Ένα νούμερο, ένας πίνακας, μια κατάταξη και μέσα σε λίγες ώρες αρχίζουν οι αναδημοσιεύσεις, τα σχόλια, οι τίτλοι και οι εύκολες διαπιστώσεις. Το πρόβλημα, βέβαια, δεν είναι να δημοσιεύεται μια έρευνα. Το πρόβλημα είναι όταν τα στοιχεία της αντιμετωπίζονται ως αλάνθαστα πριν ελεγχθούν.

Γιατί οι αριθμοί μπορεί να είναι αμείλικτοι, αλλά έχουν και μια μικρή… αδυναμία: εξαρτώνται από τα δεδομένα που τους δίνουμε.

Και όταν τα δεδομένα είναι λάθος, τότε μπορεί ένας Δήμος μέσα σε μία ημέρα να μετατραπεί από «πρωταθλητή ακρίβειας» σε έναν από τους Δήμους με χαμηλότερη χρέωση.

Κάπως έτσι αποδείχθηκε ότι χρειάζεται πάντοτε μια δεύτερη ματιά πριν από τα μεγάλα συμπεράσματα. Ιδίως όταν μια κατάταξη αφορά 332 Δήμους, όταν αναπαράγεται ευρέως και όταν μπορεί να δημιουργήσει εντυπώσεις για τη λειτουργία μιας ολόκληρης δημοτικής αρχής.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το Ξηρόμερο.

Αρχικά παρουσιάστηκε με μέση επιβάρυνση 280 ευρώ ανά νοικοκυριό, καταλαμβάνοντας την 33η θέση πανελλαδικά και την πρώτη θέση στη Δυτική Ελλάδα. Μετά την επικοινωνία με τον ερευνητή και τον έλεγχο των πραγματικών στοιχείων, ο υπολογισμός διορθώθηκε.

Το ποσό έγινε 156 ευρώ, η πανελλαδική θέση 205η και στη Δυτική Ελλάδα η 9η.

Με άλλα λόγια, από «πρωταθλητής ακρίβειας» μέσα σε λίγες ώρες βρέθηκε στην κατηγορία των Δήμων με χρέωση κάτω από τη μέση τιμή.

Το συγκεκριμένο περιστατικό είναι μια καλή υπενθύμιση: πριν από κάθε θόρυβο, καλό είναι να κοιτάμε και τα ψιλά γράμματα. Γιατί μερικές φορές δεν αλλάζει η πραγματικότητα· αλλάζει απλώς ο πίνακας.