Με αφορμή ανάρτηση και σχετική συζήτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σχετικά με την κοπή δέντρων στο πλαίσιο των εργασιών ανάπλασης πεζοδρομίων, πλατειών και κοινόχρηστων χώρων, αισθάνομαι την ανάγκη να τοποθετηθώ δημόσια, καθώς το συγκεκριμένο θέμα αφορά άμεσα το πεζοδρόμιο που βρίσκεται μπροστά από την οικία μου.

Στο πλαίσιο του έργου αντικαταστάθηκαν οι παλιές πλάκες του πεζοδρομίου σε μήκος περίπου 40 έως 60 μέτρων. Ωστόσο, για να πραγματοποιηθούν οι εργασίες, κρίθηκε –όπως φαίνεται– απαραίτητη η κοπή συγκεκριμένων δέντρων και όχι όλων όσων βρίσκονται στο ίδιο πεζοδρόμιο.

Το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί επελέγησαν να κοπούν μόνο τα δύο δέντρα που βρίσκονταν μπροστά από το σπίτι μου, όταν λίγα μόλις μέτρα πιο κάτω, στο ίδιο πεζοδρόμιο, υπάρχει ακόμη ένα μεγάλο δέντρο, παρότι και στο σημείο εκείνο τοποθετήθηκαν νέες πλάκες.

Το πρώτο δέντρο ήταν μια λεμονιά, περίπου τριών ετών, που είχε φυτευτεί με πρωτοβουλία του αδελφού μου. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα είχε αναπτυχθεί και ήδη παρήγαγε καρπούς. Σήμερα έχει ξεριζωθεί ολοκληρωτικά, χωρίς να έχει απομείνει κανένα ίχνος της.

Το δεύτερο ήταν ένα μεγάλο δέντρο, ηλικίας περίπου 10 έως 15 ετών, με πλούσιο φύλλωμα, το οποίο η αείμνηστη μητέρα μου φρόντιζε καθημερινά, ποτίζοντάς το και περιποιούμενη τον χώρο γύρω από τον κορμό του. Τα καλοκαίρια προσέφερε πολύτιμη σκιά και δροσιά. Σήμερα έχει αποψιλωθεί σχεδόν ολοκληρωτικά, παραμένοντας μόνο ένα μικρό τμήμα του κορμού και ελάχιστα κλαδιά.

Αναρωτιέμαι λοιπόν: αν το δέντρο αποτελούσε πραγματικό εμπόδιο για την εκτέλεση των εργασιών, γιατί δεν απομακρύνθηκε εξ ολοκλήρου; Αντιθέτως, ο κορμός του παραμένει στη θέση του και γύρω του έχουν τοποθετηθεί οι νέες πλάκες. Αυτό οδηγεί εύλογα στο συμπέρασμα ότι το πρόβλημα δεν ήταν ο κορμός, αλλά το φύλλωμα. Και εδώ γεννάται ένα ακόμη ερώτημα: με ποιον τρόπο το φύλλωμα, που βρίσκεται αρκετά μέτρα πάνω από το έδαφος, εμπόδιζε εργασίες που πραγματοποιούνται αποκλειστικά στο επίπεδο του πεζοδρομίου;

Το ίδιο ισχύει και για τη λεμονιά. Ακόμη κι αν χρειαζόταν κλάδεμα, γιατί ξεριζώθηκε ολοκληρωτικά, αντί να παραμείνει ο κορμός ώστε να μπορέσει να αναπτυχθεί ξανά;

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι κανένα από τα δύο δέντρα δεν είχε προκαλέσει φθορές στο πεζοδρόμιο. Δεν υπήρχαν ρίζες που να είχαν ανασηκώσει τις πλάκες ή εξογκώματα που να δυσχέραιναν τη διέλευση των πεζών. Αντίθετα, ο χώρος γύρω από τον κορμό ήταν διαμορφωμένος με ιδιαίτερη φροντίδα, καθώς πριν από χρόνια είχε τοποθετηθεί ξύλινη περίφραξη, ώστε να προστατεύεται το δέντρο και να διατηρείται καθαρό το σημείο.

Για τους παραπάνω λόγους, θα ήθελα –και θεωρώ ότι δικαιούμαι– να λάβω μια σαφή και τεκμηριωμένη απάντηση από τους αρμόδιους.

Γιατί κόπηκαν τα δύο συγκεκριμένα δέντρα, όταν άλλα στην ίδια ακριβώς παρέμβαση παρέμειναν στη θέση τους;

Ποια ήταν η τεχνική ή επιστημονική αιτιολόγηση αυτής της απόφασης;

Και, τελικά, ποιο ακριβώς εμπόδιο δημιουργούσαν ώστε να θεωρηθεί αναγκαία η καταστροφή τους;

Οι πολίτες δικαιούνται διαφάνεια, ίση αντιμετώπιση και σεβασμό στο αστικό πράσινο, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για δέντρα που επί χρόνια αποτελούσαν μέρος της γειτονιάς και της καθημερινότητάς μας.

Χρήστος Μπόνης
Φωτορεπόρτερ