Tα νέα εκλογικά κέντρα στην Παραβόλα και στο Αιτωλικό εγκαινίασε ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία παρουσία βουλευτών, υποψηφίων μελών και φίλων του κόμματος
Στα εγκαίνια στο Αιτωλικό παραβρέθηκε και ο πρώην Υπουργός, βουλευτής Α’ Αθήνας / τομεάρχης Παιδείας ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Φίλης ο οποίος μάλιστα σχολίασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης “
Πήγα σήμερα στο Αιτωλικό, πόλη του νερού δίπλα στο Μεσολόγγι και ιδιαίτερη πατρίδα του πατέρα μου. Ήμουν προσκαλεσμένος της τοπικής οργάνωσης ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, ομιλητής στα εγκαίνια των γραφείων.
Ήταν μια όμορφη ανοιχτή συγκέντρωση.
Οι άνθρωποι και ο τόπος μου μιλούν, παρότι έχω περιορισμένα βιώματα από εκεί. Είναι μια πόλη που από το Μεσοπόλεμο, την Εθνική Αντίσταση, τον Εμφύλιο, την εποχής της Δημοκρατικής Άνοιξης του ’60 και αργότερα μέχρι την ύστερη Μεταπολίτευση, συγκροτεί μια ιστορία αγώνων για τη Δημοκρατία και την Κοινωνική Απελευθέρωση.
Θυμάμαι τους προσωπικούς φίλους του πατέρα μου: τον παλαίμαχο κομμουνιστή και γιατρό του στρατοπέδου Χαϊδαρίου Αντώνη Φλούντζη, τον επίσης βετεράνο του κινήματος Νίκο Βήσιο, τη χαράκτρια Βάσω Κατράκη καθώς και τον λογοτέχνη και κριτικό Ι. Μ. Παναγιωτόπουλο. Όλοι τους, μέρος αυτής της διαρκούς εικόνας του Αιτωλικού, της προόδου και της δημοκρατίας. Η Κατράκη, με το υπέροχο χαρακτικό της «Μεροδούλι Μεροφάι» (βλ. εικόνα) αναδεικνύει τον αγώνα των φτωχών ψαράδων για την επιβίωσή τους.
Στα μαθητικά μου χρόνια γνώρισα έναν άλλο Αντιλικιώτη, τον Τάκη Καρβέλη, ποιητή, φιλόλογο, κριτικό λογοτεχνίας και από τους αναμορφωτές της διδασκαλίας των Νέων Ελληνικών στα γυμνάσια και τα λύκεια.
Στους παρισταμένους υπήρχαν πολλοί και πολλές εκπαιδευτικοί και φυσικά αγρότες και συνταξιούχοι. Ανάμεσα στο νεότερο κόσμο διέκρινα ένα μαθητή της Γ’ Λυκείου, που κατάγεται από το Ελμπασάν της Αλβανίας, τον Άλμπη. Υπάρχουν πολλοί Αλβανοί εγκατεστημένοι στο Αιτωλικό. Έχουν προκόψει, όπως και τα παιδιά τους. Ο Άλμπη θέλει να γίνει δημοσιογράφος: «όχι σαν αυτούς στην τηλεόραση», μου λέει. Θα δώσει εξετάσεις στο πανεπιστήμιο. Στα μάτια του είδα τη φιλέρευνη περιέργεια· στη σκέψη του διέκρινα τη θέληση να αλλάξει τη ζωή του και τον κόσμο.
Μίλησα και με τον Πάνο: έναν μεσόκοπο ψαρά, άνθρωπο του καθημερινού τίμιου μόχθου, που κατόρθωσε να ανασυγκροτήσει ένα ιβάρι στη λιμνοθάλασσα, με τσιπούρες και λαβράκια. Ο Πάνος σου δίνει την εντύπωση ότι είναι ένα με το νερό. Ταυτόχρονα με τη δουλειά του πρωτοστατεί στην Ένωση των ψαράδων για τη διάσωση όλων των λιμνοθαλασσών της χώρας.
Πήγα επίσης στο Λαογραφικό Μουσείο, που ιδρύθηκε και συντηρείται χάρη στην εθελοντική προσφορά γυναικών της πόλης.
Από το Αιτωλικό, εκεί που οι φτωχοί, με την καθοριστική παρέμβαση της Αριστεράς, αγωνίστηκαν για ένα αξιοβίωτο μέλλον, πήρα μήνυμα ότι έρχεται νίκη στις εκλογές”
