Η έρευνα που διεξήχθη από το Τμήμα Μαιευτικής, Γυναικολογίας και Αναπαραγωγικών Επιστημών της Ιατρικής Σχολής στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ έδειξε ότι ο κίνδυνος αυτός είναι αυξημένος για τις γυναίκες αυτές μέχρι και ένα έτος μετά τον τοκετό.

Γιατί έχουν αυξηθεί οι δίδυμες κυήσεις

Όπως εξηγεί ο Δρ. Θάνος Παράσχος, IVF Specialist, Consultant Obstetrician – Gynaecologist στο Κέντρο Εξωσωματικής Γονιμοποίησης EmBIO,είναι γνωστό ότι το ποσοστό των δίδυμων κυήσεων παγκοσμίως έχει αυξηθεί τις τελευταίες δεκαετίες, όχι μόνο λόγω των θεραπειών γονιμότητας αλλά και επειδή έχει αυξηθεί η μέση ηλικία κύησης στις γυναίκες, ιδιαίτερα στις κοινωνίες της Δύσης.

Πόσο συχνές είναι οι δίδυμες κυήσεις

Οι δίδυμες κυήσεις αντιστοιχούν στις 31 ανά 1000 γεννήσεις, δηλαδή περίπου στο 3%. Από αυτές περίπου τα δύο τρίτα συλλαμβάνονται με φυσιολογικό τρόπο, ενώ το υπόλοιπο ένα τρίτο με τις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, όπως η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) ή οι θεραπείες πρόκλησης ωορρηξίας, εξηγεί ο Δρ. Παράσχος. «Παρόλα αυτά η αύξηση της επιτυχίας στην εξωσωματική γονιμοποίηση που καταφέρνουν να έχουν κάποια κέντρα εξωσωματικής μειώνουν την ανάγκη για εμφύτευση περισσότερων του ενός εμβρύου» τονίζει ο γιατρός.

Τι είχαν δείξει οι προηγούμενες έρευνες σχετικά με τον καρδιαγγειακό κίνδυνο στις εγκυμονούσες με δίδυμα

Παρόλο που προηγούμενες μελέτες δεν είχαν δείξει μακροπρόθεσμο αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου στις γυναίκες με δίδυμες κυήσεις, στην εν λόγω μελέτη μελετήθηκαν 36 εκατομμύρια τοκετοί που είχαν καταγραφεί στην Εθνική Βάση Δεδομένων Εισαγωγών στα νοσοκομεία των ΗΠΑ από το 2010 έως το 2020, με σκοπό να μελετήσουν καλύτερα πιθανά καρδιαγγειακά προβλήματα που μπορεί να προκύψουν.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έρευνα και τα αποτελέσματά της μας δίνει ο Δρ. Θάνος Παράσχος. Όπως εξηγεί ο γιατρός, οι έγκυες που συμμετείχαν στην έρευνα χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες: εκείνες που κυοφορούσαν δίδυμα αλλά είχαν φυσιολογική αρτηριακή πίεση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εκείνες που κυοφορούσαν δίδυμα και είχαν υπερτασική νόσο της εγκυμοσύνης, εκείνες που κυοφορούσαν ένα έμβρυο με φυσιολογική αρτηριακή πίεση κατά την εγκυμοσύνη και εκείνες που κυοφορούσαν ένα έμβρυο αλλά είχαν παρουσιάσει υπερτασική νόσο της εγκυμοσύνης.

Τι είναι η υπερτασική νόσος της εγκυμοσύνης;

Ο Δρ. Παράσχος εξηγεί ότι η υπερτασική νόσος της εγκυμοσύνης περιλαμβάνει υπέρταση κύησης, προεκλαμψία, εκλαμψία και επάλληλη προεκλαμψία.

Εξηγεί επίσης ότι στην εν λόγω έρευνα διαπιστώθηκε ότι τα καρδιαγγειακά προβλήματα μετά τον τοκετό ήταν πολύ πιο συχνά στις γυναίκες με δίδυμη κύηση που είχαν εκδηλώσει υπερτασική νόσο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Ποιες γυναίκες είναι πιο ευάλωτες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της νέας έρευνας;

Πιο συγκεκριμένα, οι γυναίκες με μονήρεις κυήσεις και υπερτασική νόσο εγκυμοσύνης είχαν περίπου διπλάσιες πιθανότητες να νοσηλευτούν με καρδιαγγειακή νόσο έναν χρόνο μετά τον τοκετό συγκριτικά με τις γυναίκες με μονήρεις κυήσεις χωρίς υπερτασική νόσο εγκυμοσύνης. Για όσες όμως είχαν κυοφορήσει δίδυμα με υψηλή αρτηριακή πίεση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ο κίνδυνος ήταν περισσότερο από οκτώ φορές υψηλότερος.

