Αρχικά για την εμφάνισή της ανέφερε: «Γενικά εμείς ακούμε διάφορα. Την εποχή εκείνη υπάρχει ένα κομμάτι που αλλάζει. Παλιότερα ήταν, ας πούμε, ο κίτρινος Τύπος, που τον ονομάζαμε κίτρινο Τύπο. Μετά γίνανε τα social τα τελευταία χρόνια, αλλά αυτό είναι κάτι με το οποίο μαθαίνεις να ζεις με αυτό. Ο καθένας μπορεί να πει οτιδήποτε και να ειπωθεί για σένα, αν δεν έχεις οχυρωθεί με τον τρόπο που οφείλεις να προστατεύσεις τον εαυτό σου και να καταλάβεις ότι αυτό είναι ένα κομμάτι το οποίο δεν μπορείς εσύ να ελέγξεις. Και για τα πράγματα που δεν μπορείς να ελέγξεις, απλώς γίνεσαι δυστυχισμένος και στεναχωριέσαι άδικα, αυτό είναι μέσα στο ανεξέλεγκτο κομμάτι της ζωής μιας… ζωής που έχει τόση δημοφιλία. Είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Δεν διαβάζω τα σχόλια για να είμαι ειλικρινής. Κατά καιρούς αν τύχει να διαβάσω, μια κακή κριτική δεν με ενοχλεί, ίσα ίσα. Είναι ο τρόπος που θα ειπωθεί, γιατί εννοείται ότι δεν τα έχω κάνει και όλα σωστά όλα αυτά τα χρόνια. Για τους δικούς μου προσωπικούς λόγους όμως, τους οποίους δεν θα αναλύσουμε μαζί, προτιμώ να τους αναλύσω στον καναπέ της ψυχοθεραπεύτριάς μου.

Αλλά θέλω να πω ότι κάποια που τυχαίνει και τα διαβάζω ρε παιδί μου και βλέπεις ότι έχουνε μέσα πάρα πολύ… στεναχωριέμαι για τον άλλον που τα διαβάζω. Και αυτό που διαπιστώνω περισσότερο είναι ότι οι γυναίκες είναι περισσότερο κακές με τις γυναίκες. Δεν θα συναντήσεις άντρες να… εκφράζονται τόσο άσχημα. Και με στεναχωρεί γιατί κάποιες φορές προβληματίζομαι και λέω οι γυναίκες θα ‘πρεπε να συσπειρώνονται περισσότερο και η μία να υποστηρίζει την άλλη, γιατί έχω νιώσει ότι είναι λίγο ανδροκρατούμενη ακόμη και η δική μας δουλειά και γενικά. Οι άντρες αλληλοϋποστηρίζονται. Στις γυναίκες δεν βλέπω να συμβαίνει αυτό και αυτό λίγο έτσι με στεναχωρεί».

Το ντύσιμο και τα αρνητικά σχόλια

Και συνέχισε λέγοντας: «Θα ντυθώ όπως μου αρέσει εκείνη τη στιγμή να ντυθώ. Δεν έχει να κάνει με το πώς μου αρέσει να εκφράζομαι, γιατί η σκηνή είναι ένας ρόλος. Τα ρούχα είναι σαν σκηνικό. Εγώ έτσι πάντοτε τα αντιμετώπιζα. Και ντύνομαι αναλόγως με το πώς θέλω να ντυθώ και να εκφραστώ. Φοβερά σεξιστικό όλο το πέσιμο αυτό του ότι γιατί ντύνεται έτσι ή οτιδήποτε. Ντύνομαι όπως γουστάρω να ντύνομαι. Και δεν θα απολογηθώ σε κανέναν. Αν έτσι με νοιάζει και έτσι θέλω να εκφραστώ εκείνη την ώρα, θα το κάνω. Στους άντρες, ας πούμε αναλόγως, δεν υπάρχει όλο αυτό το πράγμα, το ηλικιακό. Δεν θα κράξει ποτέ κανένας έναν άντρα που μπορεί να τα ‘φτιαχνε με μία που είναι 20-30 χρόνια μικρότερη, θα το πουν και μάγκα. Δεν θα τον κράξει για άλλα πράγματα. Οι γυναίκες έχουμε την τάση να κρίνουμε, να είμαστε πολύ αυστηρές… να είμαστε επικριτικές με τις άλλες γυναίκες. Δεν σε κάνει κυρία το να βάζεις μία φούστα αυτή τη στιγμή μέχρι το γόνατο. Είναι στάση ζωής. Είναι τρόπος που σκέφτεσαι, είναι πώς αντιμετωπίζεις τον σύντροφο, τον φίλο σου, τον συνάδελφό σου… Εγώ θα έλεγα καλύτερα να κοιτάζουμε τις ζωές μας. Καλύτερα να νοιαζόμαστε για το πώς εμείς οι ίδιοι θα γίνουμε καλύτεροι ως άνθρωποι και στο στενό μας οικογενειακό περιβάλλον και ευρύτερα στο κοινωνικό».

