Η σκλήρυνση κατά πλάκας ή πολλαπλή σκλήρυνση είναι μια σύνθετη νόσος, που μπορεί να εκδηλωθεί με διαφορετικά συμπτώματα από άνθρωπο σε άνθρωπο. Η αντιμετώπισή της ξεκινά από την έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων και τη σωστή διάγνωση. Συνεχίζεται με την επιλογή της κατάλληλης, εξατομικευμένης θεραπείας.
Σε ποιες ηλικίες εμφανίζεται και ποια είναι τα πρώτα συμπτώματα
«Αν και η κορύφωση της νόσου καταγράφεται συνήθως στις ηλικίες 20 έως 40 ετών, υπάρχουν περιπτώσεις όπου η πάθηση μπορεί να εμφανιστεί νωρίτερα ή και σε μεγαλύτερη ηλικία.
»Τα κυριότερα συμπτώματα είναι αισθητικά, με συνηθέστερα τα μουδιάσματα στις άκρες των δακτύλων, τις διαταραχές της όρασης και την αίσθηση χρόνιας κόπωσης», επισημαίνει ο Κωνσταντίνος Βουμβουράκης, Διευθυντής – Υπεύθυνος Τμήματος Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας στο Metropolitan Hospital και Ομότιμος Καθηγητής Νευρολογίας στο ΕΚΠΑ.
«Ωστόσο, ενδέχεται να εκδηλωθούν και βαρύτερα κινητικά και άλλα συμπτώματα, τα οποία παρουσιάζουν μεγαλύτερες δυσκολίες στην αντιμετώπισή τους.
»Λόγω των πολλαπλών εκδηλώσεων της νόσου, η διάγνωση πρέπει να πραγματοποιείται από ειδικό ιατρό. Πρόκειται για μια σύνθετη κατάσταση που, εκτός από την κλινική εκτίμηση και την ορθή αξιολόγηση του ασθενούς, απαιτεί τη διενέργεια μαγνητικής τομογραφίας και άλλων εξειδικευμένων εξετάσεων», εξηγεί.
Πολλαπλή σκλήρυνση – Γιατί χρειάζεται συνδυασμένη φροντίδα
«Προκειμένου η θεραπευτική διαχείριση της νόσου να είναι επιτυχής, απαιτείται διεπιστημονική προσέγγιση από εξειδικευμένη ομάδα γιατρών και άλλων επιστημών υγείας. Ο κεντρικός ρόλος του Νευρολόγου πλαισιώνεται από ιατρούς άλλων ειδικοτήτων. Καθοριστική για την πορεία του ασθενούς είναι και η παρουσία νοσηλεύτριας και ψυχολόγου.
»Βασικό για την αποτελεσματική αντιμετώπιση παραμένει η έγκαιρη διάγνωση και η άμεση έναρξη της θεραπευτικής αγωγής. Με αυτόν τον τρόπο, η ζωή του ασθενούς, στο μεγαλύτερο ποσοστό της, μπορεί να συνεχιστεί κανονικά. Χωρίς σημαντικούς περιορισμούς στην καθημερινές ανάγκες», αναφέρει ο ειδικός.
Τα συμπτώματα που επιμένουν δεν πρέπει να αγνοούνται
«Τονίζεται ότι, στην πρώιμη αναγνώριση της νόσου και την αντιμετώπισή της στη συνέχεια, καθοριστικής σημασίας είναι να μην αγνοούνται συμπτώματα που επιμένουν, καθώς η αναβολή της εκτίμησής τους μπορεί να δυσχεράνει την κατάσταση του πάσχοντος.
»Η έγκαιρη διάγνωση, όπως ήδη αναφέρθηκε, αποτελεί τον ασφαλέστερο δρόμο προς μια αποτελεσματική προσέγγιση, επιτρέποντας στον ασθενή να διατηρήσει την ποιότητα της ζωής του και να συνεχίσει τις δραστηριότητές του χωρίς εμπόδια», καταλήγει ο κ. Βουμβουράκης.
