Γνωστός χειρουργός του Αγρινίου, με έντονη παρουσία στα κοινωνικά δίκτυα κι αδερφός πολιτικού της Αιτωλοακαρνανίας, ανέβασε πριν λίγες ώρες την εικόνα της εισόδου της πολυκατοικίας του στο κέντρο της πόλης, με σπασμένη τζαμαρία και αίματα στο σημείο.

Όπως ο ίδιος περιγράφει, πρόκειται για συμβάν που έγινε στη μία το περασμένο βράδυ στο κτίριο απέναντι από εκείνο της Τράπεζας της Ελλάδος, εκεί όπου γίνεται το δημοτικό συμβούλιο του Αγρινίου. 

Σύμφωνα με τον γνωστό γιατρό, δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, γίνεται συχνά όταν οι δρόμοι είναι άδειοι και μάλιστα στη διάρκεια της ημέρας εκεί είναι από τα σημεία της πόλης όπου συμβαίνει η γνωστή διαδικασία με ηλικιωμένους να παρασύρονται από νεαρές, κυρίως ρομά, με σκοπό να τους πάρουν μικροποσά με αντάλλαγμα μια θώπευση ή κάτι παρόμοιο.

Η εικόνα που περιγράφεται είναι ότι από την εποχή που πεζοδρομήθηλε σχεδόν όλο το κέντρο, συμβαίνει το εξής: καθώς δεν υπάρχει κίνηση αυτοκινήτων ή εμπορικών δράσεων, οι περιοχές αυτές γεμίζουν με παιδιά που παίζουν μπάλα ενώ οι γονείς τους πίνουν καφέ ή ποτό στην γύρω περιοχή αλλά όταν αυτό τελιεώνει, η περιοχή παραδίδεται σε ομάδες νεαρών που το χρησιμοποιούν σαν κλειστό γκέτο. Αυτό παράγει ανομία (όπως υποστηρίζουν αρκετοί) διότι έχει αλλάξει ολοκληρωτικά ο χαρακτήρας του κέντρου της πόλης.

Υπάρχει μεγάλη συζήτηση για τις συμπεριφορές, ειδικά συγκεκριμένων ομάδων του πληθυσμού και για το ποιοί είναι οι παράγοντες που προσελκύουν τις παραβατικές συμπεριφορές. Η εκτίμηση ότι ευθύνεται πρώτιστα η πεζοδρόμηση ίσως δεν επαρκεί, αρκεί να δει κανείς την κεντρική εκκλησία της πόλης, την Παναγία, μπορείς να δεις το βράδυ νεαρές ξαπλωμένες στα σκαλιά του ναού να στρίβουν τσιγάρο! Πλήρης έλλειμμα σεβασμού, παρότι δεν είναι πεζοδρομημένοι οι παρακείμενοι δρόμοι.

Την ίδια ώρα οι καταγγελίες για ερημοποίηση σε πολλές γειτονιές που άλλοτε είχαν “ζωή”, όπως στο παλιό Νοσοκομείο, είναι εκ διαμέτρου αντίθετες με τα παράπονα που έχουν όσοι ζουν σε “ζωντανές” περιοχές, για τον θόρυβο, τις φασαρίες και την αντίστροφη υποβάθμιση λόγω απουσίας οικογενειακής γαλήνης.

Το σίγουρο είναι ότι το φαινόμενο των ποδοσφαιρικών αγώνων ανάμεσα σε καταστήματα, τζαμαρίες και…κεφάλια δεν είναι κάτι λογικό. Άλλο να “παίζουν τα παιδάκια”, πρόκειται για κάτι διαφορετικό. Ή το φαινόμενο κάποιοι να νομίζουν ότι τα σπίτια στο κέντρο είναι για ξάπλα, για συναλλαγές και…κάμπινγκ, επίσης.

Μήπως όμως δεν έχει να κάνει με τις πεζοδρομήσεις οι οποίες όντως έχουν επιπτώσεις σε πολλά υπαρκτά θέματα;

Μήπως μείζον ζήτημα είναι ότι δεν περνά ποτέ σε αυτούς τους πεζόδρομους κάποιος αστυνομικός, να κάνει μια υπόδειξη για πιο κοινωνική συμπεριφορά;

Παρεμπιπτόντως, το παλιό Νοσοκομείο ειδικά τα τελευταία χρόνια πριν μετακομίσει, είχε πολύ κακή φήμη, θεωρούνταν γκέτο τις βραδινές ώρες. Ας αφήσουμε το γεγονός ότι δεν μπορεί κάθε γειτονιά να έχει μια δημόσια δομή σε λειτουργία ώστε να σφίζει τριγύρω από καταστήματα και επιχειρήσεις.

Η ασυδοσία κάποιων συχνά τρέφεται από την δειλία ή την αδιαφορία των πολλών.