγινε για την ωμή παρέμβαση των Αμερικάνων και των Ευρωπαίων για επιβολή χούντας πραξικοπηματικά αναγνωρίζοντας μεταβατικό πρόεδρο τον αρχηγό της αντιπολίτευση Γουάιδο, στην προσπάθεια τους για την ανατροπή του εκλεγμένου προέδρου Μαδούρο, με απώτερο σκοπό να βάλουν στο χέρι τα πετρέλαια της Βενεζουέλας κλείνοντας την κρατική εταιρία πετρελαίου, κάνοντας στην χώρα αρχικα εμπορικό αποκλεισμό και έχοντας σαν δεύτερη επιλογή την στρατιωτική παρέμβαση εάν δεν τους περάσει η εσωτερική ανατροπή. Αυτή είναι η δημοκρατία της δύσης , χούντες και πόλεμοι, έργο που έχουμε ξαναδεί στο παρελθόν πολλές φορές.
Το λόγο μετά πήρε ο Πρέτζας Πολύτιμος από το σωματείο δικαίωμα στη ζωή, κάνοντας αναφορά στο ζήτημα των πλειστηριασμών της λαϊκής περιουσίας και της πρώτης κατοικίας που συνεχίζονται μακριά από την πόλη του Αγρινίου για να αποφύγουν την το κίνημα κατά των πλειστηριασμών, κάνοντας δύσκολη την παρέμβαση του.
Συνέχισε σημειώνοντας την παρέμβαση του σωματείου στις διακοπές ρεύματος και νερού, στις παρεμβάσεις απέναντι στην αλόγιστη κατασκευή ανεμογεννητριών και στις επιπτώσεις για το λαό, τόσο για τις οικονομικές αλλά και για την κινδύνους ρύπανσης. Αναφέρθηκε ακόμη στην συγκέντρωση της δημόσιας περιουσίας στο υπερταμείο( ΤΑΙΠΕΔ), στο ξεπούλημα της ΔΕΗ, των λιμανιών και των αεροδρομίων, των δημόσιων χώρων αλλά και στην τελευταία δημοσίευση για το ξεπούλημα των αρχαιολογικών χώρων.
Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο Παπαδόπουλος Γιάννης από το φοιτητικό σύλλογο τμημάτων του πανεπιστημίου Πατρών που εδρεύουν στο Αγρίνιο και επεσήμανε τη δυσκολία των σπουδών, στα οικονομικά βάρη που πρέπει να ανταπεξέλθουν οι φοιτητές και οι γονείς ενός φοιτητή, για τον επιχειρηματικό χαρακτήρα που έχει η εκπαίδευση, για το αβέβαιο μέλλον που τους περιμένει με την ανεργία στους νέους να είναι σε πολύ υψηλά ποσοστά, την μετανάστευση των νέων πτυχιούχων. Αναφέρθηκε ακόμη στην συνεχής αλλαγές στην λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, στην υποβάθμιση του δημόσιου πανεπιστημίου και την προώθηση των ιδιωτικών κολλεγίων. Κλείνοντας την τοποθέτηση του αναφέρθηκε στην ανάγκη για κοινό αγώνα των φοιτητών, εργατών, αγροτών για καλύτερη ζωή ενάντια στην εξαθλίωση του λαού.
Συνέχισε με το κίνημα ενάντια στην εξόρυξη πετρελαίου στο Ιόνιο και τις διαδηλώσεις που έγιναν παλιότερα στα Γιάννενα καταλήγοντας στο ότι το σωματείο θα πρωτοστατήσει ενάντια στη αρπαγή από τους ξένους του φυσικού μας πλούτου.