Ο Δρ. Παράσχος επισημαίνει ότι τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν επίσης ότι ένα χρόνο μετά τη γέννηση, οι θάνατοι από οποιαδήποτε αιτία, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών παθήσεων, ήταν υψηλότεροι μεταξύ των γυναικών με μονήρεις κυήσεις που είχαν υψηλή αρτηριακή πίεση σε σύγκριση με ασθενείς με δίδυμα με υψηλή αρτηριακή πίεση. «Αυτό υποδηλώνει ότι ο κίνδυνος για τις μητέρες διδύμων μειώνεται μακροπρόθεσμα, ενώ οι μητέρες με μονήρεις κυήσεις μπορεί να έχουν άλλους προϋπάρχοντες παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου» τονίζει ο γιατρός.

Ποιες γυναίκες χρειάζεται να είναι υπό στενή παρακολούθηση

«Η μητρική καρδιά λειτουργεί πιο σκληρά κατά τη διάρκεια μιας δίδυμης κύησης από ότι σε μια μονήρη και χρειάζονται εβδομάδες για να επανέλθει η καρδιά στην κατάσταση πριν από την εγκυμοσύνη. Οι γυναίκες με δίδυμες κυήσεις θα πρέπει να ενημερώνονται για τη βραχυπρόθεσμη αύξηση ρίσκου πιθανών επιπλοκών από το καρδιαγγειακό σύστημα παθήσεων τον πρώτο χρόνο μετά τον τοκετό, ακόμα κι αν είχαν μια εγκυμοσύνη χωρίς καταστάσεις υψηλής αρτηριακής πίεσης, όπως η προεκλαμψία. Επίσης, οι γυναίκες που υποβάλλονται σε θεραπείες γονιμότητας, ειδικά εκείνες με άλλους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου, όπως μεγαλύτερη ηλικία, παχυσαρκία, διαβήτη, υψηλή αρτηριακή πίεση ή καρδιακές παθήσεις, θα πρέπει να ενημερώνονται ότι οι δίδυμες κυήσεις μπορεί να αυξήσουν τις επιπλοκές της καρδιαγγειακής νόσου βραχυπρόθεσμα και να παρακολουθούνται στενότερα μετά τον τοκετό»…

Γενικά, η καλύτερη κατανόηση των παραγόντων κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχει ουσιαστικό ενδιαφέρον υπό το φως των αποτελεσμάτων της εν λόγω έρευνας. Η αλήθεια είναι όμως ότι εμείς οι γυναικολόγοι μαιευτήρες που χρησιμοποιούμε τη εξωσωματική παρακολουθούμε πολύ στενά τις γυναίκες που μένουν έγκυες μετά υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Είτε έχουν δίδυμη κύηση είτε μονήρη, είτε είναι μεγαλύτερες σε ηλικία είτε μικρότερες, παρακολουθούμε στενά την εγκυμοσύνη και λαμβάνουμε εγκαίρως όλα τα προληπτικά μέτρα που μειώνουν το ρίσκο επιπλοκών.

Γιατί είναι κρίσιμο το τέταρτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης

Τέλος, ο κύριος Παράσχος αναφέρει ότι τα αποτελέσματα της έρευνας μας υπενθυμίζουν ότι πρέπει να αγκαλιάσουμε το τέταρτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης (12 εβδομάδες μετά τον τοκετό) ως μια κρίσιμη χρονική περίοδο και να κάνουμε όλες τις κινήσεις πρόληψης που μπορεί που να επηρεάσουν μακροπρόθεσμα την καρδιαγγειακή υγεία, καθώς αυτό είναι το πιο συχνό διάστημα που εμφανίζεται η υπέρταση εγκυμοσύνης. Η συνεργασία μεταξύ μαιευτήρων, καρδιολόγων και άλλων ειδικών γιατρών είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση της μείωσης των επιπλοκών μετά τον τοκετό αλλά και ένα χρόνο μετά.