Η καριέρα

Ενώ σε άλλο σημείο ανέφερε: «Τώρα μια Ελληνίδα να ξεκινήσει στα 35 της να… διεκδικήσει ένα κομμάτι στην παγκόσμια μουσική ήταν λίγο δύσκολο. Ένα είναι αυτό. Και το δεύτερο είναι ότι στη φάση της ζωής μου που γεννιέται το πρώτο μου παιδί, το μυαλό μου είναι στο παιδί μου. Γενικότερα θα σου πω, ήταν πάρα πολύ ωραίο αυτό που ζήσαμε, πάρα πολύ δύσκολο, γιατί είδα πόσο πραγματικά είναι δύσκολο. Και το έχω ξαναπεί. Για μένα το γεγονός ότι έγινα μάνα άλλαξε όλες τις προτεραιότητες της ζωής μου. Για μένα η καριέρα μου, όταν ήρθε και ο Γιώργος, έγινε το τρίτο μου παιδί. Δεν είχα ως προτεραιότητα την καριέρα μου.Δεν είχα το πώς να διεκδικήσω και να σταθώ, η νύχτα επίσης άλλαζε. Είχα ανάγκη και στάθηκα στα παιδιά μου, με έναν τρόπο που λειτούργησε εις βάρος της καριέρας μου. Άρχισα να μπαίνω βγαίνω στο θέατρο, άρχισα να μην καταλαβαίνω τι γίνεται, άλλαζαν τα ραδιόφωνα, άλλαζαν οι δισκογραφικές, άλλαζε ο τρόπος που μπορούσες να επικοινωνήσεις με τους γύρω σου και… δεν είχα το μυαλό μου στην καριέρα και στα τραγούδια μου.

Για αυτό νιώθω ότι επί της ουσίας κάνω και ένα μεγάλο gap σε αυτό το κομμάτι και τα τελευταία χρόνια που τα παιδιά μου πια μεγάλωσαν, ό,τι ήταν να εμφυσήσω, η παρουσία μου να ‘μαι εκεί, ήμουν εκεί, και μετά άρχισα να ξαναασχολούμαι με τα τραγούδια μου και με τις εμφανίσεις μου και με τη δισκογραφία μου και με όλα αυτά. Δηλαδή, δεν είχα το μυαλό, η μητρότητα με έβαλε σε μια φάση να μετακινηθώ επί της ουσίας και γι’ αυτό αισθάνομαι ευγνώμων που ακόμα και σήμερα υπάρχω, γιατί πραγματικά ξέρω ότι λειτούργησα με αυτόν τον τρόπο και έγινε το τραγούδι το τρίτο μου παιδί» εξομολογείται η δημοφιλής τραγουδίστρια.

Ο έρωτας με τον  Βασίλη Μπισμπίκη και το ενδεχόμενο ενός γάμου

«Στα 50 δεν είναι εύκολο να αφεθείς. Φιλτράρεις πάρα πολλά πράγματα και κυρίως όταν έχεις παιδιά. Αλλά σίγουρα είναι κάτι το οποίο σε ταρακουνάει. Εγώ συνειδητοποίησα επί της ουσίας ότι συμβαίνει για πολλούς λόγους. Δεν συμβαίνει τίποτα ποτέ από μόνο του. Δεν έρχεται έτσι. Αλλά… είμαι ευγνώμων που ήρθε. Γιατί όλα γίνανε πολύ καλύτερα στη ζωή μου. Αλλιώς είναι να ερωτεύεσαι στα 20, αλλιώς στα 16, αλλιώς στα 36 και αλλιώς όταν έχεις και δύο παιδιά. Και είσαι παντρεμένος φυσικά. Όσο σε απογειώνει, τόσο σε τρομάζει κιόλας. Αλλά είναι κάτι το οποίο δεν πρέπει να το προσπερνάμε. Θα πρέπει να δούμε για ποιο λόγο συμβαίνει όλο αυτό.

