Οι λεγόμενες λαϊκές ανάγκες είναι κάτι που όλοι επικαλούνται αλλά λίγοι κάνουν κάτι για να τις ικανοποιήσουν ή έστω να τις καλύψουν μερικώς και όπως αποδεικνύει η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας το θέμα δεν είναι ιδεολογικό, διότι στα λόγια όλοι μπορούν να είναι φιλολαϊκοί αλλά το θέμα είναι τι γίνεται στην πράξη.

Όσοι από την Αιτωλοακαρνανία έχουν παιδιά που σπουδάζουν στην Πάτρα, γνωρίζουν ότι οι μετακινήσεις των φοιτητών για το Πανεπιστήμιο είναι ακριβές, τουλάχιστον ακριβότερες από άλλες πόλεις. Κι αυτό παρότι η Πάτρα είναι μια πόλη με δημοτική αρχή που δηλώνει ότι έχει προτεραιότητα τέτοια θέματα. Ασφαλώς, επίσημα δεν υπάρχει τρόπος να επέμβει στην τιμή στα λεωφορεία ένας δήμος (οι συγκοινωνίες είναι αποκλειστικά δημόσιες μόνο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, όχι στην υπόλοιπη χώρα!), όμως όταν επεμβαίνει με… πορείες στην ανεργία ή στα όσα συμβαίνουν στην Μέση Ανατολή, ε, κάτι θα έπρεπε να έχει κάνει και πάνω στο θέμα αυτό.

Η Περιφέρεια, πάντως, προτιμά να βρίσκει  χρηματοδοτικά εργαλεία από διάφορες κατευθύνσεις και ήδη ανακοίνωσε ότι θα διαθέσει ένα εκατομμύριο ευρώ κάθε χρόνο (αφού φτιάξει μια ομάδα εργασίας με το Πανεπιστήμιο και συνεννοηθεί με δήμους και υπουργεία) για να κάνει φθηνότερο το εισιτήριο που πάει από την ευρύτερη Πάτρα προς το Ίδρυμα!

Είναι γνωστό ότι η κάρτα απεριορίστων κάνει 37,5 ευρώ το μήνα(καθόλου λίγα), ενώ το «μειωμένο» εισιτήριο με «πάσο» είναι 0,90 του ευρώ, αρκετά ακριβά για φοιτητές στην Ελλάδα, φυσιολογικό πάντως από την στιγμή που το ολόκληρο εισιτήριο είναι κάπου 1,60 ευρώ. Με λίγα λόγια ένας φοιτητής που θα χρειαστεί από την πόλη να πάει δύο φορές στην σχολή του, για μαθήματα και για να φάει, θέλει σχεδόν 4 ευρώ για μετακινήσεις, 20 ευρώ την εβδομάδα ή…80 ευρώ το μήνα!

Καθόλου φθηνά για μια πόλη με… λαϊκές ανάγκες, σωστά; Ε, αυτό πάει να διορθώσει-έστω μερικώς- η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, με την συνεργασία μάλιστα και των άλλων παρατάξεων στο περιφερειακό συμβούλιο.