Το 2019 – δύο χρόνια μετά το διαζύγιό της από τον πρώην σύζυγό της Ari Behn – η πριγκίπισσα Märtha Louise της Νορβηγίας παρουσίασε δημόσια τον νέο της σύντροφο. «Το να πούμε ότι ο Durek Verrett δεν ήταν αυτό που είχε στο μυαλό του το νορβηγικό κοινό θα ήταν υποτιμητικό: εκτός από το ότι ήταν ένας μαύρος, Αμερικανός που ζούσε στο Λος Άντζελες, ο Verrett ήταν επίσης ένας διάσημος σαμάνος που είχε συνεργαστεί με προσωπικότητες όπως η Γκουίνεθ Πάλτροου» σχολιάζει η Hannah J Davies στον Guardian.
Απίστευτα «crunchy»
Το τρέιλερ της ταινίας Rebel Royals: An Unlikely Love Story αναδεικνύει την άγρια πλευρά του ρομάντζου και την αίσθηση ότι η Märtha Louise απομακρυνόταν δραματικά από την παράδοση, όταν άρχισε να βγαίνει μαζί του και αργότερα τον παντρεύτηκε.
Ωστόσο, στην πραγματικότητα, αυτό το ντοκιμαντέρ του Netflix δείχνει ότι έχουν πολλά κοινά οι δυο τους. Η Märtha Louise μπορεί να είναι πριγκίπισσα, αλλά είναι, για να χρησιμοποιήσουμε μια μοντέρνα λέξη, απίστευτα «crunchy» – μια γυναίκα που επικοινωνούσε με αγγέλους και δίδασκε ενεργειακή θεραπεία ήδη από το 2007.
Το ζευγάρι είναι πεπεισμένο ότι συναντήθηκαν σε μια προηγούμενη ζωή. «Και όταν τους βλέπουμε να πουλάνε τις φωτογραφίες του γάμου τους σε ένα γυαλιστερό περιοδικό, είναι σαφές ότι η σύνδεσή τους υπερβαίνει το πνευματικό πεδίο και επεκτείνεται και στο οικονομικό» παρατηρεί η Hannah J Davies.
Η σιωπή των συγγενών και οι έπαινοι του Χάρι
Το Rebel Royals παρουσιάζεται εξ ολοκλήρου μέσω συνεντεύξεων – κυρίως με τη Märtha Louise και τον Verrett – με αποτέλεσμα να έχει μικρή αφηγηματική συνοχή.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας παρουσιάζονται ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες, όπως ο Verrett που περιγράφει τον εαυτό του ως «συναισθηματικό» και λέει ότι παλαιότερα πίστευε ότι θα καταλήξει με έναν άνδρα σύντροφο.
Υπάρχει ένα τμήμα που αναφέρεται στον άθλιο ρατσισμό που αντιμετώπισε στη Νορβηγία – κυρίως από trolls στο διαδίκτυο, αλλά και από την αρχική σιωπή των νέων συγγενών του. (Όπως σημειώνει ο Verrett, όταν ο πεθερός του, ο βασιλιάς Harald, μίλησε ανοιχτά, έλαβε επαίνους από τον πρίγκιπα Χάρι, ο οποίος ο ίδιος είχε εμπλακεί σε μια διαμάχη με την οικογένειά του σχετικά με θέματα φυλής).
«Μαύρος και αμφιφυλόφιλος»
«Ωστόσο, στην πραγματικότητα, όλα εδώ φαίνονται αναπόφευκτα επιφανειακά: ένα μείγμα ενθουσιωδών σχολίων από τους πρωταγωνιστές της ταινίας, καταστροφολογικοί τίτλοι ταμπλόιντ για τον Verrett που κάνει πλύση εγκεφάλου στη Märtha Louise και ερωτήσεις από τα νορβηγικά μέσα ενημέρωσης που μένουν αναπάντητες» συνεχίζει η Hannah J Davies στον Guardian.
Η βασιλική εμπειρογνώμονας Tove Taalesen πιστεύει ότι ο Verrett είναι «ίσως ένας απατεώνας» – ένας ισχυρισμός που δεν διερευνάται. Ο Verrett αρνείται ότι είναι απατεώνας και θεωρεί κάθε κριτική εναντίον του ως μια μορφή δυσφημιστικής εκστρατείας από έναν Τύπο που «δεν θέλει ένας σαμάνος που είναι μαύρος και αμφιφυλόφιλος να παντρευτεί την πριγκίπισσά τους».
Αυτό μπορεί να ισχύει, αλλά η ταινία αφήνει κάποια κενά όσον αφορά το παρελθόν του Verrett. Μας λένε ότι πούλησε μενταγιόν θεραπείας κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid. Μια επικεφαλίδα αναβοσβήνει περιγράφοντάς το ως «ανήθικο», αλλά δεν ακούμε τον ίδιο τον Verrett.
