Η βασίλισσα Καμίλα ήταν θύμα σεξουαλικής επίθεσης στην εφηβεία της, αποκαλύπτει νέο βιβλίο.
Η Καμίλα αποκάλυψε το περιστατικό και το τραύμα σε ιδιωτική συζήτηση με τον τότε Δήμαρχο του Λονδίνου, Μπόρις Τζόνσον, το 2008.
Η αποκάλυψη εξηγεί και τον ακτιβισμό της Καμίλα στην υποστήριξη των θυμάτων σεξουαλικής και ενδοοικογενειακής βίας..
Το νέο βιβλίο Power and the Palace του Βαλεντίν Λόου, του επί χρόνια δημοσιογράφου των Times του Λονδίνου, περιγράφει λεπτομερώς μια συζήτηση μεταξύ της Κάμιλα και του τότε Δημάρχου του Λονδίνου, Μπόρις Τζόνσον, το 2008, κατά την οποία η ίδια του εκμυστηρεύτηκε ότι είχε πέσει θύμα σεξουαλικής επίθεσης όταν ήταν έφηβη.
Το απόσπασμα από το βιβλίο, που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην εφημερίδα The Times, περιγράφει τις πρώτες συναντήσεις της Κάμιλα, σήμερα 78 ετών, με τον Τζόνσον, 61 ετών, όταν εκείνος ανέλαβε τα καθήκοντα του Δημάρχου.
Σύμφωνα με τον Γκούτο Χάρι, διευθυντή επικοινωνίας του Τζόνσον εκείνη την εποχή, η Κάμιλα προσκάλεσε τον πολιτικό στο Ανάκτορο του Κλάρενς για μια πρώτη συνάντηση.
Εκεί, μοιράστηκε μία βαθιά προσωπική ιστορία από τα εφηβικά της χρόνια, η οποία σχετιζόταν με το σχέδιο του Τζόνσον να ανοίξει τρία κέντρα υποστήριξης για θύματα βιασμού στο Λονδίνο.
«Η σοβαρή συζήτηση που είχαν αφορούσε την ίδια ως θύμα απόπειρας σεξουαλικής επίθεσης όταν ήταν μαθήτρια», γράφει ο Λόου στο βιβλίο. «Βρισκόταν σε τρένο με προορισμό το Πάντινγκτον – ήταν περίπου 16 με 17 ετών – και κάποιος άνδρας έβαλε το χέρι του όλο και πιο βαθιά…».
Σύμφωνα με την αφήγηση του Χάρι, ο Τζόνσον ρώτησε τι συνέβη στη συνέχεια, με την Κάμιλα να απαντά: «Έκανα αυτό που με δίδαξε η μητέρα μου. Έβγαλα το παπούτσι μου και τον χτύπησα με αυτό στα γεννητικά όργανα».
«Ήταν τόσο ψύχραιμη ώστε, όταν έφτασαν στο Πάντινγκτον, πήδηξε από το τρένο, βρήκε έναν άνδρα με στολή και του είπε: ‘Εκείνος ο άνδρας μόλις μου επιτέθηκε’, και εκείνος συνελήφθη» προσθέτει ο Χάρι.
Ο Λόου σημειώνει ότι η αποκάλυψη αυτή εξηγεί το έντονο ενδιαφέρον της Κάμιλα για το πρόγραμμα του Τζόνσον.
«Ο Χάρι είπε: ‘Πιστεύω ότι η ίδια εγκαινίασε επισήμως δύο από τα τρία κέντρα. Κανείς δεν ρώτησε γιατί αυτό το ενδιαφέρον, γιατί αυτή η αφοσίωση. Αλλά η ίδια ήξερε’».
Το Μπάκιγχαμ αρνήθηκε να σχολιάσει το περιστατικό, ωστόσο η δράση της Κάμιλα επιβεβαιώνει το τραύμα.
Η Βασίλισσα έχει καταστήσει την υποστήριξη των θυμάτων βιασμού, ενδοοικογενειακής βίας και σεξουαλικής κακοποίησης κεντρικό πυλώνα της δημόσιας δράσης της.
Τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους, επικοινώνησε με τη Ζιζέλ Πελικό, την 73χρονη Γαλλίδα που δικαιώθηκε στο δικαστήριο, όταν ο σύζυγός της καταδικάστηκε για τον βιασμό της, καθώς την κοινοποίησε στην προσωπική της σελίδα στα κοινωνικά δίκτυα.
Πέρα από αυτό, το παλάτι παραδέχτηκε πως η ίδια «επηρεάστηκε πάρα πολύ» από την υπόθεση. Πρόσφατα, η Κάμιλα διοργάνωσε δεξίωση στο Μπάκιγχαμ προς τιμήν υποστηρικτών των θυμάτων σεξουαλικής επίθεσης και επανεκκίνησε το πρόγραμμα Wash Bags, το οποίο προσφέρει είδη προσωπικής υγιεινής σε όσες έχουν πληγεί από βιασμό και κακοποίηση.
«Ο καθένας από εσάς έχει μια δυνατή ιστορία να πει: είτε εργάζεστε στη χώρα αυτή είτε στο εξωτερικό, είτε βρίσκεστε σε κάποιο καταφύγιο, σε ένα Κέντρο Αναφοράς Σεξουαλικής Επίθεσης, σε μια φιλανθρωπική οργάνωση, στο Κοινοβούλιο, ή, το πιο σημαντικό απ’ όλα, είστε επιζώντες», είπε σε εκδήλωση απευθυνόμενη σε προσωπικό κέντρων, αστυνομικούς και άλλους προσκεκλημένους.
Επιπλέον, η ίδια έχει συμμετάσχει σε πλήθος άλλων πρωτοβουλιών για την υποστήριξη των θυμάτων, όπως η φιλανθρωπική οργάνωση SafeLives, που δραστηριοποιείται κατά της ενδοοικογενειακής βίας.
Το 2024, εμφανίστηκε σε ντοκιμαντέρ με τίτλο Her Majesty The Queen: Behind Closed Doors [Η Αυτού Μεγαλειότητα η Βασίλισσα: Πίσω από κλειστές πόρτες], το οποίο απαθανατίζει την προσπάθειά της να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο για τη βία.
Σε ομιλία της σε εκδήλωση το 2021, η Κάμιλα είχε καταδικάσει την «κουλτούρα της σιωπής» που προστατεύει τους δράστες και εμποδίζει τα θύματα να μιλήσουν.
«Εν τέλει, οι βιαστές δεν γεννιούνται, κατασκευάζονται», είχε δηλώσει τότε. «Και χρειάζεται μια ολόκληρη κοινότητα – άνδρες και γυναίκες – για να διαλύσει τα ψέματα, τις λέξεις και τις πράξεις που καλλιεργούν μια κουλτούρα στην οποία η σεξουαλική επίθεση θεωρείται φυσιολογική και η οποία ντροπιάζει το θύμα».
