Μπορούν τα drones να υποκαταστήσουν τον ρόλο αλλά και την αποτελεσματικότητα των πανάκριβων αντιτορπιλικών και φρεγατών, με τα πολύπλοκα και πανάκριβα συστήματα; Το ερώτημα αυτό απασχολεί ολοένα και περισσότερο τα πολεμικά ναυτικά όλου του κόσμου, ειδικά μετά τα διδάγματα στην Ουκρανία. Και η πρώτη απάντηση είναι «ναι», με την διαφορά κόστους να είναι χαώδης.
Πανάκριβα πλοία που δρουν για τα Πολεμικά Ναυτικά μπορούν να υποκατασταθούν από drones και μάλιστα με το κόστος να είναι τερατωδώς μικρότερο. Αυτή είναι η εκτίμηση των ειδικών, που μελετούν τα διδάγματα που έχουν αποκομίσει από τον πόλεμο στην Ουκρανία, με πιο εμφατική την επίθεση με drones στο ΜΟΣΚΒΑ, την ναυαρχίδα του ρωσικού πολεμικού ναυτικού.
Στις ΗΠΑ, η «Ομάδα Εργασίας 66» του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού (US NAVY) θέλει να μετατρέψει τις θεωρίες που έχουν συγκεντρώσει σε πραγματικά δεδομένα.
Οι υπολογισμοί – σε θεωρητικό επίπεδο – δείχνουν ότι θα μπορούσαν τα drones να κάνουν την δουλειά ενός πανάκριβου αντιτορπιλικού ή φρεγάτας, με το 1/30 του κόστους.
Για να το πούμε με απλά νούμερα, ένα υπερ-εξοπλισμένο πλοίο που κοστίζει από 1,5 έως 1,8 δις θα μπορούσε να υποκατασταθεί από drones που θα μπορούσαν να κάνουν την ίδια ζημιά με κόστος 50 – 60 εκατ. ! Στο κόστος του πλοίου δεν υπολογίζεται η επάνδρωση και το κόστος λειτουργίας, που μπορεί να φτάσει ακόμη και τα 8 εκατ. / έτος.
«Έχουμε μια θέση στο TF66 που ονομάζουμε «αποδομημένο DDG», δήλωσε ο Υποναύαρχος Michael Mattis , ο οποίος ηγείται μιας προσπάθειας να καταλάβουμε πώς τα χαμηλού κόστους, εμπορικά διαθέσιμα μη επανδρωμένα συστήματα θα μπορούσαν να ενταχθούν στον Έκτο Στόλο του Ναυτικού . «Πιστεύουμε ότι με 20 USV διαφορετικών, ετερογενών τύπων, θα μπορούσαμε να αποδομήσουμε μια αποστολή που θα μπορούσε να κάνει ένα DDG. Και πιστεύουμε ότι θα μπορούσαμε να το κάνουμε με κόστος ουσιαστικά το 1/30 του κόστους ενός DDG ».
Τώρα, ο Μάτις πρέπει να το αποδείξει στους Επιτελείς στις Ναυτικές Δυνάμεις των ΗΠΑ για την Ευρώπη/Αφρική, δήλωσε σε ακροατήριο στο συνέδριο αναδυόμενης τεχνολογίας της Εθνικής Ένωσης Βιομηχανιών Άμυνας στις ΗΠΑ, όπως αναφέρει το αμερικανικό δίκτυο defense one.
«Πρέπει να είμαι σε θέση να δείξω την απόδοση επένδυσης (ROI) σε αυτό. Πρέπει να είμαι σε θέση να δείξω την ανθεκτικότητα αυτού του συστήματος, το να είναι σε θέση να αποδώσει. Και πρέπει να είμαι σε θέση να δείξω ότι είναι εντάξει να αξιοποιήσω αυτήν την ικανότητα και στη συνέχεια να είμαι σε θέση να αναγεννήσω γρήγορα μια άλλη, μια άλλη. Και αυτό καταλήγει στην πραγματική κατανόηση αυτών των αριθμών σε αυτά τα δεδομένα και στην εμπιστοσύνη ότι πρόκειται για πραγματικές δυνατότητες ικανές να προσφέρουν πραγματικά αποτελέσματα που έχουμε δοκιμάσει και αποδείξει.»
Με έντονο βλέμμα στον πόλεμο στην Ουκρανία, η ομάδα κρούσης του Mattis πέρασε το καλοκαίρι δοκιμάζοντας μη επανδρωμένα συστήματα σε κοινές και πολυεθνικές ασκήσεις. Η ομάδα συμμετείχε στη Δεύτερη Πολυτομεακή Ομάδα Κρούσης του Στρατού στο Arcane Thunder και σε εταίρους του ΝΑΤΟ στην ετήσια ναυτική άσκηση BALTOPS . Η ομάδα TF66 συνεργάζεται επίσης με την ‘Ομάδα Κρούσης X’ του ΝΑΤΟ για την επίγνωση του τομέα.
«Αποδεικνύεται ότι η Βαλτική είναι επίσης ένα αρκετά καυστικό περιβάλλον. Όπως και στην Ανατολική Μεσόγειο ή τη Μαύρη Θάλασσα, είδαμε λίγο παρεμβολές και πλαστογράφηση… Καταφέραμε να δούμε κάποιες προκλήσεις που λειτουργούν μέσω αυτού του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος», είπε ο Mattis.
Κατά τη διάρκεια της άσκησης BALTOPS, η οποία ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο, η ομάδα εργασίας συνεργάστηκε με το Βασιλικό Ναυτικό, ελέγχοντας μη επανδρωμένα συστήματα από ένα περιπολικό σκάφος εντός οπτικής επαφής για αποστολές αναγνώρισης. Επίσης, δοκίμασαν USV για αμφισβητούμενη εφοδιαστική με τις Πολωνικές Ειδικές Δυνάμεις και τον Στρατό κατά τη διάρκεια των BALTOPS και Arcane Thunder αντίστοιχα.