Σίγουρα δεν είναι παρορμητισμός. Υπήρξε θα έλεγα και πολύ λογική μέσα σε όλο αυτό. Ξέρεις, δεν είναι πολύ εύκολο οι άνθρωποι… στα πράγματα που έχουμε συνηθίσει να τα ζούμε, ακόμη και τα άσχημα πράγματα, μπορούμε να βρούμε 150 δικαιολογίες για να παραμείνουμε σε αυτό που μας είναι οικείο. Και δεν είναι εύκολο να κάνεις τη μετάβαση, να βγάλουμε το ποδαράκι μας έξω από το δίχτυ ασφαλείας. Ούτε μπορώ να πω ότι αυτό συμβαίνει και είναι ένας κανόνας. Δεν υπάρχει κανόνας σε αυτά τα πράγματα γιατί η κάθε σχέση, ο κάθε γάμος έχει το δικό του αποτύπωμα. Οπότε με βλέπεις ότι ζυγίζω πολύ τις λέξεις μου γιατί δεν υπάρχει μία γενίκευση σ’ αυτό το πράγμα. Το σίγουρο είναι ότι όταν προκύπτει υπάρχουν σοβαροί λόγοι που προκύπτουν και καλό είναι να κάτσεις να το μετρήσεις και να αναλογιστείς τι πρέπει να κάνεις. Το αν θα προχωρήσεις ή όχι είναι μια άλλη κατάσταση. Αλλά σίγουρα είναι μια αφύπνιση ουσιαστική. Αυτό μόνο μπορώ να πω».

Και συνέχισε λέγοντας: «Δεν είδα κάτι στον Βασίλη, ένιωσα. Ένιωσα χαρά. Και τη χρωστούσα στον εαυτό μου αυτή τη χαρά. Οπότε είπα να μου τη δώσω. Δεν θέλω να τα μοιραστώ αυτά με τον κόσμο. Δεν είμαι σε αυτή τη φάση. Να σου πω την αλήθεια. Τα παιδιά νομίζω ότι αυτό που θέλουν επί της ουσίας είναι χαρούμενους γονείς. Αυτό θέλουν. Κατά βάση. Στα παιδιά μου εγώ και από μικρά που ήταν, πάντα μιλούσα με αλήθεια. Στο βαθμό που μού επιτρέπεται να μοιραστώ πράγματα μαζί τους, αλλά η σχέση μας βασιζόταν και βασίζεται μέχρι σήμερα στην αλήθεια. Είχα μιλήσει ήδη στα παιδιά μου, δεν ήταν κάτι. Τα παιδιά θέλουν να βλέπουνε χαρούμενους γονείς. Επειδή είναι και τα δικά μου παιδιά, είναι και το παιδί του Βασίλη, αυτό έχει σημασία. Υγεία, όταν βλέπουνε υγεία και ουσιαστική σύνδεση σε μία και τώρα πια τα δικά μου παιδιά είναι και ενήλικα. Δεν πειράζει, ας λένε. Δεν δίνω σημασία στα πράγματα που ειπώνονται. Δίνω σημασία στη ζωή μου, στους ανθρώπους που αγαπώ και με αγαπάνε. Αυτό με ενδιαφέρει. Εγώ την ξέρω την αλήθεια μου. Δεν θα μου την αλλάξει κάποιος εκεί έξω. Ας την μουτζουρώσει όσο θέλει, ας την μουτζουρώσει, ας κάνει ό,τι θέλει. Δεν με αφορά.

«Τι ακριβώς έχει να φέρει ένας δεύτερος γάμος; Δεν είναι κάτι το οποίο με απασχολεί καθόλου. Τα παιδιά μας τα ‘χουμε κάνει. Μια δεύτερη ευκαιρία ήθελα στη ζωή και ήρθε. Και αυτό για μένα είναι το πιο σημαντικό» απάντησε για το ενδεχόμενο γάμου.