«Πέρασε τα όρια»
Ο Verrett έχει επίσης κατηγορηθεί για σεξουαλική κακοποίηση από έναν πελάτη του, κάτι που αρνείται σθεναρά, αλλά δεν του τίθενται ερωτήσεις σε αυτό το ντοκιμαντέρ.
«Αντ’ αυτού, ακούμε ένα ηχητικό μήνυμα που έστειλε σε έναν φίλο του το 2020, όπου περιγράφει ότι “πέρασε τα όρια” σε μια θεραπευτική συνεδρία, συμμετέχοντας σε μια σεξουαλική πράξη, αλλά προφανώς με τρόπο που ήταν ακόμα συναινετικός» γράφει η Hannah J Davies.
«Όταν έχεις έναν Τύπο που θέλει να αποδείξει στον κόσμο ότι είμαι τσαρλατάνος, ότι είμαι ψεύτικος, ότι είμαι συνωμοσιολόγος, ότι είμαι κακός, ότι είμαι σκοτεινός – τότε έχεις μια πολύ δύσκολη κατάσταση να χειριστείς», προσθέτει στην κάμερα. Το αποτέλεσμα είναι, όπως και με πολλά de nos jours ντοκιμαντέρ του Netflix, μια ταινία που, αν δεν είναι μονομερής, τουλάχιστον δεν ξεχειλίζει από συντακτική ανεξαρτησία.
Η υγεία του Verrett
Εκτός από την αυτοκτονία του πρώην συζύγου της, Behn και τον πόνο που υπέστησαν η Märtha Louise και οι τρεις κόρες της, η άλλη απροσδόκητα τραγική πλοκή εδώ σχετίζεται με την υγεία του Verrett. Μας λένε ότι υποβάλλεται σε συχνή αιμοκάθαρση και χρειάζεται νέο νεφρό, σε μια δεύτερη προσπάθεια για μεταμόσχευση.
Μιλάμε, φυσικά, μια σειρά θλιβερών γεγονότων. Ωστόσο, δεδομένης της άποψης του Verrett για τη σύγχρονη ιατρική (στο βιβλίο του Spirit Hacking, που εκδόθηκε το 2019, περιγράφει πώς ρωτούσε τους νοσηλευόμενους ασθενείς γιατί «ήθελαν» τον καρκίνο τους, ως μια μορφή θεραπείας), φαίνεται σαν να έχασε την ευκαιρία να εξηγήσει γιατί πιστεύει ότι ορισμένες ασθένειες μπορούν να θεραπευτούν με σαμανικά μέσα και άλλες όχι.
Αντ’ αυτού, απλώς εκμεταλλεύεται την ευκαιρία για να περιγράψει τον εαυτό του ως «πληγωμένο θεραπευτή». Όσον αφορά τη θεραπεία, δεν καταφέρνουμε ποτέ να δούμε καλά σε τι συνίσταται ο σαμανισμός του Verrett, πόσο μάλλον να ακούσουμε την άποψη ενός ή δύο ευχαριστημένων πελατών.
Κατευθείαν στο ψητό
Συχνά, η παρουσία του Verrett εμφανίζεται αστεία: υπάρχουν πολλές αλλαγές ρούχων και απόλυτη αποστροφή προς τη μετριοφροσύνη Σε ένα σημείο, προσποιείται ότι κάνει εμετό καθώς σκέφτεται τους ανεπίσημους πολιτισμικούς νόμους της νορβηγικής κοινωνίας.
Σε ένα άλλο, φοράει ένα σακάκι με τις λέξεις «spiritual hustler» (πνευματικός απατεώνας) στην πλάτη, μια ενδυματολογική επιλογή που θυμίζει τη στιγμή που η Melania Trump φόρεσε ένα παλτό με τις λέξεις «I really don’t care, do you?» (Πραγματικά δεν με νοιάζει, εσένα;).
Η συμμόρφωση με τη νορβηγική κοινωνία, λέει, θα τον έκανε να λιώσει στη λάσπη όπως η Κακιά Μάγισσα της Δύσης στο The Wizard of Oz.
Το τελευταίο μέρος του ντοκιμαντέρ – o γάμος του ζευγαριού σε μια απομακρυσμένη περιοχή της Νορβηγίας – εστιάζει στον Verrett που κρύβεται κάτω από ένα σεντόνι ώστε κανένας από τους παπαράτσι που περιμένουν να μην μπορεί να τραβήξει φωτογραφία πριν το Hello!.
«Είναι αστείο, αλλά με έκανε να αναρωτηθώ αν η Märtha Louise και ο Durek Verrett θα έπρεπε να είχαν πάει κατευθείαν στο ψητό και να είχαν συμμετάσχει σε ριάλιτι σόου» καταλήγει η Hannah J Davies στον Guardian.
