Το περασμένο Σάββατο, 6 Νοέμβρη, ξύπνησα χαρούμενος από τον θόρυβο του απορριμματοφόρου. Επιτέλους, μετά από 15 ημέρες θα γίνονταν αποκομιδή.
Βγήκα στο μπαλκόνι να δω ιδίοις όμμασι το έργο. Σταμάτησε το όχημα ο οδηγός και αντί να κατέβουν οι εργαζόμενοι, ο εκ δεξιών έκανε παρατεταμένο σήμα με το χέρι του να φύγουν. Άρχισα να φωνάζω, που πάτε, πάρτε τουλάχιστον τα απορρίμματα του κάδου, αλλά είτε με αγνόησαν αν με άκουσαν, είτε τους ήταν και αδιάφορο. Παρά το ακατάλληλο της ώρας, ήταν 5 και 54 λεπτά το πρωί, τηλεφώνησα στην κ. Αντιδήμαρχο για να την ενημερώσω. Σήκωσε αμέσως το τηλέφωνο, ζήτησα την κατανόησή της και την ενημέρωσα. Με διαβεβαίωσε πως θα γινόταν η αποκομιδή. Δυστυχώς δεν γνωρίζω τους λόγους που δεν έγινε, ούτε το υπόλοιπο του Σαββάτου, ούτε την Κυριακή. Φυσικά και ούτε χθες Δευτέρα έγινε, παρά τα τηλεφωνήματα στο Νο 2631024730. Μου άφησαν μία ελπίδα ότι θα γίνονταν με μηχάνημα φορτωτή. Σήμερα το πρωί της Τρίτης, λίγο πριν τις 8 εμφανίστηκε και ο φορτωτής, συνοδευόμενος από το φορτηγό. Παρέλασαν μπροστά από τα σκουπίδια, απέδωσαν τις τιμές τους και αποχώρησαν χωρίς να πάρουν τίποτα.
Ξανατηλεφώνησα στην υπηρεσία καθαριότητας, που δεν μπορώ παρά να το επισημάνω, ότι δείχνουν τεράστια κατανόηση και προθυμία να μεταφέρουν αρμοδίως το πρόβλημα. Που το μεταφέρουν δεν με πληροφόρησαν, αλλά μου είναι και αδιάφορο. Η ουσία είναι ότι αισίως διανύουμε την 19η ημέρα συντροφιάς με τα σκουπίδια.
Δεν γνωρίζω αν οι εργαζόμενοι εκτελούν εντολές των υπηρεσιακών και αιρετών Προϊσταμένων τους, καθώς και τους λόγους, που δεν κάνουν την αποκομιδή. Υποθέτω όμως ότι κανείς Προϊστάμενος να τους έδωσε τέτοια εντολή. Φυσικά ακόμα και να είχαν λάβει πως η συνείδησή τους δεν θα τους επέτρεπε να υπακούσουν.
Περιμένω, λοιπόν, από τους Πειθαρχικά Προϊσταμένους τους να προβούν στις δέουσες ενέργειες και να λάβουν τα προβλεπόμενα μέτρα για την αυταπόδεικτη άρνηση εκτέλεσης των καθηκόντων τους. Διαφορετικά είναι συνένοχοι και συνυπεύθυνοι. Ελπίζω ότι και το Σωματείο Εργαζομένων θα καταδικάσει την συμπεριφορά αυτή. Πάντως επιφυλάσσομαι να ασκήσω οποιοδήποτε νόμιμο δικαίωμα ενδίκως, για την ηθική μου ικανοποίηση για την προσβολή της προσωπικότητάς μου και από την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης σε σχέση με τους άλλους δημότες και κατοίκους της πόλης, μια και καταβάλλουμε τα ίδια τέλη, αλλά και από την αδικαιολόγητη συνέχιση της έκθεσης σε επικίνδυνα για την δημόσια υγεία απορρίμματα και για την αδικαιολόγητη συνέχιση της δυσμενούς μεταβολής των όρων διαβίωσης, από την άρνηση αποκομιδής τους, κατά παντός υπευθύνου.
Με εκτίμηση
Δάλλας Γιώργος
