Βασισμένη στο δικαιωματικό μοντέλο θεώρησης της αναπηρίας, η ανεξάρτητη διαβίωση αποτελεί βασικό συστατικό στοιχείο για την οικοδόμηση ενός σύγχρονου κοινωνικού κράτους. Προϋποθέτει ότι όλα τα άτομα με αναπηρία έχουν τις ίδιες ευκαιρίες και τον έλεγχο των αποφάσεων για τη ζωή τους, είτε διαβιούν μόνοι τους είτε μέσα σε οικογενειακό πλαίσιο είτε σε προστατευμένο περιβάλλον.
Με τον όρο ανεξάρτητη διαβίωση καλύπτεται ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, που περιλαμβάνει όλους τους τομείς της καθημερινής ζωής, όπως εκπαίδευση, απασχόληση, συμμετοχή στην κοινωνική ζωή και στην τοπική κοινότητα κ.λπ.
Στις διαδικασίες της ανεξάρτητης διαβίωσης είναι σημαντικό η στήριξη που παρέχεται να κατευθύνεται και να ελέγχεται από το άτομο με αναπηρία και ο προσωπικός βοηθός ικανοποιεί αυτή τη συνθήκη. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι το άτομο με αναπηρία μπορεί να αποφασίσει ποιος θα είναι ο προσωπικός του βοηθός, τι είδους υποστήριξη θα του παρέχουν και με ποιους όρους.
Ανεξάρτητη διαβίωση δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι πρέπει να ζουν μόνοι τους, αλλά απαιτεί να έχουν μια επιλογή στο πού και με ποιον να ζήσουν. Εχει να κάνει με την υποστήριξη, τις επιλογές και τις ελευθερίες που η ίδια η πολιτεία οφείλει να εξασφαλίζει στα άτομα με αναπηρία ώστε να μην οδηγούνται στο περιθώριο και στην κοινωνική απομόνωση.
Ο θεσμός του προσωπικού βοηθού εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο ενός συστήματος κοινωνικής υποστήριξης για τα άτομα με αναπηρία με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ίδιων και των οικογενειών τους, στη βάση των εξατομικευμένων αναγκών τους. Ζητούμενο είναι η άρση των εμποδίων, των φραγμών καθώς και των διακρίσεων προκειμένου τα άτομα με αναπηρία να καταστούν ενεργοί και παραγωγικοί πολίτες σε μια κοινωνία που διαπνέεται από τις αρχές της αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Η θέσπιση του προγράμματος του προσωπικού βοηθού, με όρους βιώσιμους, τοποθετεί το άτομο στον πυρήνα της διαδικασίας, ανεξαρτήτως αναπηρίας, ηλικίας, οικονομικής κατάστασης και τόπου διαβίωσης.
Η παροχή της υπηρεσίας δεν θα υποκαταστήσει ή αντικαταστήσει, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, το υφιστάμενο δίκτυο παροχών προς τα άτομα με αναπηρία, αλλά θα συμπληρώνει το κενό των ήδη υφιστάμενων όσον αφορά τις υποστηρικτικές υπηρεσίες για την ανεξάρτητη διαβίωση και την αποϊδρυματοποίηση, ολοκληρώνοντας και ενδυναμώνοντας το παρόν πλαίσιο.
Ο προσωπικός βοηθός είναι το μέσον, η βασική συνθήκη για την ανεξάρτητη διαβίωση και αποτελεί μέσω της έναρξης του πιλοτικού προγράμματος, εφαρμοζόμενη πολιτική άμεσης προτεραιότητας για την κυβέρνηση, με σκοπό την πλήρη διασφάλιση της ανεξάρτητης διαβίωσης των ατόμων με αναπηρία. Είναι η ευκαιρία για την πολιτεία αλλά και την κοινωνία που θα ενισχύσει την κοινωνική ένταξη των ωφελουμένων ατόμων με αναπηρία. Η υποστήριξή τους, η φροντίδα τους, η ανεξαρτησία τους θα γίνεται με ουσιαστικότερους όρους, με ελπίδα για μια κοινωνία ίσων ευκαιριών και με επίκεντρο το ίδιο το άτομο. Σε αυτό το πλαίσιο, η υλοποίηση του προσωπικού βοηθού θα αφορά τα άτομα με αναπηρία χωρίς διακρίσεις και φραγμούς.
Μια πολιτική δέσμευση του πρωθυπουργού προς τα άτομα με αναπηρία που γίνεται πράξη.