«Χρησιμοποιήσαμε 10 από τα USV μας που έχουν αρκετά καλή εμβέλεια – έχουν χαμηλότερη ταχύτητα, αλλά έχουν καλή ικανότητα να μεταφέρουν μερικές εκατοντάδες λίβρες ωφέλιμου φορτίου. Έτσι, είτε πρόκειται για πυρομαχικά, είτε για τρόφιμα… συνεργαστήκαμε τόσο με τις Πολωνικές Ειδικές Ένοπλες Δυνάμεις όσο και με τον Αμερικανικό Στρατό για να βάλουμε αυτές τις βάρκες στο νερό και στη συνέχεια ουσιαστικά να δούμε τι θα χρειαζόταν για να τον περάσουν από ένα φράγμα και να τον στείλουν σε μια άλλη παραλία όπου θα μπορούσε να έχει μια απομονωμένη δύναμη που θέλει να διατηρηθεί», είπε ο Mattis. «Και τέλος, μεταβήκαμε από την Ομάδα Δράσης BALTOPS στην Ομάδα Δράσης X, μια πραγματική αποστολή ευαισθητοποίησης για τη θαλάσσια ζήτηση… τη διαλειτουργικότητα δεδομένων και τη μεταβίβαση των ροών βίντεο, τη μεταβίβαση των τοποθεσιών των δεδομένων μας και στη συνέχεια την κατανόηση του τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για τον εντοπισμό στόχων… και την παρακολούθηση των απειλών».
Ένας γενικός στόχος για την Ομάδα Εργασίας 66 είναι να πειραματιστεί με σχηματισμούς για να προσδιορίσει τι χρειάζεται για να θέσει έναν ρομποτικό στολίσκο στο ίδιο επίπεδο με τις παραδοσιακές επανδρωμένες πλατφόρμες.
«Γενικά έχουμε πλοία πολλαπλών τομέων ή πολλαπλών αποστολών… Αλλά δεν έχουμε απαραίτητα πλοία που μπορούν να κάνουν [αποτελέσματα] παντού, όλη την ώρα, τα πάντα. Έτσι, η ιδέα είναι, πώς μπορώ να πάρω μια εξαιρετική ικανότητα όπως ένα αντιτορπιλικό, να αναθέσω σε εξωτερικούς συνεργάτες ίσως ένα σύνολο αποστολών από αυτό το αντιτορπιλικό, ίσως την επίγνωση της ναυτιλιακής ζήτησης, και στη συνέχεια να είμαι σε θέση να χαρακτηρίσω, πώς μπορώ να διατηρήσω την επιμονή και τις δυνατότητες αυτού του πλοίου να εκτελέσει αυτήν την αποστολή με έναν στολίσκο μη επανδρωμένων αντικειμένων – που μπορεί να περιλαμβάνει μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, μπορεί να περιλαμβάνει μη επανδρωμένα υποβρύχια οχήματα, θα δικτυώνονταν μεταξύ τους εργαζόμενα μέσω του διαστήματος και των κυβερνοαρένων για να συγκεντρώσουν τα δεδομένα τους και να δημιουργήσουν ένα παρόμοιο αποτέλεσμα με αυτό που μπορεί να κάνει αυτό το αντιτορπιλικό», δήλωσε ο Mattis στους δημοσιογράφους.
Τα ρομποτικά και αυτόνομα συστήματα θα λειτουργούσαν ως μέρος μιας «αντιστάθμισης κινδύνου» που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την αποτροπή των αντιπάλων όταν δεν υπάρχουν αρκετές παραδοσιακές δυνατότητες για να το κάνουν και να επιτύχουν τα ίδια αποτελέσματα.
Για παράδειγμα, για την επίγνωση της θαλάσσιας περιοχής στον Κόλπο της Γουινέας, «Χρειάζομαι κάποιο είδος συνεχούς παρουσίας εκεί. Δεν πρόκειται να προσπαθήσω να κατακλύσω τη ζώνη με 1.000 drones», είπε ο Mattis. «Αυτός ο στολίσκος πρέπει να είναι εκεί έξω για ένα χρονικό διάστημα. Και έχουμε μερικά USV που μπορούν να παραμείνουν, για παράδειγμα, για έξι συνεχόμενους μήνες. Θα μπορούσα απλώς να τα αφήσω εκεί έξω. Αλλά αν δημιουργώ ένα αποτέλεσμα κάπου αλλού – ένα διαφορετικό αποτέλεσμα – ίσως χρειαστεί να κάνω κύκλους με τα σκάφη πέρα δώθε. Έτσι, τότε πρέπει να καταλάβω ποια είναι η εναλλαγή μου. Αν έχω ένα αντιτορπιλικό εκεί έξω, πρέπει να το ανεφοδιάσω με καύσιμα και πρέπει να το βάλω να κάνει άλλες αποστολές και άλλα πράγματα. Έτσι, δεν έχουμε ένα πλαίσιο για να το καταλάβουμε αυτό αυτή τη στιγμή».
Τελικά, τα μαθήματα του TF66 θα μπορούσαν να συνδυαστούν με εκείνα της Ομάδας Εργασίας 59 —της αρχικής ομάδας εργασίας για μη επανδρωμένα αεροσκάφη του Ναυτικού, υπό τη διεύθυνση της Κεντρικής Διοίκησης των Ναυτικών Δυνάμεων— και με τις πιο ολοκληρωμένες προσπάθειες του 4ου Στόλου . Αλλά προς το παρόν, ο Mattis επικεντρώνεται στην απόδειξη των δεδομένων.
